Главная страница

Sagowcowe
Ilustracja
Sagowiec odwinięty (Cycas revoluta)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Nadgromada nasienne
Gromada nagonasienne
Podgromada nagonasienne wielkolistne
Klasa sagowcowe
Nazwa systematyczna
Cycadopsida Brongn.
Enum. Pl. Mus. Paris: xxxii, 136. 12 Aug 1843
Zasięg występowania
Ilustracja
Szyszkowaty twór - makrostrobil (strobil żeński)

sagowce (Cycadopsida Brongn.) – klasa roślin należąca do typu (gromady) nagonasiennych. W grupie tej wyróżnia się około 360 gatunków (100 żyjących), w tym wiele wymarłych żyjących niegdyś w mezozoiku. W naszym klimacie spotykane jedynie w szklarniach i palmiarniach ogrodów botanicznych, niektóre (np. przedstawiciele rodzajów Cycas, Zamia) oferowane są od kilku lat na rynku jako rośliny pokojowe.

Morfologia

Sporofit podobny do pnia palm i jak u palm zakończony pióropuszem dużych, pierzastych liści. Rośliny wytwarzają duże, nagie nasiona (do 1 m długości) w narządach wyglądających jak zrośnięte liście. Plemniki uwicione, ale obecność wody nie jest niezbędna do zapłodnienia. Wyróżniają się obecnością kurczliwych (zwłaszcza u osobników młodych) korzeni, co pozwala na wciągnięcie i ochronę stożka wzrostu w sytuacji stresowej (np. w razie suszy lub pożaru). W korzeniach żyją symbiotyczne bakterie i glony dostarczające sagowcom związków azotu.

Pochodzenie

Pierwsze niewątpliwe sagowce pojawiły się na początku permu, choć znaleziono też skamieniałości podobne do sagowców w górnym karbonie. Część naukowców traktuje je jako pierwsze sagowce. Intensywny rozwój sagowców nastąpił w triasie, a zwłaszcza w jurze, gdy były jednymi z najpospolitszych roślin. We wczesnej kredzie grupa ta dość szybko podupada i począwszy od późnej kredy do dziś jest grupą reliktową.

Systematyka

Linki zewnętrzne

Szablon:Link FA Szablon:Link FA Szablon:Link FA