Главная страница

Saebert z Essex (Sebert lub Sæbert) (ur. ?, zm. 616) - władca Królestwa Essex w latach 604-616. Był pierwszym królem tego państwa, który zrezygnował z dawnych wierzeń pogańskich i zdecydował się przyjąć chrześcijaństwo.

Informacje na temat jego osoby historycy czerpią głównie z VIII-wiecznej kroniki Bedy Czcigodnego "Historia ecclesiastica gentis Anglorum". Imię to figuruje również w genealogii władców Essex, sporządzonej w IX wieku w Wessex.

Biografia

Był synem Sleddy i Riculi - siostry króla Kent Ethelberta[1]. Poślubił Ethegoldę i miał z nia dwóch synów.

W 604 roku został władcą Essex, zastępując swego ojca. Beda wspomina, że władzę zwierzchnią nad nim sprawował wuj Ethelbert, który podporządkował sobie wówczas większość państw anglosaskich[1].

W 604 do Essex przybył Mellit, mianowany przez św. Augustyna biskupem Londynu i Essex [2]. Ethelbert namówił siostrzeńca nie tylko do gościnnego przyjęcia chrześcijańskiego emisariusza, ale również do przyjęcia nowej religii i ochrzczenia się. Saebert przyjął chrzest z rąk Mellita[3], ale jego synowie pozostali przy dawnych wierzeniach[4]. Saebert, wzorem wuja chojnie wspierał biskupstwo w Londynie. Według legendy był fundatorem opactwa westminsterskiego[5].

Saebert zmarł w 616 roku, a pod rządami jego synów Sexreda i Saewarda, Essex wróciło do pogaństwa[4]. W tym samym roku zmarł również Ethelbert, w konsekwencji misja ewangelizacyjna wysłana przez Grzegorza I utraciła obu swych protektorów. Biskup Mellit zmuszony został do ucieczki do Londynu.

Saebert wraz z żoną spoczywają w opactwie Westminster Abbey, w pobliżu wejścia do kaplic królewskich (z lewej strony). W grobie zachowały się pozostałości bogatych zdobień malarskich, ufundowanych prawdopodobnie przez Henryka III, który chciał w ten sposób ozdobić miejsce ostatniego spoczynku fundatorów opactwa[5][6].

  1. a b Beda Czcigodny: Historia ecclesiastica gentis Anglorum, księga II, rozdział 3. (ang.). [dostęp 2010-09-10].
  2. Nicholas Brooks: The Early History of the Church of Canterbury: Christ Church from 597 to 1066 (Studies in the Early History of Britain). Leicester University Press, 1996, s. 11-13. ISBN 0-7185-0041-5.(ang.)
  3. John Entick: A New and Accurate History and Survey of London, Westminster, Southwark, and Places Adjacent: Containing Whatever Is Most Worthy of Notice in Theirster, Southwark, and. 2010, s. 30-31. ISBN 1-147-98301-1. dostępna w bibliotece cyfrowej(ang.)
  4. a b Peter Clemoes: Anglo-Saxon England. fragment napisany przez Barbarę Yorke The kingdom of the East Saxon dostępny jest w bibliotece cyfrowej(ang.)
  5. a b Arthur Penrhyn Stanley: Historical Memorials of Westminster Abbey rozdz. 1. Kessinger Publishing, 2003, s. 13-14. ISBN 0-7661-4249-3. (ang.) dostępna jest w bibliotece cyfrowej
  6. Walter Thornbury: Westminster Abbey (ang.). British History Online, 1878. [dostęp 2010-09-10].