Главная страница

Szablon:PropozycjaDobregoArtykułu

{{{imię i nazwisko}}}
[[Plik:{{{grafika}}}|240x240px|alt=Ilustracja|{{{opis grafiki}}}]]
{{{opis grafiki}}}
Pełne imię i nazwisko {{{pełne imię i nazwisko}}}
Data i miejsce urodzenia {{{data urodzenia}}}
{{{miejsce urodzenia}}}
Data i miejsce śmierci {{{data śmierci}}}
{{{miejsce śmierci}}}
Wzrost 178 cm
Pozycja obrońca/pomocnik
Informacje klubowe
Klub {{{klub}}}
Numer w klubie {{{numer w klubie}}}
Kariera juniorska
Lata Klub
BŁĄD: {{{kariera juniorska}}}
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
BŁĄD: {{{kariera seniorska}}}
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
BŁĄD: {{{kariera reprezentacyjna}}}
Kariera trenerska
Lata Drużyna
BŁĄD: {{{kariera trenerska}}}
Dorobek medalowy
{{{medale}}}
Odznaczenia
{{{odznaczenia}}}
[{{{www}}} Strona internetowa]

Ronald "Ronnie" Wallwork (ur. 10 września 1977 w Manchesterze) - angielski piłkarz występujący na pozycji defensywnego lub środkowego pomocnika. Były reprezentant Anglii U-20, karierę rozpoczął w Manchesterze United, gdzie zadebiutował w oficjalnym meczu w 1997. W klubie nie występował regularnie, dlatego też był wypożyczany do Carlisle United i Stockport County. Podczas pobytu na na wypożyczeniu w Royal Antwerp został zawieszony za atak na belgijskiego sędziego, lecz kara po pewnym czasie została złagodzona.

W 2002 Wallwork podpisał kontrakt z West Bromwich Albion. W 2005 został uznany za najlepszego gracza sezonu w klubie. Nie miał pewnego miejsca w składzie, z tego powodu przebywał na wypożyczeniach w Bradford City, Barnsley i Huddersfield Town. Pobyt w Barnsley został skrócony z powodu awantury w nocnym klubie, w wyniku której Wallwork został ugodzony nożem, przez co pauzował ponad dwa miesiące. W styczniu 2008 przeszedł do Sheffield Wednesday, jednak po czterech miesiącach został zwolniony.

Kariera piłkarska

Manchester United

Urodzony w Manchesterze w dzielnicy Newton Heath, jako nastolatek uczęszczał do The Football Association's School of Excellence w Lilleshall[1]. Jako zagorzały kibic Manchester United dołączył do klubu jako praktykant w 1993, przedtem występował w lidze niedzielnej[2]. W lipcu 1994 podpisał amatorski kontrakt, zaś rok później, w marcu 1995 złożył podpis pod profesjonalną umową[3]. Stał się podstawowym zawodnikiem drużyn juniorskich, w latach 1994-1997 wystąpił w 77 spotkaniach w różnych kategoriach wiekowych. Pomógł zespołowi zwyciężyć w rozgrywkach o Młodzieżowy Puchar Anglii w 1995 i został uznany w klubie za najlepszego Młodego Piłkarza Roku w 1996[3][4]. W lecie 1997 reprezentował Anglię U-20 na Młodzieżowych Mistrzostwach Świata w Malezji, gdzie wystąpił w czterech spotkaniach. Anglia wygrała wszystkie trzy mecze grupowe, jednak w 1/16 finału odpadła po porażce z Argentyną[5].

