Главная страница

Szablon:Okręt rozszerzony infobox USS Porter (Destroyer No. 59/DD-59)amerykański niszczyciel typu Tucker zbudowany dla United States Navy w czasie I wojny światowej. Po wojnie służył w United States Coast Guard. Nazwa okrętu pochodziła od Davida Portera i Davida Dixona Portera.

Stępkę okrętu położono w stoczni William Cramp and Sons w Filadelfii 24 sierpnia 1914, Okręt miał ponad 96 metrów długości i 9,1 metra szerokości. Jego standardowa wyporność to 1090 długich ton (1110 t). Był uzbrojony w 4 działa kal. 102 mm i 8 wyrzutni torpedowych kal. 533 mm. Był napędzany przez parę turbin parowych, które pozwalały na rozpędzenie go do prędkości 29,5 węzła.

Wszedł do służby w kwietniu 1916. W dziewiczy rejs "Porter" popłynął na Karaiby. Następnie - po przystąpieniu Stanów Zjednoczonych do I wojny światowej w kwietniu 1917 - niszczyciel wszedł w skład pierwszej eskadry niszczycieli wysłanej za ocean. Patrolował Morze Irlandzkie bazując w Queenstown. Mocno uszkodził U-108 w kwietniu 1918.

Po powrocie do Stanów Zjednoczonych po wojnie "Porter" operował w pobliżu wschodniego wybrzeża USA do momentu wycofania go ze służby w czerwcu 1922. W czerwcu 1924 okręt został przekazany United States Coast Guard w ramach wzmocnienia tej formacji po wprowadzeniu Prohibicji (patrole rumowe). Operował pod nazwą USCGC Porter (CG-7) do 1933, gdy został zwrócony US Navy. W tym samym roku nazwę okrętu zmieniono na DD-59 by zwolnić nazwę "Porter" dla innego niszczyciela. Sprzedany na złom w sierpniu 1934.

Projekt i budowa

"Porter" został zatwierdzony do budowy w 1913 jako trzecia jednostka niszczycieli typu Tucker, które podobnie jak okręty typu O'Brien były ulepszoną wersją niszczycieli typu Cassin zatwierdzonych do budowy w 1911. Budowa okrętu została przydzielona stoczni William Cramp and Sons z Filadelfii, miał numer stoczniowy 420[1]. Został zwodowany 26 sierpnia 1915, matką chrzestną była Georgiana Porter Cusachs[2].. Stępkę położono 24 sierpnia 1914. Dwanaście miesięcy później, 26 sierpnia 1915 okręt został zwodowany, matką chrzestną była Georgiana Porter Cusachs, potomkini patronów okrętu: komodora Davida Dixona (1780–1843) i jego syna, admirała Davida Dixona Portera (1813–1891), oficerów US Navy[2].

"Porter" był wyposażony w dwie turbiny parowe Curtisa, które napędzały dwie śruby. Okręt był także wyposażony w dodatkową turbinę parową napędzającą jedną ze śrub, która była wykorzystywana w czasie rejsu z prędkością ekonomiczną. Maszynownia mogła wygenerować moc 18000 SHP i rozpędzić okręt do prędkości 29,5 węzła[3].

Główna artyleria okrętu składała się z 4 dział kal. 102 mm/50 Mark 9[2][4][Uwaga 1]. Każde działo ważyło ponad 2800 kg[4]. Działa wystrzeliwały 15 kilogramowe pociski przeciwpancerne z prędkością początkową 880 m/s. Przy podniesieniu luf równym 20° pociski miały zasięg 14 560 metrów[4].

"Porter" był także wyposażony w osiem wyrzutni torped kal. 533 mm. General Board of the United States Navy nawoływała do umieszczenia po dwa działa przeciwlotnicze na każdej jednostce typu Tucker, a także zapewnienie możliwości postawienia 36 min morskich[3]. Źródła nie podają jednak czy te rekomendacje zostały wprowadzone w życie na "Porterze" lub innej jednostce tego typu.

Służba w United States Navy

USS "Porter" wszedł do służby w United States Navy 17 kwietnia 1916, pierwszym dowódcą został Lieutenant Commander Ward K. Wortman. W pierwszy rejs okręt wyruszył na Karaiby[2].

Po tym jak Stany Zjednoczone przystąpiły oficjalnie do walk I wojny światowej 6 kwietnia 1917 "Porter" został przygotowany do służby zamorskiej i opuścił Nowy Jork 24 kwietnia wraz z pięcioma innymi jednostkami swojego dywizjonu USS "Wadsworth" (DD-60) (okrętem flagowym), "Davis" (DD-65), "Conyngham" (DD-58), "McDougal" (DD-54) i "Wainwright" (DD-62). Szóstka okrętów dotarła do Queenstown w Irlandii 4 maja i następnego dnia rozpoczęła patrolowanie południowych podejść do Morza Irlandzkiego[5]. Bazując w Queenstown "Porter" eskortował konwoje płynące z USA i wkraczające w strefę działań wojennych[2].

