Главная страница

Przygotowywanie Dobrych artykułów do ekspozycji na stronie głównej polskojęzycznej Wikipedii

Na górze strony zebrane są zajawki Dobrych Artykułów sprawdzonych i czekających na wyeksponowanie. W dolnej sekcji umieszczane są propozycje zajawek haseł, które nie były jeszcze eksponowane na stronie głównej (w wykaziepodkreślone). Zgłaszając propozycję należy sprawdzić, czy od czasu wyróżnienia hasła nie straciło ono aktualności, nie dodano informacji nieweryfikowalnych lub nie wystąpiły inne problemy. Osoby chętne do pomocy zapraszamy do zgłaszania propozycji i sprawdzania zajawek. Po sprawdzeniu prosimy o dodanie podpisu wyrażającego aprobatę pod propozycją zajawki. W przypadku, gdy zajawka ma się ukazać w konkretnym dniu (np. z okazji jakiejś rocznicy), prosimy w dyskusji napisać, kiedy to ma nastąpić.

Aktualnie na Stronie Głównej
2010 Opening Ceremony - Moldova entering.jpg

Mołdawia na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 – występ narodowej reprezentacji Mołdawii na zimowych igrzyskach olimpijskich w Vancouver w 2010 roku. Narodowy Komitet Olimpijski Republiki Mołdawii przeznaczył na przygotowania olimpijczyków do igrzysk kwotę około 2 milionów lei mołdawskich. W kadrze znalazło się siedmioro zawodników – pięciu mężczyzn i dwie kobiety. Wystąpili oni w dziesięciu konkurencjach olimpijskich w czterech dyscyplinach sportowych – biathlonie, biegach narciarskich, narciarstwie alpejskim oraz saneczkarstwie. Najlepszym rezultatem uzyskanym przez reprezentantów Mołdawii było 28. miejsce osiągnięte przez Christophe Roux w slalomie mężczyzn. Rolę chorążego reprezentacji Mołdawii podczas ceremonii otwarcia zimowych igrzysk olimpijskich w Vancouver w hali BC Place Stadium, pełnił biathlonista Victor Pînzaru. Był to piąty start reprezentacji Mołdawii na zimowych igrzyskach olimpijskich i dziewiąty start olimpijski, wliczając w to letnie występy. Czytaj więcej…

Wyróżniona zawartość Wikipedii



Koordynacja: Wikiprojekt:Wyróżniona zawartość Wikipedii

Tu znajduje się pełne archiwum ekspozycji.

Ekspozycja przygotowywana na 2 tydzień 2020 roku

XXII Puchar Gordona Bennetta (6 stycznia)

Warschau. Portret van de luchtmachtkapitein en ballonvaarder Franciszek Hynek (1, Bestanddeelnr 190-1342.jpg

XXII Puchar Gordona Bennetta – zawody balonów wolnych o Puchar Gordona Bennetta, które rozpoczęły się 23 września w 1934 roku w Warszawie. Po raz pierwszy organizatorem zawodów został Aeroklub Polski, dzięki zwycięstwu w 1933 roku w USA załogi balonu Kościuszko. Zawody, w których uczestniczyło 16 balonów z 8 państw, jak w poprzednim roku wygrała załoga Franciszek Hynek/Władysław Pomaski w balonie Kościuszko, przed balonami Warszawa i Belgica. Zwycięzcy wylądowali w okolicach Woroneża, ponad 1333 km od miejsca startu. W tej edycji zawodów po raz pierwszy była utrzymywana łączność radiowa pomiędzy balonem a radiostacją odbiorczą naziemną. Balon Syrena, który wyruszył na trasę jako ostatni, zabrał radiostację krótkofalarską typu „Ava”. Część przesłanej korespondencji była transmitowana na falach Polskiego Radia. Równolegle rozegrano też zawody balonikowe i wysłano balon Legionowo z pocztą balonową.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. aegis maelstrom δ 14:38, 24 lis 2019 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 16:31, 24 lis 2019 (CET)
  3. Kobrabones (dyskusja) 22:46, 5 sty 2020 (CET)

SS-Wachmannschaften (7 stycznia)