Wraz z rozpoczęciem sezonu 1997/1998 zaczął regularnie występować w rezerwach klubu, a 25 października 1997 zadebiutował w pierwszej drużynie zmieniając w 64. minucie Gary'ego Pallistera w wygranym 7-0 meczu z Barnsley[6]. Po zakończeniu sezonu, Wallwork został dwukrotnie wypożyczany do innych drużyn: najpierw do Carlisle United, gdzie zdobył swoją pierwszą bramkę w oficjalnym meczu, a następnie do Stockport County. W trakcie rozgrywek przystał na wypożyczenie do Royal Antwerp, z którym wywalczył miejsce w barażach, jednak drużyna ostatecznie nie zdołała awansować do pierwszej ligi, przegrywając z La Louvière[7]. Po meczu Wallwork chwycił za gardło sędziego Amanda Anciona, za co został ukarany odsunięciem od profesjonalnego futbolu[6]. Ukarano także innego gracza wypożyczonego z Manchesteru United, Danny'ego Higginbothama, który również wziął udział w zajściu. Belgijski sąd zredukował karę do trzech lat w zawieszeniu na dwa, zaś Higginbotham mógł powrócić do gry po czterech miesiącach absencji[8]. Z początku kara miała zasięg międzynarodowy, jednak przez ostatnie dwanaście miesięcy obowiązywała wyłącznie na terenie Belgii[9].

W sezonie 1999/2000 Wallwork poczynił postępy, reprezentując barwy klubu w siedmiu meczach, najczęściej występując na pozycji defensywnego pomocnika. W kolejnych rozgrywkach rozegrał wystarczającą ilość spotkań umożliwiającą mu odebranie medalu za zwycięstwo zespołu w Premier League[4]. Mimo to, wraz z przejściem do klubu obrońcy Laurenta Blanca i pomocnika Juana Sebastiána Veróna jego pozycja w drużynie została zagrożona. Ostatni występ w zespole zaliczył 26 stycznia 2002 w meczu czwartej rundy Pucharu Anglii z Middlesbrough, podczas którego został zmieniony w 66. minucie przez Ryana Giggsa. W czasie siedmiu lat spędzonych w klubie zdołał wystąpić w 28 spotkaniach, a w lecie 2002 jego umowa z klubem nie została przedłużona[10].

West Bromwich Albion

W lipcu 2002 Wallwork dołączył do West Bromwich Albion na zasadzie prawa Bosmana, będąc zarazem pierwszym transferem dokonanym przez klub po awansie do Premier League[11]. Szkoleniowiec Manchesteru United Sir Alex Ferguson określił jego przejście do West Bromwich "najlepszym darmowym transferem lata"[12]. Przed startem sezonu, Wallwork i reszta drużyny próbowali wynegocjować od zarządu podwyższenie premii. Jak stwierdził jego agent, zawodnik był "zszokowany i poruszony" perspektywą redukcji wysokości premii o 80% w porównaniu z tymi oferowanymi mu przez odchodzący zarząd.[13]. 24 sierpnia 2002 Wallwork zadebiutował w zespole wchodząc na boisko jako rezerwowy w przegranym 1:3 domowym spotkaniu z Leeds United[14], w całym sezonie na murawie pojawił się w 27 z 38 meczów Premier League rozegranych przez West Bromwich[15]. Po śmierci matki piłkarza w lutym 2003, cała drużyna w meczu z Boltonem Wanderers wystąpiła z czarnymi opaskami na ramionach[16]. Z czasem Wallwork zaczął tracić miejsce w wyjściowym składzie, przez co w sezonie 2003/2004 rozegrał pięć ligowych spotkań[17]. W styczniu 2004 dołączył na zasadzie miesięcznego wypożyczenia z opcją przedłużenia do Bradford City, gdzie zdobył bramki w swoim pierwszym oraz ostatnim meczu w barwach klubu[18][19][20]. West Bromwich odmówiło przedłużenia wypożyczenia, ze względu na sytuację finansową w Bradford, który był na krawędzi bankructwa[21]. Wkrótce Bradford ponownie wypożyczyło zawodnika na kolejne dwa miesiące[22], a Wallwork podczas całego pobytu w klubie wystąpił w siedmiu meczach, w których zdobył cztery bramki[17]. Źródła swojej nowo odkrytej dyspozycji strzeleckiej doszukiwał się w poleceniach taktycznych trenera Bryana Robsona, który kazał mu angażować się w grę w ofensywie, inaczej niż w jego poprzednim klubie, West Bromwich Albion[23]. W meczu z Rotherham United złamał palec u nogi, przez co musiał pauzować sześć tygodni[24][25]. Podczas gdy Wallwork leczył kontuzję, West Bromwich zapewniło sobie awans z drugiego miejsca do Premier League[26].

