Главная страница

Stanisław Gąsienica Daniel
Data i miejsce urodzenia 6 marca 1951
Zakopane, Polska
Klub Wisła-Gwardia Zakopane
Wzrost 170 cm
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
Bronze medal with cup.svg Brąz
1970
Wysokie Tatry
Skocznia K-90
indywidualnie

Stanisław Gąsienica Daniel (ur. 6 marca 1951 w Zakopanem) – polski skoczek narciarski, brązowy medalista mistrzostw świata, olimpijczyk z Sapporo 1972, dwukrotny mistrz i pięciokrotny wicemistrz Polski, były radny miasta Zakopanego.

Jego największym sukcesem było 3. miejsce w Mistrzostwach Świata 1970 w Wysokich Tatrach, gdzie oddał skoki na odległość 92 m i 100,5 m[1]. Czterokrotnie startował w Turnieju Czterech Skoczni, najlepsze miejsce w klasyfikacji zajął podczas jego 19. edycji, kiedy to uplasował się na piętnastej pozycji[2].

Syn Józefa i Marii[3]. Mieszka w Zakopanem w dzielnicy Olcza z żoną, mają trójkę dzieci. Syn Szymon jest narciarzem alpejskim[4].

Kariera sportowa

Po raz pierwszy Gąsienica Daniel skoczył w wieku 7 lat, na Maleńkiej Krokwi, na odległość ok. 15 metrów. Tego samego dnia odbywał się na tym obiekcie trening skoczków Wisły-Gwardii Zakopane i trener Jan Gąsiorowski zaproponował mu wstąpienie do klubu. Otrzymał wówczas czerwone narty skokowe. Trafił do grupy juniorskiej, którą w klubie prowadził Gąsiorowski[3].

Pierwszy skok na Wielkiej Krokwi oddał w wieku 14 lat. W 1968 w mistrzostwach Polski juniorów w grupie „B” zdobył dwa złote medale[3].

1969/1970

Średnia Krokiew, gdzie Gąsienica Daniel został po raz pierwszy mistrzem Polski

W 1969 dwukrotnie został mistrzem Polski w kategorii juniorów grupy „C”. W tym sezonie wszedł też do kadry seniorów. Razem z Tadeuszem Pawlusiakiem i Józefem Przybyłą zdobył na skoczniach Wisły, Szczyrku i Zakopanego Puchar Przyjaźni. Była to impreza, w której brali udział skoczkowie z Polski, Czechosłowacji, ZSRR i NRD. W klasyfikacji indywidualnej Gąsienica Daniel uplasował się na 10. pozycji. Następnie zwyciężył w zawodach o mistrzostwo Tatrzańskiego Okręgu Narciarskiego, zdobył też brązowy medal na Zimowej Spartakiadzie Armii Zaprzyjaźnionych odbywającej się w Szpindlerowym Młynie. W kategorii juniorskiej mistrzostw Polski zdobył dwa złote medale, zaś w seniorskiej (na Wielkiej Krokwi) srebrny, skacząc na 100,5 m i 100 m[5].

W tym sezonie zadebiutował w Turnieju Czterech Skoczni biorąc udział w jego 18. edycji. W Oberstdorfie zajął 23. miejsce[6], w Garmisch-Partenkirchen został sklasyfikowany na 8. pozycji po skokach na odległość 88 m i 90 m[7]. W Innsbrucku zajął 50. miejsce, natomiast w Bischofshofen najgorsze w swojej karierze, 71[6]. W klasyfikacji generalnej uplasował się na 41. lokacie[8].

W mistrzostwach Polski w 1970 zdobył dwa złote medale – na Średniej Krokwi po skokach na 70 m i 68,5 m oraz na Wiśle-Malince gdzie skoczył 91,5 m i 89 m[5].

Podczas mistrzostw świata w Wysokich Tatrach w 1970 odbyły się konkursy na normalnej i dużej skoczni. Na normalnej Gąsienica Daniel zajął 33. miejsce. W pierwszej próbie nie miał okularów, a przed progiem wiał wiatr, więc w momencie odbicia miał słabą widoczność. Przed drugą założył gogle, jednak były one zaparowane. Oddał skoki na odległość 76 m i 77 m[1].