Karl Streibel KL Trawniki.jpg

SS-Wachmannschaftenkolaboracyjna formacja z okresu II wojny światowej, złożona przede wszystkim z sowieckich jeńców wojennych, którzy przeszli na służbę niemiecką i zostali przeszkoleni w obozie SS w Trawnikach. Niemcy przystąpili do organizowania oddziałów wartowniczych we wrześniu 1941 roku. W ich szeregi werbowano przede wszystkim Ukraińców i sowieckich volksdeutschów, lecz obok nich także przedstawicieli innych narodów Związku Radzieckiego. Przez oddziały SS-Wachmannschaften przeszło prawdopodobnie około 5 tys. strażników. Pierwotnie zakładano, że będą pełnić służbę w bazach SS oraz policji na okupowanych terenach ZSRR. W rzeczywistości formację wykorzystywano przede wszystkim do realizacji zadań związanych z eksterminacją Żydów w okupowanej Polsce. Podczas akcji „Reinhardt” członkowie SS-Wachmannschaften uczestniczyli w likwidacji gett, przeprowadzali masowe egzekucje oraz pełnili służbę wartowniczą w obozach śmierci w Bełżcu, Sobiborze oraz Treblince. Wzięli również udział w tłumieniu powstania w getcie warszawskim. Po zakończeniu akcji „Reinhardt” część wachmanów odkomenderowano na wybrzeże Adriatyku, a część wcielono do załóg różnych obozów koncentracyjnych i obozów pracy.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 15:52, 5 sty 2020 (CET)
  2. aegis maelstrom δ 21:14, 5 sty 2020 (CET)
  3. Zala (dyskusja) 18:24, 6 sty 2020 (CET)

Impierator (8 stycznia)

Impierator.jpg

Impieratorstatek pasażerski oraz okręt służący w marynarkach wojennych Imperium Rosyjskiego, obu stron rosyjskiej wojny domowej (jako „Priezidient”), Republiki Estońskiej (jako „Vanemuine”), ZSRR (jako „Issa”) oraz III Rzeszy (pod estońską nazwą). Parowiec został wybudowany w 1914 roku przez stocznię A. Alhström w Warkaus jako statek pasażerski. Statek miał 37,8–38 metrów całkowitej długości. Kadłub wykonany był z żelaza techniką nitowania. Żelazo stanowiło również główny materiał pokładu, nadbudówka zaś była drewniana. Początkowym uzbrojeniem okrętu były dwa działa kalibru 75 mm uzupełnione dwoma karabinami maszynowymi Maxim. Jednostka brała udział w obu wojnach światowych i wojnie estońsko-bolszewickiej działając na wodach jeziora Pejpus. Kilkakrotnie zatapiana i ostatecznie zezłomowana po 1953 roku.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 15:52, 5 sty 2020 (CET)
  2. aegis maelstrom δ 20:47, 5 sty 2020 (CET)
  3. Zala (dyskusja) 18:25, 6 sty 2020 (CET)

DeSoto Fireflite (9 stycznia)

Henry Ford Museum August 2012 77 (1957 De Soto Fireflite) crop.jpg

DeSoto Fireflite – model samochodu marki DeSoto klasy wyższej średniej, produkowany w Stanach Zjednoczonych w latach 1954–1960 przez koncern Chryslera; posiadał trzy generacje. Nowa linia marki DeSoto została zaprezentowana w październiku 1954 roku. Wraz ze zmianą stylistyki nadwozi w nowoczesnym duchu Forward Look zmieniono listę oferowanych modeli, wprowadzając jako nowy najdroższy Fireflite, który usunął na drugą pozycję DeSoto Firedome. Sylwetka nowego modelu była niższa, bardziej dynamiczna i pozbawiona wystających na boki błotników tylnych, z mocno wygiętą panoramiczną szybą przednią, a do samochodów DeSoto z poprzednich lat nawiązywała tylko atrapa chłodnicy z siedmioma pionowymi chromowanymi żebrami. Do czasu rozbudowania oferty nadwoziowej modelu Adventurer w 1960 roku Fireflite stanowił zwieńczenie drabiny modeli osobowych; w ostatnim roku produkcji spadł do roli tańszego modelu marki DeSoto. Napędzały go wyłącznie silniki benzynowe w układzie V8 o pojemności od 4,8 do 6,3 litra; wersje nadwoziowe obejmowały czterodrzwiowy sedan, dwu- i czterodrzwiowy hardtop, kabriolet oraz kombi. Łącznie wyprodukowano 121 tysięcy egzemplarzy wszystkich generacji modelu.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 15:52, 5 sty 2020 (CET)
  2. aegis maelstrom δ 20:38, 5 sty 2020 (CET) Przeredagowałem, by łatwiej było się połapać. :)
  3. Zala (dyskusja) 18:26, 6 sty 2020 (CET)