Po powrocie klubu do Premiership, menedżer Gary Megson coraz rzadziej wystawiał Wallworka w pierwszym składzie. Bądź co bądź, kiedy Bryan Robson zastąpił Megsona w roli trenera Bradford w listopadzie 2004, Wallwork stał się integralną częścią zespołu. Robson nazwał Anglika "inteligentnym zawodnikiem", który potrafi "usiąść, podać piłkę i zmienić obraz gry"[27]. Wallwork powrócił do zespołu w następnym miesiącu i regularnie występował w drugiej połowie sezonu[28], strzelając również swoją pierwszą bramkę w barwach klubu w wygranym 2:0 spotkaniu z Manchesterem City, 22 stycznia 2005[29]. Klub uniknął spadku z ligi, wygrywając w ostatnim meczu sezonu z Portsmouth. Stał się zarazem pierwszą drużyną w historii Premier League, która uniknęła spadku zajmując jeszcze pod koniec grudnia ostatnie miejsce w tabeli[30]. W zasługi za dobrą grę, Wallwork został uznany w klubie Graczem Roku[31]. W maju 2005 podpisał nowy, dwuletni kontrakt[32][33][34].

W następnym sezonie Wallwork wystąpił w 31 z 38 ligowych spotkań[35], ale nie zdołał pomóc drużynie utrzymać się w Premier League. Niemniej jednak, zgodził się w sierpniu 2006 podpisać nową umowę, wiążącą go z klubem przez dwa kolejne lata[36]. Pozostał członkiem pierwszego zespołu w początkowej fazie sezonu 2006-07, ale po tym, jak w październiku miejsce Robsona zajął Tony Mowbray, Wallwork zagrał w barwach klubu już tylko raz[37]. Mowbray nazwał go "pełnym profesjonalistą", jednak do wyjściowego składu preferował innych pomocników[38], ponadto zmienił pozycję na boisku Jonathana Greeninga na środkowego pomocnika, która to dotychczas przypadała Wallworkowi[39]. Chcąc regularnie występować w pierwszym zespole, 22 listopada 2006 Anglik przystał na wypożyczenie do Barnsley[40].

30 listopada Wallwork wychodząc ze swoją dziewczyną Amy Broadbent z nocnego klubu w Manchesterze, został zaatakowany przez byłego partnera Broadbent, Roberta Rimmera. Ten siedmiokrotnie ugodził piłkarza w rękę, plecy oraz brzuch[41][42][43]. Po dotarciu do szpitala stwierdzono, że stan rannego jest stabilny i nie ma zagrożenia życia[43]. Po przeprowadzonym śledztwie policja stwierdziła, że atak był zamierzony[44][43]. Niedługo potem określiła 20-letniego Rimmera głównym winowajcą i zaapelowała do niego o nawiązanie kontaktu[45]. Rimmer zgłosił się do komisariatu w Manchesterze i 7 grudnia 2006 został aresztowany[46]. W grudniu 2007 Rimmer został skazany na pięć i pół roku więzienia za dokonanie ciężkiej krzywdy cielesnej. Przyjaciel Rimmera, Charles Ebbrell, trafił do aresztu za współudział w ataku[41]. Zawodnik otrzymał wiele wyrazów wsparcia od kibiców, piłkarzy i trenerów[47]. 10 grudnia 2006 Wallwork został wypisany ze szpitala[48], a tego samego dnia odbył się mecz ligowy pomiędzy West Bromwich i Barnsley, podczas którego kibice Barnsley wywiesili transparent z napisem "Zdrowiej szybko, Ronnie"[49]. Pod koniec stycznia powrócił do lekkich treningów[50], a pierwszy mecz po przerwie rozegrał 21 lutego 2007 przebywając pełne 90 minut w spotkaniu rezerw pomiędzy West Bromwich i Walsall[51][52].