Na dużej skoczni zdobył brązowy medal. Po pierwszej serii prowadził Tadeusz Pawlusiak, po nienagannym technicznie skoku na 94,5 m. Gąsienica Daniel był 9., z kilkoma innymi zawodnikami na tym miejscu. Nieduże różnice punktowe wskazywały, że zawodnicy z czołowej dziesiątki mogą powalczyć o wysoką lokatę. Za swój skok na 92 m otrzymał jednak dosyć niskie noty za styl (16 pkt, 16,5 pkt, 16,5 pkt, 16,5 pkt, 16,5, 17 pkt). W drugiej serii, po podwyższeniu rozbiegu, zaczęto oddawać skoki powyżej 100 m, a dwaj Polacy skoczyli po 100,5 m. Pawlusiak przy lądowaniu popełnił błąd, który pozbawił go szans na medal, dzięki temu jednak Gąsienica Daniel zajął trzecie miejsce[1]

Wszystko wydawało mi się nierealne. Miałem uczucie, że to wszystko nie dzieje się naprawdę, ale jakby we śnie. To było tak jakby ktoś za mnie dojeżdżał do progu skoczni. Odczuwałem ogromną przyjemność, czułem się wyśmienicie. Odbicie, lot, lądowanie. Wydawało mi się, że to wszystko robił za mnie jakiś najlepszy skoczek świata. Oprzytomniałem dopiero po wyhamowaniu na wybiegu, gdy zaczęli mnie ściskać trenerzy i koledzy.

Stanisław Gąsienica Daniel, [9]

W pokazowym konkursie drużynowym polska reprezentacja w składzie Pawlusiak, Daniel, Józef Przybyła, Adam Krzysztofiak zajęła 5. pozycję (startowało 18 ekip)[10].

Następnie polska kadra, której członkiem był Gąsienica Daniel, została zaproszona na konkurs skoków na mamucią skocznię Copper Peak w Ironwood. Zawodnik był wówczas chory na grypę, jednak wystartował w zawodach, zajmując 5. miejsce po skoku na 115 m. W konkursie na Holmenkollen był ósmy, zaś na Odnessbakken drugi. To samo miejsce zajął w radzieckim Kirowsku. Zdobył też dwa złote medale w mistrzostwach Polski[11].

Późniejsze sezony

Podczas Memoriału Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny w 1971 zajął drugie i czwarte miejsce, mimo kontuzji ręki, która przeszkadzała mu w osiąganiu dobrych wyników. W tym samym roku w Pucharze Beskidów wygrał konkurs w Szczyrku na Skalitem, a podczas Spartakiady w Zakopanem zajął 9. miejsce, zajmując lepsze miejsce od Hansa Georga Aschenbacha – późniejszego podwójnego mistrza świata z Falun[11].

W 19. Turnieju Czterech Skoczni uplasował się na 13. miejscu w Oberstdorfie, 35. w Ga-Pa, ponownie na 13. w Innsbrucku i na 28. w Bischofshofen[6], dzięki czemu zajął 15. pozycję w klasyfikacji generalnej[2]. Rok później był kolejno: 36., 49., 43. i 62.[6], a w klasyfikacji zajął 47. miejsce[12].

Uczestniczył w Igrzyskach Olimpijskich 1972 w Sapporo. Podczas konkursu na średnim obiekcie skoczył 73,5 m i 72,5 m i zajął 39. miejsce. Na dużej zaś był 31. po skokach na 83 m i 86 m[13]. Po powrocie do kraju rozegrano mistrzostwa Polski, gdzie osiągnął najdalszą odległość, jednak wygrał Wojciech Fortuna. Według Gąsienicy Daniela działacze chcieli wtedy pokazać, że Fortuna – mistrz olimpijski, jest najlepszy również w kraju[4]. Ostatni w karierze zakopiańczyka, 21. Turniej Czterech Skoczni ukończył na 58. miejscu[14], najgorszym w karierze. Był wówczas 64. w Oberstdorfie, 59. w Ga-Pa, 53. w Innsbrucku i 70. w Bischofshofen[6].

Uległ ciężkiej kontuzji w Mühlbach am Hochkönig, w Austrii. Podczas treningu upadł całym ciężarem na prawą rękę, co poskutkowało mocnym naciągnięciem wiązadeł kończyny. Niedługo potem, w 1974, zakończył karierę sportową[4].

Po zakończeniu kariery

Był zakopiańskim radnym w latach 1998–2002[15]. Obecnie prowadzi własne przedsiębiorstwo w Zakopanem – warsztat stolarki okienno-budowlanej[16].

