Главная страница

Solaris Urbino 12 hydrogen
ilustracja
Dane ogólne
Producent Solaris Bus & Coach S.A.
Premiera 2019
Miejsce produkcji  Polska, Bolechowo-Osiedle
Dane techniczne
Typy nadwozia niskopodłogowy autobus miejski klasy MAXI
Układ drzwi 2-2-2
1-2-2
2-2-0
1-2-0
Liczba drzwi 2 lub 3
Wysokość podłogi 320 mm
Po zastosowaniu przyklęku 250 mm
Szerokość drzwi 1250 mm
Silniki Silnik elektryczny zintegrowany w tylnej osi ZF AVE110
Moc silników 2 × 110 kW
Długość 12 000 mm
Szerokość 2550 mm
Wysokość 3300 mm
Rozstaw osi 590 mm
Wnętrze
Liczba miejsc siedzących maks. 37+1
Informacje dodatkowe
ABS T Tak
ASR T Tak
EBS T Tak
ESP Opcja
Klimatyzacja Opcja
Portal Portal Komunikacja miejska

Solaris Urbino 12 hydrogenniskopodłogowy autobus miejski klasy MAXI z rodziny Solaris Urbino produkowany przez polskie przedsiębiorstwo Solaris Bus & Coach S.A. napędzany za pomocą energii elektrycznej wytwarzanej przez wodorowe ogniwo paliwowe. Został zaprezentowany w 2019 r. jako rozwinięcie modeli Urbino 12 oraz jego elektrycznej wersji Urbino 12 electric.

Historia

Geneza

Zobacz więcej w artykule Solaris Bus & Coach, w sekcji Autobusy miejskie i międzymiastowe.

Spółka Solaris Bus & Coach zaczęła produkcję autobusów miejskich pod własną marką w 1999 r., prezentując rodzinę Solaris Urbino. W 2001 r. po raz pierwszy zaprezentowano pojazd Solaris z napędem elektrycznym – trolejbus Solaris Trollino 12. W 2004 r. zaprezentowano pierwszy niskoemisyjny autobus Solaris z napędem na gaz CNG, a w 2006 r. pierwszy na świecie seryjnie produkowany autobus miejski z napędem hybrydowym Solaris Urbino 18 Hybrid. Później do oferty włączono także autobusy hybrydowe w wersji MAXI. W 2011 r. Solaris przedstawił autobus miejski klasy MIDI z napędem w 100% elektrycznym Solaris Urbino 8,9 LE electric, a w 2013 i 2014 r. elektrobusy w wersji 12- i 18-metrowej. Solaris Urbino 12 electric jako pierwszy w historii autobus elektryczny został uhonorowany tytułem Bus of the Year 2017[1]. W 2018 r. Solaris był drugim w Europie największym producentem autobusów elektrycznych z udziałem w rynku wynoszącym 14%[2].

Pierwszą konstrukcją autobusu miejskiego Solaris z napędem wspomaganym energią elektryczną wytwarzaną przez wodorowe ogniwa paliwowe był zrealizowany w 2014 r. kontrakt na dostawę dwóch autobusów Urbino 18,75 electric dla Hochbahn Hamburg. Dzięki zastosowaniu takiej technologii autobusy te mogą pokonać dziennie do 300 km, co jest niemożliwe w przypadku autobusów z napędem tylko elektrycznym bez doładowywania baterii w ciągu dnia[3]. W 2018 r. Solaris dostarczył kolejne pojazdy wykorzystujące jako napęd pomocniczy wodór. Były to trolejbusy Trollino 18,75 dla przewoźnika miejskiego z Rygi. Dzięki wykorzystaniu ogniwa paliwowego ryskie solarisy są w stanie pokonać do 100 km bez trakcji elektrycznej, nie emitując spalin, a także bez konieczności montażu masywnych i zajmujących miejsce baterii magazynujących energię[4][5].

Urbino 12 hydrogen

W czerwcu 2018 r. poinformowano, iż na przyszły rok planowana jest premiera autobusu miejskiego Solaris Urbino 12 hydrogen z napędem w 100% opartym na wodorze[6]. Jeszcze przed premierą autobusu, Urbino 12 hydrogen wyróżniono nagrodą niemieckiego czasopisma „Busplaner” w kategorii „pojazd koncepcyjny”[7]. W kwietniu 2019 r. nowy pojazd pierwszy raz przedpremierowo pokazano na terenie zajezdni MZK Piła, gdzie trafił na kilkudniowe testy[8]. W maju 2019 r. Solaris pozyskał pierwsze zamówienie na Urbino 12 hydrogen. 10 sztuk nowego modelu z opcją na 2 kolejne ma trafić w 2020 r. do włoskiego Bolzano[9][10][11]. W czerwcu 2019 r. podczas wystawy UITP w Sztokholmie miała miejsce oficjalna premiera Solarisa Urbino 12 hydrogen[11]. Jednocześnie poinformowano, że planowane są dziesięciotygodniowe testy wodorowego Urbino przez RATP w Paryżu[12].