Bośnia i Hercegowina na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 (10 stycznia)

2010 Opening Ceremony - Bosnia and Herzegovina entering.jpg

Bośnia i Hercegowina na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 – występ kadry sportowców reprezentujących Bośnię i Hercegowinę na zimowych igrzyskach olimpijskich w Vancouver w 2010 roku. W kadrze znalazło się pięcioro zawodników – dwóch mężczyzn i trzy kobiety. Wystąpili oni w ośmiu konkurencjach olimpijskich w trzech dyscyplinach sportowych – biathlonie, biegach narciarskich oraz narciarstwie alpejskim. Reprezentanci Bośni i Hercegowiny nie zdobyli medali, ich najlepszym rezultatem w Vancouver było 36. miejsce Marko Rudicia w slalomie mężczyzn. Najmłodszym reprezentantem Bośni i Hercegowiny na igrzyskach w Vancouver był biegacz narciarski Mladen Plakalović, który w dniu otwarcia igrzysk miał 18 lat i 141 dni. Z kolei najstarszą była alpejka Žana Novaković - 24 lata i 248 dni, która pełniła rolę chorążego reprezentacji podczas ceremonii otwarcia. Był to piąty start reprezentacji Bośni i Hercegowiny na zimowych igrzyskach olimpijskich i dziesiąty start olimpijski, wliczając w to letnie występy.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 15:52, 5 sty 2020 (CET)
  2. aegis maelstrom δ 22:23, 5 sty 2020 (CET)
  3. Zala (dyskusja) 18:27, 6 sty 2020 (CET)

U-11 (11 stycznia)

U-Begleitschiff Saar.jpg

U-11niemiecki okręt podwodny typu IIB z okresu międzywojennego i II wojny światowej o wyporności podwodnej 328 ton. Zaprojektowany w tajnym biurze projektowym Ingenieurskantoor voor Scheepsbouw w Holandii, zwodowany 27 sierpnia 1935 roku i przyjęty do służby w Kriegsmarine miesiąc później. Napęd zapewniały dwa 6-cylindrowe czterosuwowe silniki Diesla oraz dwa silniki elektryczne. Wyposażony był w trzy wyrzutnie torpedowe kalibru 53,3 cm na dziobie, z dwiema torpedami G7a lub G7e w zapasie. Nie posiadał działa okrętowego, lecz jedynie działko przeciwlotnicze. Nie przeprowadził żadnego patrolu bojowego i nie zatopił żadnej jednostki, pełnił natomiast funkcje szkoleniowo-treningowe. Od maja 1941 roku pełnił rolę laboratorium eksperymentalno-testowego, na którym m.in. po raz pierwszy testowano powłokę anechoicznąAlberich”. Wycofany ze służby 5 stycznia 1945 roku, po czym został zatopiony przez własną załogę. Wrak okrętu został pocięty na złom w 1947 roku.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. aegis maelstrom δ 21:03, 5 sty 2020 (CET)
  2. Kobrabones (dyskusja) 22:10, 5 sty 2020 (CET)
  3. Zala (dyskusja) 18:27, 6 sty 2020 (CET)

Teodor Peterek (na 12 stycznia)