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

  • Indywidualnie
1972 Japonia Sapporo 39. miejsce (K-86), 31. miejsce (K-110)

Starty na igrzyskach olimpijskich szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
39. 6 lutego 1972 Japonia Sapporo Miyanomori K-86 indywid. 73,5 m 72,5 m 194 pkt 50,2 pkt Yukio Kasaya
31. 11 lutego 1972 Japonia Sapporo Ōkurayama K-110 indywid. 83 m 86 m 171,1 pkt 48,8 pkt Wojciech Fortuna

Mistrzostwa świata

  • Indywidualnie
1970 Czechosłowacja Wysokie Tatry 33. miejsce (K-90), brązowy medal (K-115)

Starty na mistrzostwach świata szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
33. 14 lutego 1970 Czechosłowacja Wysokie Tatry MS 1970 B K-90 indywid. 76 m 77 m 209,9 pkt 30,7 pkt Garij Napałkow
3.Bronze medal with cup.svg 21 lutego 1970 Czechosłowacja Wysokie Tatry MS 1970 A K-115 indywid. 92 m 100,5 m 211,8 pkt 15,2 pkt Garij Napałkow

Turniej Czterech Skoczni

18. Turniej Czterech Skoczni
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen klas.
23 8 50 71 41
19. Turniej Czterech Skoczni
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen klas.
13 35 13 28 15
20. Turniej Czterech Skoczni
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen klas.
36 49 43 62 47
21. Turniej Czterech Skoczni
Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen klas.
64 59 53 70 58

Mistrzostwa Polski

  • Złoty medal na dużej i normalnej skoczni w 1970[17]
  • Srebrny medal na dużej skoczni w 1969[5] i 1972, na normalnej skoczni w 1971, 1972 i 1973[17]
  • Juniorzy w kategorii B – dwa złote medale (1968), dwa złote medale (1970)[5]
  • Juniorzy w kategorii C – dwa złote medale (1969)[5]

Inne

  • Mistrzostwa Tatrzańskiego Okręgu Narciarskiego 1969 – zwycięstwo[5]
  • Puchar Przyjaźni 1969 – 10. miejsce w klasyfikacji indywidualne, 1. miejsce w klasyfikacji drużynowej[5]
  • Zimowa Spartakiada Armii Zaprzyjaźnionych 1969 – brązowy medal[5]
  • Zimowa Spartakiada Armii Zaprzyjaźnionych 1971 – 9. miejsce[11]
  • Konkurs na skoczni Copper Peak 1970 – 5. miejsce
  • Konkurs na skoczni Holmenkollen 1970 – 8. miejsce
  • Konkurs na skoczni Odnessbakken 1970 – 2. miejsce
  • Konkurs w Kirowsku – 2. miejsce
  1. a b c Szatkowski 2006 ↓, s. 3
  2. a b Turniej Czterech Skoczni 1970/1971. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-06-18].
  3. a b c Szatkowski 2006 ↓, s. 1
  4. a b c Szatkowski 2006 ↓, s. 7
  5. a b c d e f g h Szatkowski 2006 ↓, s. 2
  6. a b c d e GASIENICA Daniel-Stanislaw. FIS Ski - biographie. [dostęp 2011-06-18].
  7. Garmisch-Partenkirchen, Turniej Czterech Skoczni 1969/1970. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-06-18].
  8. Turniej Czterech Skoczni 1969/1970. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-06-18].
  9. Szatkowski 2006 ↓, s. 4
  10. Historia występów polskich skoczków w konkursach drużynowych. Skijumping.pl. [dostęp 2011-11-27].
  11. a b c Szatkowski 2006 ↓, s. 6
  12. Turniej Czterech Skoczni 1971/1972. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-06-18].
  13. Polski Komitet Olimpijski: Stanisław Gąsienica Daniel – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl (pol.). www.olimpijski.pl.
  14. Turniej Czterech Skoczni 1972/1973. Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2011-06-18].
  15. Zakopane - Rada Miasta (pol.). Web Archive. [dostęp 2011-06-18].
  16. Stolarstwo Usługi Gąsienica Daniel Stanisław - Zakopane, Mrowce 17a (pol.). Zumi.pl Lokalizator Internetowy. [dostęp 2011-06-25].
  17. a b Wyniki Mistrzostw Polski - 1920-2002. Skijumping.l. [dostęp 2011-06-18].

Bibliografia