Konstrukcja i dane techniczne

Dane techniczne Solaris Urbino 12 hydrogen (stan na 2019 r.)[13]
Wymiary i dane podstawowe:
Długość 12 000 mm
Szerokość 2550 mm
Wysokość 3300 mm
Zwis przedni / tylny 2700 mm / 3400 mm
Rozstaw osi 5900 mm
Kąt natarcia / zejścia 7° / 7°
Wysokość wejścia nad jezdnią 350 mm (250 mm przy przyklęku)
Układ napędowy:
Ogniwo paliwowe Ogniwo o mocy 60 kW
Silnik elektryczny Silnik asynchroniczny w osi ZF AVE110 (2 × 110 kW)
Zbiorniki wodoru Butle kompozytowe 5 × 312 l na dachu pojazdu
Baterie trakcyjne Litowo-jonowe „Solaris High Power” na dachu pojazdu (29,2 kWh), dodatkowe ładowanie złączem plug-in
Podwozie i układ jezdny:
Oś przednia Oś ZF niezależna lub sztywna (opcja)
Oś tylna (napędowa) ZF z silnikami elektrycznymi
Układ smarowania Centralny punkt smarowania na smar stały lub półpłynny (opcja)
Układ kierowniczy ZF Servocom
Hamulce EBS, ABS, ASR, hamulec ręczny, hamulec przystankowy; opcjonalnie ESC
Nadwozie i wnętrze:
Szkielet Ze stali nierdzewnej
Układ drzwi 1-2-2
2-2-2
1-2-0
2-2-0
Szerokość drzwi 1250 mm
Liczba miejsc siedzących maks. 37+1

Układ napędowy

Solaris Urbino 12 hydrogen jest pojazdem całkowicie bezemisyjnym. Wodór, stanowiący podstawę napędu autobusu, gromadzony jest w butlach kompozytowych na dachu autobusu. Trafia on do ogniwa paliwowego o mocy 60 kW, gdzie wydzielana energia z reakcji połączenia wodoru z tlenem zamieniana jest w energię elektryczną magazynowaną w bateriach litowo-jonowych „Solaris High Power” o pojemności 29,2 kWh[13][6]. Dodatkowo jest możliwe jej ładowanie za pomocą złącza plug-in. Bateria dostarcza energię elektryczną do silników, wspomagając ogniwo paliwowe, w momentach największego zapotrzebowania na moc. Pojazd napędza elektryczna oś napędowa ZF o mocy 2 × 110 kW[13][11]. Dzięki zastosowaniu takich rozwiązań technicznych, Solaris Urbino 12 hydrogen może przejechać na jednym tankowaniu do 350 km w warunkach eksploatacyjnych, co nie jest możliwe przy zastosowaniu jedynie baterii do gromadzenia energii elektrycznej[6]. Jedyne efekty uboczne reakcji zachodzących w ogniwie paliwowym to para wodna oraz ciepło, które może być wykorzystywane do ogrzewania autobusu[7][14][6].

Podwozie

Podwozie autobusu opiera się na rozwiązaniach znanych z modelu Urbino 12 electric IV generacji. Przednia oś pojazdu to niezależna, lub opcjonalnie sztywna, oś produkcji ZF, natomiast tylna napędowa to oś ZF AVE130. Podobnie jak inne modele z rodziny Solaris Urbino, autobus wyposażony jest w zawieszenie ECAS z funkcją przyklęku (70 mm) oraz podnoszenia (60 mm). W Solarisie Urbino 12 hydrogen zastosowano układ kierowniczy ZF Servocom. Pojazd wyposażono w szereg systemów bezpieczeństwa: ABS, EBS, ASR, ESC (opcjonalnie), a także w hamulec przystankowy i ręczny[13].