Teodor Peterek 1935.jpg

Teodor Peterek (ur. 7 listopada 1910 w Świętochłowicach, zm. 12 stycznia 1969 w Słupcu) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Polski w latach 1931–1938, olimpijczyk, trener piłkarski. Karierę piłkarską rozpoczynał w 1925 roku w juniorach Śląsku Świętochłowice, skąd po dwóch latach przeniósł się do młodzieżowej drużyny Ruchu Chorzów. W 1928 roku został włączony do seniorów Ruchu, w którym występował do wybuchu II wojny światowej. Zdobył z nim w tym czasie pięciokrotnie mistrzostwo Polski, a także dwukrotnie był królem strzelców rozgrywek I ligi. Jest członkiem Klubu 100 z dorobkiem 157 bramek. W latach 1939–1941 grał w powołanym przez władze okupacyjne Bismarckhütter SV. W czasie wojny został wcielony do Wehrmachtu, a następnie trafił do Polskich Sił Zbrojnych. Po wojnie był zawodnikiem francuskiego klubu St. Avon i do 1948 roku ponownie Ruchu Chorzów. Po zakończeniu kariery piłkarskiej był trenerem rezerw Ruchu Chorzów, Polonii Piekary Śląskie, Zagłębia Dąbrowa Górnicza, Stilonu Gorzów Wielkopolski, Górnika Radlin, Pogoni Nowy Bytom, Sparty Orzesze oraz Górnika Słupiec.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 17:43, 2 sty 2020 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 18:18, 2 sty 2020 (CET)
  3. aegis maelstrom δ 14:16, 5 sty 2020 (CET)

Ekspozycja przygotowywana na 4 tydzień 2020 roku

Worms Armageddon (20 stycznia)

Worms Armageddon – komputerowa strategiczna gra turowa, wyprodukowana przez brytyjskie studio Team17 i wydana w 1999 roku przez MicroProse. Worms Armageddon jest trzecią częścią serii Worms. Początkowo ukazała się w wersji na system operacyjny Microsoft Windows, natomiast później stworzono jej edycje na platformy PlayStation, Dreamcast, Nintendo 64 oraz Game Boy Color. W Worms Armageddon gracz kieruje drużyną składającą się z najwyżej ośmiu dżdżownic, których zadaniem jest pokonanie drużyny przeciwnika. By osiągnąć ten cel, gracze mają do dyspozycji szeroki asortyment broni. Rozgrywka ma miejsce na dwuwymiarowej planszy podatnej na zniszczenia i toczy się w określonych czasem turach. Grę cechuje specyficzny humor oraz kreskówkowa oprawa graficzna. Worms Armageddon została pozytywnie przyjęta przez krytyków, którzy chwalili dopracowaną rozgrywkę oraz stylizowaną oprawę graficzną. Krytyka natomiast dotyczyła niewielkich zmian wprowadzonych w stosunku do poprzednich części serii. Główny projektant Worms Armageddon, Andy Davidson, uznawał ją za skończone dzieło, po którego produkcji opuścił Team17.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 20:14, 19 sty 2020 (CET)
  2.  ?
  3.  ?

Czas teraźniejszy w języku angielskim (21 stycznia)

Past-present.png

Czas teraźniejszy w języku angielskim – konstrukcje gramatyczne obrazujące teraźniejszość w angielskim systemie gramatycznym. Teraźniejszość w języku angielskim opisywana jest inaczej niż w większości języków indoeuropejskich, nie wyłączając germańskich. Odmiennie opisuje stany, inaczej zaś aktualnie wykonywane czynności. Wreszcie angielski dysponuje konstrukcją łączącą przeszłość z teraźniejszością, nadając zdarzeniom przeszłym aspektu teraźniejszego. Język angielski dysponuje czterema gramatycznymi formami czasowymi do wyrażania teraźniejszości: czasem teraźniejszym prostym, czasem postępującym, czasem teraźniejszo-przeszłym, czasem teraźniejszo-przeszłym postępującym. Poza tymi czterema strukturami istnieje kilka innych sposobów informowania o teraźniejszości. Istnieje grupa czasowników, które nigdy nie przyjmują formy postępującej.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 20:14, 19 sty 2020 (CET)
  2.  ?
  3.  ?

Andriej Drukart (22 stycznia)