27 września 2007 został wypożyczony do Huddersfield Town, gdzie spotkał się z trenerem Andy'm Ritchie'm, z którym sezon wcześniej pracował podczas gry w Barnsley[53]. Jego debiut w klubie miał miejsce 29 września w wygranym 2:0 spotkaniu z Luton Town[54]. 20 października zdobył swojego pierwszego gola dla zespołu w meczu z Oldham Athletic, zakończonym remisem 1:1. Wypożyczenie wydłużyło się o kolejny miesiąc. Otrzymał zgodę od West Bromwich na reprezentowanie Huddersfield 10 listopada w meczu pierwszej rundy Pucharu Anglii przeciwko Accrington Stanley[55]. Wypożyczenie zostało przedłużone do 29 grudnia, zaś po jego upłynięciu zawodnik powrócił do West Bromwich[56].

Sheffield Wednesday

11 stycznia 2008 na zasadzie wolnego transferu przeszedł do Sheffield Wednesday[57][58]. Zadebiutował w zespole następnego dnia w przegranym 0:1 spotkaniu z Cardiff City, zastępując w drugiej połowie Steve'a Watsona[59]. Wraz z przejściem do klubu Adama Boldera stracił miejsce w składzie, i chociaż wszedł wcześnie na zmianę w spotkaniu z Charlton Athletic rozegranym 12 lutego 2008[60], w następnym miesiącu tylko raz pojawił się na murawie, w wygranej 2:1 potyczce z Queens Park Rangers. Ogółem w barwach klubu wystąpił siedmiokrotnie[61], a 14 maja 2008 rozwiązano z zawodnikiem kontrakt[62]. W sierpniu 2008 trenował ze swoim byłym zespołem, Carlisle United[63].

Statystyki kariery

Ostatnio aktualizowane 14 maja 2008[64][65][66][7]

Klub Sezon Liga Puchar Anglii Puchar Ligi Inne[67] Ogółem
Wys Gole Wys Gole Wys Gole Wys Gole Wys Gole
Manchester United 1997-1998 1 0 0 0 0 0 0 0 1 0
1998-1999 0 0 0 0 1 0 0 0 1 0
1999-2000 5 0 0 0 1 0 1 0 7 0
2000-2001 12 0 1 0 2 0 1 0 16 0
2000-2001 1 0 1 0 1 0 0 0 3 0
Suma 19 0 2 0 5 0 2 0 28 0
Carlisle United (wypożyczenie) 1997-1998 10 1 0 0 0 0 2 0 12 1
Suma 10 1 0 0 0 0 2 0 12 1
Stockport County (wypożyczenie) 1997-1998 7 0 0 0 0 0 0 0 7 0
Suma 7 0 0 0 0 0 0 0 7 0
Royal Antwerp (wypożyczenie) 1998-1999 17 2 0 0 0 0 3 0 20 2
Suma 17 2 0 0 0 0 3 0 20 2
West Bromwich Albion 2002-2003 27 0 2 0 1 0 0 0 30 0
2003-2004 5 0 0 0 2 0 0 0 7 0
2004-2005 20 1 3 0 0 0 0 0 23 1
2005-2006 31 0 2 0 2 0 0 0 35 0
2006-2007 10 1 0 0 2 1 0 0 12 2
2007-2008 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
Suma 93 2 7 0 7 1 0 0 107 3
Bradford City (wypożyczenie) 2003-2004 7 4 0 0 0 0 0 0 7 4
Suma 7 4 0 0 0 0 0 0 7 4
Barnsley (wypożyczenie) 2006-2007 2 0 0 0 0 0 0 0 2 0
Suma 2 0 0 0 0 0 0 0 2 0
Huddersfield Town (wypożyczenie) 2007-2008 16 3 2 0 0 0 0 0 18 3
Suma 16 3 2 0 0 0 0 0 18 3
Sheffield Wednesday 2007-2008 7 0 0 0 0 0 0 0 7 0
Suma 7 0 0 0 0 0 0 0 7 0

Osiągnięcia

Manchester United

  • Młodzieżowy Puchar Anglii: 1995[3]
  • Mistrzostwo Anglii: 2001[4]

Indywidualne

  • Młody Piłkarz Roku Manchesteru United: 1996[4]
  • Piłkarz Roku West Bromwich Albion: 2005[31]
  1. Szablon:Cytuj news
  2. Szablon:Cytuj news
  3. a b c Matthews, s.237-238
  4. a b c d Szablon:Cytuj news
  5. Szablon:Cytuj news
  6. a b Szablon:Cytuj news Błąd w przypisach: Nieprawidłowy znacznik <ref>; nazwę „Wallwork glad to back in action” zdefiniowano więcej niż raz z różną zawartością
    BŁĄD PRZYPISÓW
  7. a b Szablon:Cytuj news
  8. Szablon:Cytuj news
  9. Szablon:Cytuj news
  10. Szablon:Cytuj news
  11. Szablon:Cytuj news
  12. Szablon:Cytuj news
  13. Szablon:Cytuj news
  14. Szablon:Cytuj news
  15. Szablon:Cytuj news
  16. a b Szablon:Cytuj news
  17. Szablon:Cytuj news
  18. Szablon:Cytuj news
  19. Szablon:Cytuj news
  20. Szablon:Cytuj news
  21. Szablon:Cytuj news
  22. Szablon:Cytuj news
  23. Szablon:Cytuj news
  24. Szablon:Cytuj news
  25. Szablon:Cytuj news
  26. Szablon:Cytuj news
  27. Szablon:Cytuj news
  28. Szablon:Cytuj news
  29. Szablon:Cytuj news
  30. a b Szablon:Cytuj news
  31. Szablon:Cytuj news
  32. Szablon:Cytuj news
  33. Szablon:Cytuj news
  34. Szablon:Cytuj news
  35. Szablon:Cytuj news
  36. Szablon:Cytuj news
  37. Szablon:Cytuj news
  38. Szablon:Cytuj news
  39. Szablon:Cytuj news
  40. a b Szablon:Cytuj news
  41. Szablon:Cytuj news
  42. a b c Szablon:Cytuj news
  43. Szablon:Cytuj news
  44. Szablon:Cytuj news
  45. Szablon:Cytuj news
  46. Szablon:Cytuj news
  47. Szablon:Cytuj news
  48. Szablon:Cytuj news
  49. Szablon:Cytuj news
  50. Szablon:Cytuj news
  51. Szablon:Cytuj news
  52. Szablon:Cytuj news
  53. Szablon:Cytuj news
  54. Szablon:Cytuj news
  55. Szablon:Cytuj news
  56. Szablon:Cytuj news
  57. Szablon:Cytuj news
  58. Szablon:Cytuj news
  59. Szablon:Cytuj news
  60. Szablon:Cytuj news
  61. Szablon:Cytuj news
  62. Szablon:Cytuj news
  63. Szablon:Cytuj news
  64. Szablon:Cytuj news
  65. Szablon:Cytuj news
  66. Uwzględniono Ligę Mistrzów, Klubowe Mistrzostwa Świata, finałową rundę play-off drugiej ligi belgijskiej oraz Football League Trophy. Spotkania towarzyskie nie zostały wzięte pod uwagę.

Bibliografia

  • Matthews, Tony (2005). The Who's Who of West Bromwich Albion. Breedon Books. ISBN 1-85983-474-4.

Linki zewnętrzne