Главная страница

Sheeva Peo
Data urodzenia 7 listopada 1976[1]
Wzrost 170 cm[1]
Dyscypliny podnoszenie ciężarów
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Nauru

Sheeva Peo (po mężu Sheeva Peo-Cook) (ur. 7 listopada 1976[1]) – nauruańska sztangistka startująca w kategorii +75 kg, olimpijka, a także uczestniczka mistrzostw świata. Medalistka mistrzostw Oceanii i mistrzostw Australii i Oceanii.

Sheeva Peo była także sekretarzem generalnym Nauruańskiego Komitetu Olimpijskiego[2].

Mistrzostwa Świata

W mistrzostwach świata brała udział trzykrotnie (w latach 1997-1999)[3][4].

W 1997 r. na mistrzostwach w Chiang Mai, Peo startowała w kategorii +83 kg. W rwaniu pierwszą próbę na 72,5 kg miała udaną, następną na 77,5 kg spaliła, natomiast ostatnią próbę na 77,5 kg miała udaną. Rwanie zakończyła na ostatnim 12. miejscu, wśród zawodniczek klasyfikowanych (dwie zawodniczki zostały niesklasyfikowane). W podrzucie natomiast, miała tylko jedną udaną próbę; w pierwszej próbie zaliczyła 100 kg, a dwie następne na 105 kg spaliła. W podrzucie także zajęła 12. lokatę; z wynikiem 177,5 kg zajęła ostatnie 11. miejsce, wśród zawodniczek sklasyfikowanych (łącznie trzy zawodniczki nie zostały sklasyfikowane)[5].

W 1998 r. w Lahti, Peo startowała w kategorii +75 kg. W rwaniu pierwsze dwie próby na 80 kg i 85 kg miała udane, natomiast ostatnią próbę na 90 kg miała nieudaną. Rwanie zakończyła na 13. miejscu, wśród 16 zawodniczek startujących w zawodach. W podrzucie, zaliczyła tylko drugą próbę na 105 kg; pierwszą na 105 kg i trzecią na 110 kg spaliła. W podrzucie zajęła 14. miejsce, a w łącznej klasyfikacji 13. miejsce, wyprzedzając m.in. swoją rodaczkę Reannę Solomon[6].

Rok później w Atenach, Peo również startowała w kategorii +75 kg. W rwaniu zaliczyła pierwszą próbę na 85 kg i trzecią na 90 kg; drugą na 90 kg miała nieudaną. Po rwaniu była klasyfikowana na 18. miejscu w stawce 23 zawodniczek, które ukończyły rwanie. W podrzucie podchodziła trzykrotnie do tego samego ciężaru 112,5 kg, za każdym razem go paląc. Przez to, że nie zaliczyła żadnej próby w podrzucie, w dwuboju nie była klasyfikowana[7].

Igrzyska olimpijskie

W 2000 r. Peo reprezentowała swój kraj na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Sydney w kategorii +75 kg. Była jedną z dwojga reprezentantów Nauru na igrzyskach w Sydney (Nauru reprezentował także Marcus Stephen). Pierwsze podejście na 92,5 kg miała udane. W drugim podejściu nie wyrwała sztangi ważącej 97,5 kg; w trzeciej próbie podchodziła do tego samego ciężaru, tym razem zaliczając go. W podrzucie zaliczyła tylko pierwszą próbę na 122,5 kg, dwie następne na 127,5 kg miała nieudane. W dwuboju osiągnęła 220 kg, co dało jej jednak ostatnie miejsce wśród zawodniczek, które ukończyły rywalizację (Ukrainka Wita Rudenok nie zaliczyła podrzutu, przez co nie była klasyfikowana)[8][4].

Igrzyska Wspólnoty Narodów

W 2006 r. Nauruanka wzięła udział w Igrzyskach Wspólnoty Narodów w Melbourne (+75 kg). Rwanie rozpoczęła od udanej próby na 85 kg, drugie podejście na 90 kg miała nieudane, ostatnią próbę przeniosła na 95 kg, zaliczając ją. Po rwaniu klasyfikowana była na piątym miejscu. W podrzucie zaliczyła pierwsze dwie próby na 110 kg i 120 kg, ostatnią na 129 kg spaliła. W podrzucie zajęła piątą pozycję, a w dwuboju zajęła czwarte miejsce (215 kg w dwuboju)[9].

Inne

W 2005 r. Peo wzięła udział w Arafura Games (zawody, w których startują sportowcy z Oceanii i Azji Południowo-Wschodniej). Tam również startowała w kategorii +75 kg. W rwaniu osiągnęła 90 kg, natomiast w podrzucie uzyskała 117 kg, co w dwuboju przełożyło się na wynik 207 kg. Nauruańska sztangistka zdobyła złoty medal[10].

Sheeva Peo jest także dwukrotną medalistką Mistrzostw Australii i Oceanii w podnoszeniu ciężarów[11]. Ponadto jest także sześciokrotną złotą medalistką Mistrzostw Oceanii[12].

  1. a b c Sheeva Peo (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-11-06].
  2. Nauru news (ang.). iwf.net. [dostęp 2012-11-06].
  3. Peo Sheeva (NRU) (niem.). iat.uni-leipzig.de. [dostęp 2012-11-06].
  4. a b W mistrzostwach świata, medale w każdej kategorii wagowej przyznawane są za rwanie, podrzut i dwubój, natomiast na igrzyskach olimpijskich, medale zdobywają tylko ci zawodnicy, którzy osiągną najlepsze wyniki w dwuboju
  5. Weltmeisterschaften 1997-12-06 Chiang Mai (THA) +83,0 kg (niem.). iat.uni-leipzig.de. [dostęp 2012-11-06].
  6. Weltmeisterschaften 1998-11-09 Lahti (FIN) +75,0 kg (niem.). iat.uni-leipzig.de. [dostęp 2012-11-06].
  7. Weltmeisterschaften 1999-11-22 Athen (GRE) +75,0 kg (niem.). iat.uni-leipzig.de. [dostęp 2012-11-06].
  8. Olympische Spiele 2000-09-15 Sydney (AUS) +75,0 kg (niem.). iat.uni-leipzig.de. [dostęp 2012-11-06].
  9. M2006 > Schedule and Results > Weightlifting (ang.). melbourne2006.com.au. [dostęp 2012-11-06].
  10. VII ARAFURA GAMES W DARWIN (AUSTRALIA) ! (pol.). polska-sztanga.pl. [dostęp 2012-11-06].
  11. OCEANIA WINNERS (ang.). oceaniaweightlifting.com. [dostęp 2012-11-06].
  12. SOUTH PACIFIC WEIGHTLIFTING CHAMPIONSHIPS- WINNERS (ang.). oceaniaweightlifting.com. [dostęp 2012-11-06].