Andriej Drukart (ur. 20 października 1822 w Mścisławiu, zm. 5 czerwca 1874 w Siedlcach) – działacz państwowy Imperium Rosyjskiego, pierwszy wicegubernator guberni siedleckiej. Karierę urzędniczą rozpoczął w Kancelarii Gubernatora Mohylewskiego w lipcu 1843 roku, jako urzędnik do pisma. Od maja 1845 roku zajmował podobne stanowisko w guberni kijowskiej. W 1846 roku otrzymał awans na stanowisko młodszego pomocnika zarządzającego kancelarią i swoją pierwszą rangę cywilną – registratora kolegialnego. W 1866 roku został przeniesiony do Królestwa Polskiego. Początkowo pracował w Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Duchownych, zaś od grudnia organizował w Siedlcach funkcjonowanie nowej guberni. Od 27 września 1867 roku był w niej oficjalnie wicegubernatorem, chociaż obowiązki pełnił już od stycznia. W tym czasie, w sierpniu, pacyfikował w Łomazach protesty miejscowych unitów przeciwko wprowadzanym odgórnie zmianom w liturgii, poprzedzającym likwidację unickiej diecezji chełmskiej i przymusowe włączenie wiernych do Cerkwi prawosławnej.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 20:14, 19 sty 2020 (CET)
  2.  ?
  3.  ?

Pollux (23 stycznia)

Pollux R-Morawski.jpg

Polluxpolski holownik z okresu dwudziestolecia międzywojennego, służący początkowo w polskiej Marynarce Wojennej, a następnie w służbie cywilnej. Jednostka została zbudowana w 1900 roku w niemieckiej stoczni, prawdopodobnie w Gdańsku, po czym wiosną 1920 roku została zakupiona przez Polskę. W latach 1920–1922 służyła w polskiej Marynarce Wojennej, a następnie używano ją w służbie cywilnej. Załoga jednostki składała się z pięciu osób – kierownika i czterech marynarzy. W 1925 roku holownik został wystawiony na sprzedaż i nabyty przez armatora z Wolnego Miasta Gdańsk. Jednostka była użytkowana na pewno do 1943 roku, a jej dalszy los jest nieznany. „Pollux” oraz zakupiony w tym samym czasie „Castor” były pierwszymi holownikami w polskiej flocie.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 20:14, 19 sty 2020 (CET)
  2.  ?
  3.  ?

Tomasz Tatar (24 stycznia)

Tomasz Tatar (ur. ok. 1788, zm. 13 lipca 1858) – myśliwy oraz zbójnik tatrzański. Informacje o życiu Tomasza Tatara są skąpe i szczątkowe. Istnieje możliwość, że w istocie miał na imię Szymon, a Tomasz był jedynie jego przydomkiem. Tatar pochodził ze Skibówek w zachodniej części Zakopanego. Uciekł z wojska austriackiego lub przed poborem do wojska około 1835 roku. Od tego czasu żył samotnie w górach. Z innymi zbójnikami utrzymywał stosunki rzadkie i ostrożne. Z obawy przed odpowiedzialnością prawną grożącą bliskim dezerterów rodzina wkrótce zerwała z nim kontakty. Według legendy miał dokładnie raz w życiu zabić człowieka, mianowicie harnasia, który próbował narzucić swoje rządy ludziom gór, źródła jednak wymieniają liczne przypadki, w których ranił i mordował. Zbójował przede wszystkim na Orawie, wyłącznie w pojedynkę, i budził tam niemały postrach. Tatar spędził jako samotny zbójnik około 40–50 lat. Dotknięty postępującą ślepotą i ciężką chorobą płuc, Tomasz Tatar powrócił do domu rodzinnego i zamieszkał z bratem. Tomasz Tatar jest uwieczniony w dziełach Stanisława Witkiewicza, Kazimierza Przerwy-Tetmajera oraz Walerego Eljasza-Radzikowskiego; prawdopodobnie był także pierwowzorem postaci uwięzionego zbójnika w Popiołach Stefana Żeromskiego.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 20:14, 19 sty 2020 (CET)
  2.  ?
  3.  ?

Puchar Świata w skokach narciarskich Zakopane 1999 (25 stycznia)