Nadwozie i wnętrze

Szkielet autobusu wykonano ze stali odpornej na korozję, a wszystkie panele boczne i czołowe nadwozia są demontowalne. Zarówno wewnętrzny, jak i zewnętrzny design został zaczerpnięty bezpośrednio z IV generacji autobusów Solaris Urbino w wersji po faceliftingu w 2018 r. Wejście na pokład autobusu umożliwiają dwie lub trzy pary dwuskrzydłowych drzwi (opcjonalnie pierwsze drzwi mogą być jednoskrzydłowe) o szerokości 1250 mm. W drugich drzwiach zamontowana jest ręczna lub elektryczna rampa dla osób niepełnosprawnych. Naprzeciwko nich znajduje się przestrzeń dla wózków inwalidzkich lub dziecięcych. Autobus jest całkowicie niskopodłogowy bez stopni poprzecznych w przestrzeni pasażerskiej. Maksymalnie, w zależności od indywidualnych potrzeb zamawiającego, może się w nim znaleźć 37 miejsc siedzących. W wyposażeniu opcjonalnym znajduje się klimatyzacja przestrzeni pasażerskiej oraz kabiny kierowcy[13]. Ogrzewanie odbywa się za pomocą pompy ciepła CO2, która wykorzystuje ciepło powstałe w ogniwie paliwowym. Takie rozwiązanie pozwala na zwiększenie zasięgu pojazdu przy zachowaniu jego bezemisyjności dzięki wyeliminowaniu ogrzewania elektrycznego lub na olej opałowy znanego z autobusów bateryjnych[6][15].

Eksploatacja

Państwo Miasto Przedsiębiorstwo Liczba sztuk Lata dostaw
 Włochy Bolzano SASA 0 z 10 (12) 2020 [10][11]
Stan na: lipiec 2019

Nagrody i wyróżnienia

  • Nagroda w konkursie Zrównoważony Rozwój 2019 organizowanym przez czasopismo „Busplaner” w kategorii „pojazd koncepcyjny”[7].

Przypisy

  1. Historia – Solaris Bus & Coach S.A., solarisbus.com [dostęp 2019-07-06] (pol.).
  2. 650 electric buses supplied last year in Europe, according to Interact Analysis. The leader? VDL, sustainable-bus.com [dostęp 2019-07-06] (ang.).
  3. Premiera wodorowego Solarisa w Hamburgu, TruckFocus.pl, 19 grudnia 2014 [dostęp 2019-07-06] (pol.).
  4. Trolejbus, wodór, Ryga? Solaris, infobus.pl, 25 października 2016 [dostęp 2019-07-06] (pol.).
  5. Solaris przygotował trolejbus z ogniwem wodorowym, transport-publiczny.pl, 7 września 2017 [dostęp 2019-07-06] (pol.).
  6. a b c d e Solaris zaprezentuje autobus wodorowy nowej generacji, transport-publiczny.pl, 20 czerwca 2018 [dostęp 2019-07-06] (pol.).
  7. a b c Solaris z nagrodą za autobus, który... dopiero powstaje, transport-publiczny.pl, 19 marca 2019 [dostęp 2019-07-06] (pol.).
  8. Prapremiera wodorowego Nowego Urbino. Dla Piły, infobus.pl, 19 kwietnia 2019 [dostęp 2019-07-06] (pol.).
  9. Pierwsze zamówienie na Nowe Urbino 12 hydrogen. Bolzano!, infobus.pl, 29 maja 2019 [dostęp 2019-07-06] (pol.).
  10. a b Solaris potwierdza: 12 wodorowych NU12 jedzie do Bolzano!, infobus.pl, 31 maja 2019 [dostęp 2019-07-06] (pol.).
  11. a b c d Solaris zaprezentował w Sztokholmie swój autobus wodorowy [zdjęcia], transport-publiczny.pl, 10 czerwca 2019 [dostęp 2019-07-06] (pol.).
  12. UITP 2019: RATP przetestuje wodorowego Solarisa [FILM], infobus.pl, 13 czerwca 2019 [dostęp 2019-07-13] (pol.).
  13. a b c d e Premiery 2019. Katalog produktowy, solarisbus.com [dostęp 2019-07-06] (pol.).
  14. Premiera Solarisa Urbino 12 hydrogen, KurierKolejowy.eu, 29 maja 2019 [dostęp 2019-07-13] (pol.).
  15. Berlin zamawia 90 elektrycznych autobusów od Solarisa, infobus.pl, 19 czerwca 2019 [dostęp 2019-07-13] (pol.).

Linki zewnętrzne

Kategoria:Autobusy Solaris Kategoria:Pojazdy wodorowe Kategoria:Autobusy miejskie Kategoria:Autobusy klasy maxi Kategoria:Autobusy niskopodłogowe Kategoria:Autobusy z lat 2010–2019