26 października 1917 "Porter" ruszył na pomoc amerykańskiemu niszczycielowi USS "Cassin" (DD-43)[6], który został storpedowany przez niemiecki okręt podwodny U-61 w miejscu oddalonym o 20 mil morskich na południe od Mine Head, Irlandia[7]. Rufa niszczyciela została ciężko uszkodzona, ster okrętu został urwany pozbawiając okręt możliwości sterowania. "Porter" dotarł do uszkodzonego towarzysza około 16:00 i pozostał z "Cassin" do zachodu słońca, gdy dwa brytyjskie slupy HMS "Jessamine" i HMS "Tamarisk" przejęły od niego rolę eskorty uszkodzonej jednostki[6]. "Cassin" został odholowany do bezpiecznego miejsca i wrócił później do służby patrolowej[8].

28 kwietnia 1918 "Porter" mocno uszkodził SM U-108 gdy niemiecki okręt podwodny płynął przechwycić konwój. Niszczyciel został przebazowany do Brestu 14 czerwca. Wrócił do Stanów Zjednoczonych pod koniec wojny i operował w pobliżu wschodniego wybrzeża USA do momentu wycofania ze służby 23 czerwca 1922[2].

Służba w United States Coast Guard

17 stycznia 1920 w Stanach Zjednocznych została zatwierdzona prohibicja. Wkrótce szmugiel produktów alkoholowych wzdłuż wybrzeży USA znacznie wzrósł. Departament Skarbu uznało że United States Coast Guard nie ma odpowiedniej ilości jednostek pływających by prowadzić z sukcesami służbę patrolową. By rozwiązać ten problem, w 1924 prezydent Calvin Coolidge autoryzował przekazanie z Marynarki do Straży Wybrzeża dwunastu starych niszczycieli, które znajdowały się w rezerwie, poza służbą[9]. Także "Porter" znalazł się wśród tych jednostek - został zreaktywowany i przekazany do Departamentu Skarbu 7 czerwca 1924 w celu wykorzystania przez Coast Guard[2].

Okręt otrzymał oznaczenie CG-7 i wszedł do służby w USCG 20 lutego 1925. Stacjonując w Nowym Jorku pełnił służbę w ramach patroli rumowych, które miały na celu wprowadzenie w życie praw związanych z prohibicją. W czasie służby w Straży Wybrzeża "Porter" przechwycił w pobliżu wybrzeży Long Island statek "Conseulo II" (dawny "Louise"), który przemycał produkty alkoholowe[10].

Po tym jak Kongres Stanów Zjednoczonych przegłosował Dwudziestą Pierwszą Poprawkę do Konstytucji, która zakończyła prohibicję w lutym 1933, zaplanowano że "Porter" wrócił do Marynarki[2]. 27 maja 1933 niszczyciel dotarł do Philadelphia Navy Yard i został tam wycofany ze służby dziewięć dni później, 5 czerwca[10]. Niszczyciel został przekazany do US Navy 30 czerwca. Później w 1933 okręt został przemianowany na "DD-59", czego powodem była chęć zwolnienia nazwy, by można ją było przydzielić nowemu niszczycielowi[1]. "DD-59" pozostał poza służbą (ang. noncommissioned status) do momentu skreślenia z listy jednostek floty (Naval Vessel Register) 5 lipca 1934. Został sprzedany na złom 22 sierpnia zgodnie z ustaleniami londyńskiego traktatu morskiego[2].

Uwagi

  1. Liczba 50 oznacza długość luf. W tym wypadku lufy miały długośc 50 kalibrów, co oznacza że miały długość 50 razy większą niż ich średnica wewnętrzna - 5,1 m. Liczba po słowie Mark oznacza wersje działa - w tym wypadku oznacza to dziewiąty projekt działa o kalibrze 4 cale/50 US Navy.
  1. a b Miramar Ship Index (ang.). [dostęp 21 czerwca 2009].
  2. a b c d e f g h i Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie DANFS
    BŁĄD PRZYPISÓW
  3. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Con-123
    BŁĄD PRZYPISÓW
  4. a b c Tony DiGiulian: United States of America: 4"/50 (10.2 cm) Marks 7, 8, 9 and 10. W: Naval Weapons of the World [on-line]. Navweaps.com, 15 sierpnia 2008. [dostęp 22 kwietnia 2009].
  5. Naval History & Heritage Command: Wadsworth. [dostęp 22 kwietnia 2009].
  6. a b Feuer, s. 20.
  7. Cassin (uss) (ang.). [dostęp 21 czerwca 2009].
  8. Naval History & Heritage Command: Cassin. [dostęp 22 kwietnia 2009].
  9. Naval History & Heritage Command: Tucker. [dostęp 22 kwietnia 2009].
  10. a b Porter: CG-7. Historian's Office, United States Coast Guard. [dostęp 24 kwietnia 2009].

Ten artykuł zawiera treści udostępnione w ramach domeny publicznej przez Dictionary of American Naval Fighting Ships.

Bibliografia

Szablon:Bibliografia start

Szablon:Bibliografia stop

Linki zewnętrzne