Wielka Krokiew 2012.jpg

Puchar Świata w skokach narciarskich Zakopane 1999 – zawody w skokach narciarskich przeprowadzone w ramach Pucharu Świata w skokach narciarskich 1999/2000 między 17 a 19 grudnia 1999 roku na Wielkiej Krokwi w Zakopanem. Rozegrane zostały dwa konkursy indywidualne na dużej skoczni. Były to 6. i 7. zawody Pucharu Świata w sezonie 1999/2000. Oba konkursy zakończyły się zwycięstwem reprezentanta Niemiec, Martina Schmitta. Dwukrotnie na drugim miejscu sklasyfikowany został Janne Ahonen. Trzecią pozycję w pierwszym konkursie zajął Lasse Ottesen, a w drugim Andreas Widhölzl. Po raz czwarty w historii, po 1996, 1998 i styczniu 1999 roku, w ramach Pucharu Świata w skokach narciarskich w Zakopanem rozegrano dwa konkursy indywidualne na dużej skoczni. W 1980 roku zorganizowano po jednym konkursie na normalnej i dużej skoczni, natomiast w 1990 roku jeden konkurs na dużej skoczni. Do zawodów zostało zgłoszonych 86 zawodników z 17 reprezentacji. Najstarszym uczestnikiem był reprezentant Norwegii, Espen Bredesen (31 lat i 318 dni), a najmłodszym Polak, Tomisław Tajner (16 lat i 217 dni).

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 16:34, 19 sty 2020 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 16:50, 19 sty 2020 (CET)
  3.  ?

Zachari Sotirow (26 stycznia)

Zachari Sotirow (ur. 3 stycznia 1973 w Samokowie) – bułgarski skoczek narciarski, olimpijczyk, w latach 1991–2009 rekordzista Bułgarii w długości skoku narciarskiego. W 1989 roku zajął szóste miejsce w konkursie drużynowym na zimowej uniwersjadzie w Sofii. W tym samym roku zwyciężył w międzynarodowym konkursie skoków w Rovaniemi w kategorii juniorów. Trzykrotnie wziął udział w mistrzostwach świata juniorów. Najlepszy rezultat osiągnął w 1991 roku w Reit im Winkl, kiedy to zajął 16. miejsce w rywalizacji indywidualnej. W latach 1989–1993 startował w zawodach Pucharu Świata. W debiutanckim sezonie zajął 10. miejsce w konkursie w Libercu i tym samym zdobył pierwsze i jedyne w karierze punkty do klasyfikacji generalnej. Dokonał tego jako drugi bułgarski skoczek w historii po Władimirze Brejczewie. W lutym 1991 roku oddał najdłuższy w karierze skok na odległość 162 metrów. Wynik ten był rekordem Bułgarii w długości skoku aż do 2009 roku, kiedy to poprawił go Petyr Fyrtunow.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Kobrabones (dyskusja) 16:34, 19 sty 2020 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 16:51, 19 sty 2020 (CET)
  3.  ?

Zajawki tematycznie pasujące do terminów późniejszych

Zbrodnie na pacjentach w Państwowym Zakładzie dla Umysłowo i Nerwowo Chorych w Kobierzynie (23 czerwca 2020)

SM0 1-C-309-9.jpg

Zbrodnie na pacjentach w Państwowym Zakładzie dla Umysłowo i Nerwowo Chorych w Kobierzynie – dokonane w czasie II wojny światowej przez urzędników III Rzeszy Niemieckiej zabójstwo ponad tysiąca pacjentów szpitala psychiatrycznego w Kobierzynie. Łańcuch zbrodni składał się z trzech etapów: głodzenia pacjentów, wywiezienia we wrześniu 1941 roku chorych narodowości żydowskiej do Zakładu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych Żydów „Zofiówka” w Otwocku (zamordowanych tam 19 sierpnia 1942 roku) oraz wydarzeń z 23 czerwca 1942 roku: zbrodni masowego zabójstwa i podstępnego wywiezienia pacjentów do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Łącznie, wliczając także ofiary zagłodzenia, uśmiercono około 900–1000 osób. Po wojnie postępowanie w sprawie likwidacji szpitala prowadziła Komisja Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce. W toku śledztwa ustalono winę niemieckiego dyrektora szpitala Alexa Krolla, dowodzącego akcją z 23 czerwca SS-Sturmbahnfuehrera Karla Meyera, niemieckiego szefa Zakładu Medycyny Sądowej w Krakowie dr. Wernera Becka oraz innych esesmanów o nieustalonej tożsamości. Sprawcy jednak uniknęli kary.

Sprawdził (pierwszy wpis osoby wstawiającej propozycję)
  1. Jacek555 11:30, 29 gru 2019 (CET)
  2. Zala (dyskusja) 09:47, 30 gru 2019 (CET)
  3.  ?

Sprawdzone zajawki

Zajawki przygotowywane do ekspozycji

Zobacz też

Inne strony przygotowujące materiały na stronę główną Wikipedii: