Главная страница

Powstanie kreteńskie (1866–1869)
Wojny grecko-tureckie, Powstania na Krecie
Ilustracja
{{{opis grafiki}}}
Czas {{{czas}}}
Miejsce Kreta
Przyczyna Nieprzestrzeganie przez Turcję praw ludności greckiej
Wynik Wygrana Turków
Strony konfliktu
Arkadi Cretan flag.svg Powstańcy Imperium Osmańskie Imperium osmańskie
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Brak współrzędnych
Nieprawidłowe parametry: {{{{współrzędne}}}}
Nieprawidłowe parametry: {{{{współrzędne}}}|}

Powstanie kreteńskie (gr. Κρητική Επανάσταση του 1866) – greckie powstanie skierowane przeciwko Imperium osmańskiemu w latach 18661869.

Kreteńczycy podnieśli bunt przeciw panowaniu osmańskiemu w 1821 roku, gdy na kontynencie wybuchła wojna o niepodległość Grecji, jednak w 1828 roku Grecy na wyspie zostali pobici, a powstanie stłumione. Od tego czasu wyspa stała się częścią Egiptu, rządzonego przez Muhammada Ali, wasala Osmanów. W 1841 roku Kreta powróciła, po nieudanym powstaniu, pod panowanie tureckie. Po kolejnym powstaniu kreteńczycy otrzymali prawa, dotyczące organizacji społecznej, ustroju i prawa.

Kolejne powstanie wybuchło z powodu łamania przez Osmanów nadanych przywilejów, walki wybuchły 21 sierpnia 1866 roku. Dość szybko powstańcy opanowali praktycznie całą wyspę, jedynie miasto Ierápetra pozostało w rękach tureckich.

W listopadzie 1866 roku doszło do wydarzenia, które wstrząsnęło europejską opinią publiczną. Turcy zdobyli po kilkudniowym oblężeniu monastyr Arkadiu, który był siedzibą dowództwa powstania. W klasztorze oprócz 259 obrońców znajdowało się także ponad 700 uchodźców. Opat klasztoru podpalił zgromadzone w podziemiach magazyny prochu, powodując śmierć większości znajdujących się w nim ludzi.

Z powodu strategicznie ważnego położenia wyspy w październiku 1867 roku zjawił się na niej osmański wielki wezyr, Mehmed Emin Ali Pasza. Ostatecznie Turcy odzyskali panowanie nad wyspą.

Kreta stała się częścią Grecji w 1913 roku, po wojna bałkańskich.