Главная страница

Szablon:Okręt rozszerzony infobox SMS Hindenburgniemiecki krążownik liniowy (w Niemczech klasyfikowany jako wielki krążownik - niem.: Große Kreuzer) z okresu I wojny światowej.

Budowa

SMS "Hindenburg" został zbudowany jako trzeci okręt typu Derfflinger, według nieznacznie zmodyfikowanych planów. Nazwę otrzymał na cześć Paula von Hindenburga, niemieckiego feldmarszałka, późniejszego (1925-1934) prezydenta Niemiec.

Stępkę pod okręt położono w stoczni Kaiserliche Werft w Wilhelmshaven 1 października 1913 roku. Budowa okrętu została opóźniona na skutek wybuchu I wojny światowej, wodowanie odbyło się dopiero 1 sierpnia 1915 roku, a prace wyposażeniowe również przebiegały powoli. W dodatku w kwietniu 1917 roku okręt został staranowany i lekko uszkodzony przez wychodzący z doku stoczni pancernik SMS "Helgoland"[1]. Ostatecznie krążownik został wcielony w skład Kaiserliche Marine w dniu 10 maja 1917 roku i jesienią tegoż roku włączony do 1. Grupy Rozpoznawczej (1. Aufklärungsgeschwader).

Opis konstrukcji

Kadłub SMS "Hindenburg" został podzielony grodziami wodoszczelnymi na 17 przedziałów. Pancerz burtowy składał się z pasa pancernego grubości 305 mm, chroniącego wszystkie mechanizmy okrętu oraz dodatkowych pasów pancernych na dziobie (grubości 120 - 152 mm), rufie (grubości 120 mm) i poniżej linii wodnej, grubego na 152 mm. Pas burtowy przechodził w cytadelę pancerną o grubości ścian 228 mm, zamkniętą grodziami pancernymi (200 - 250 mm). Pancerz poziomy składał się ze skośnych elementów grubości 30 mm na śródokręciu, łączących się z pancerzem burtowym i pokładu pancernego o grubości od 50 do 80 mm. Główne stanowisko dowodzenia miało pancerz o grubości 300 mm.

Napęd krążownika stanowiły dwa zespoły turbin parowych Parsonsa wysokiego i niskiego ciśnienia (razem cztery turbiny), o łącznej mocy 72 000 KM, poruszające 4 śruby. Parę do turbin dostarczało 18 kotłów parowych(cztery z nich zostały dostosowane do opalania paliwem płynnym) rozmieszczonych w 12 kotłowniach. Okręt posiadał dwa stery, ustawione jeden za drugim.

Główne uzbrojenie SMS "Hindenburg" składało się z ośmiu dział kal. 305 mm, umieszczonych w czterech wieżach artyleryjskich, po dwie na dziobie i rufie. Artylerię średniego kalibru stanowiło 14 dział kal. 150 mm, zainstalowanych w kazamatach, po 7 na każdej burcie. Poza tym okręt posiadał 4 działa kal. 88 mm dla ochrony przed atakami niszczycieli i torpedowców na małych odległościach oraz cztery działa przeciwlotnicze tego samego kalibru. Wieże artyleryjskie głównego kalibru były chronione pancerzem, który z przodu i z tyły miał grubość 270 mm, z boków 220 mm, zaś z góry 80 - 110 mm. Barbety wież miały grubość do 260 mm. Artyleria w kazamatach była opancerzona stalą pancerną o grubości do 150 mm.

Służba operacyjna

Pod koniec 1917 roku, gdy SMS "Hindenburg" wszedł do służby liniowej, flota niemiecka nie prowadziła już aktywnych działań przy pomocy dużych okrętów nawodnych, cały wysiłek skupiając na prowadzonej wojnie podwodnej. 17 listopada 1917 roku krążowniki liniowe SMS "Hindenburg" i SMS "Moltke" bezskutecznie próbowały przechwycić brytyjskie okręty liniowe w zachodniej części Morza Północnego. Od 23 listopada SMS "Hindenburg" został okrętem flagowym dowódcy sił rozpoznawczych, wiceadmirała Franza von Hippera.

Ostatnią operacją, w której uczestniczył SMS "Hindenburg" był również bezskuteczny wypad głównych sił pancernych Kaiserliche Marine w dniach 23-25 kwietnia 1918 roku. 12 sierpnia 1918 roku nastąpiła zmiana na stanowisku dowódcy sił rozpoznawczych: awansowanego na głównodowodzącego flotą niemiecką von Hippera zastąpił wiceadmirał Ludwig von Reuter, który również wybrał na swój okręt flagowy krążownik SMS "Hindenburg".

Zgodnie z postanowieniami zawieszenia broni z dnia 11 listopada 1918 roku SMS "Hindenburg", podobnie jak wszystkie nowoczesne duże okręty niemieckie, miał zostać poddany nadzorowi sojuszniczemu. Rozbrojony okręt wypłynął z Niemiec i 19 listopada dotarł na miejsce internowania w bazie Scapa Flow na Orkadach.

SMS "Hindenburg" po samozatopieniu w Scapa Flow

Wykonując rozkaz admirała Ludwiga von Reutera o niedopuszczeniu do przejęcia okrętów niemieckich przez siły sprzymierzonych, 21 czerwca 1919 roku szkieletowa załoga krążownika dowodzona przez Korvettenkapitäna Ericha Heydena zatopiła swoją jednostkę na kotwicowisku w Scapa Flow[2]. SMS "Hindenburg" zatonął na równej stępce około godziny 17.00., jako ostatni z niemieckich okrętów. Kominy i mostek jednostki wystawały ponad lustro wody. Wrak krążownika został wydobyty w 1930 roku i złomowany w Rosyth w latach 1931-1932.

  1. German Naval History [dostęp 13 listopada 2009]
  2. First World War.com [dostęp 13 listopada 2009]

Bibliografia

Szablon:Bibliografia start

  1. Maciej S. Sobański, Krążowniki liniowe typu Derfflinger, w: Okręty Wojenne nr 23, ISSN 1231-014X

Szablon:Bibliografia stop

Szablon:Link FA