Главная страница

Podatek tonażowypodatek nakładany na niektóre dochody lub przychody osiągane przez armatorów eksploatujących morskie statki handlowe w żegludze międzynarodowej. Ustanowiony ustawą z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym[1]. Wysokość tego nominalnie dochodowego podatku nie zależy od bieżących zysków czy strat armatora, lecz dochód oblicza się w sposób zryczałtowany w zależności od tonażu. Podstawą opodatkowania jest dochód pomniejszony o składki na ubezpieczenie społeczne. Stawka podatku wynosi 19%.

Celem wprowadzenia podatku w państwach Unii Europejskiej było zwiększenie zdolności konkurencyjnej armatorów operujących statkami pod banderą państw członkowskich Unii[2].

Podmiot

Zgodnie z artykułem 3. ustawy o podatku tonażowym. Opodatkowaniu podatkiem tonażowym podlegają armatorzy prowadzący działalność polegającą na świadczeniu usług w żegludze międzynarodowej, z wykorzystaniem statków o pojemności brutto powyżej 100 GT każdy, w zakresie:[1]

  1. transportu ładunków lub pasażerów,
  2. holowania pełnomorskiego, pod warunkiem że co najmniej 50% przychodów z działalności faktycznie wykonywanej w ciągu roku przez holownik stanowią przychody uzyskane z usługi holowania innego niż holowanie do portu i z portu oraz w granicach portu,
  3. ratownictwa pełnomorskiego,
  4. pogłębiania, pod warunkiem że co najmniej 50% przychodów z całości działalności faktycznie wykonywanej w ciągu roku przez pogłębiarkę stanowią przychody z transportu wydobytych materiałów na pełnym morzu.

Przedmiot

Przedmiotem opodatkowania jest działalność armatorów polegająca na[1]:

  1. dzierżawie i użytkowaniu kontenerów,
  2. prowadzeniu działalności załadunkowej, rozładunkowej i naprawczej,
  3. prowadzeniu terminali pasażerskich,
  4. sprzedaży towarów lub usług na pokładzie statku pasażerskiego i pasażersko- towarowego w celu ich wykorzystania na pokładzie statku,
  5. prowadzeniu działalności kantorowej na pokładzie statku pasażerskiego i pasażersko-towarowego,
  6. dowozu lądowego i morskiego ładunków lub pasażerów,
  7. przewozu ładunków lub pasażerów w transporcie multimodalnym,
  8. zarządu nad statkami,
  9. świadczeniu usług agentów i maklerów morskich, usług brokerskich i usług agencji zatrudniania, związanych z załogą statku,
  10. działalności polegającej na wynajmie, dzierżawie lub wyczarterowaniu statku

Opodatkowaniu podatkiem tonażowym nie podlega działalność w zakresie[1]:

  1. poszukiwań, badań geologicznych oraz wydobycia zasobów mineralnych z dna morskiego;
  2. rybołówstwa lub przetwórstwa rybnego;
  3. budowy portów morskich, budowy i remontu infrastruktury portowej lub urządzeń portowych;
  4. budowy elektrowni wiatrowych;
  5. budowy rurociągów przesyłowych na dnie morza;
  6. budowy dróg wodnych lub pogłębiania dna dróg i zbiorników wodnych;
  7. prac podwodnych;
  8. świadczenia usług pilotowych w granicach portów morskich;
  9. żeglugi pasażerskiej w granicach portów i przystani morskich;
  10. edukacji, badań naukowych, sportu lub transportu rekreacyjnego;
  11. eksploatacji statków stale zakotwiczonych lub zacumowanych, które nieposiadają zdolności żeglugowej.

Podstawa

Podstawę opodatkowania podatkiem tonażowym stanowi dochód armatora z działalności będącej przedmiotem opodatkowania oraz działalności polegającą na świadczeniu usług w żegludze międzynarodowej. Podstawa opodatkowania, ulega obniżeniu o kwotę składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887, z późn. zm.2)) zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio przez armatora będącego osobą fizyczną lub armatora będącego osobą fizyczną będącą wspólnikiem spółki osobowej na własne ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe oraz osób z nim współpracujących. Obniżenie to jest zbliżone do obniżenia podatku dochodowego od osób prawnych z tego powodu może być stosowane obniżenie stawki zgodnie z procedurami podatku dochodowego[1].

Stawki

Dobowa zryczałtowana stawka dochodu ustalana jest w zależności od pojemności netto statku od każdych 100 NT, wg stawek wyrażonych w euro, określonych poniżej[1]:

L.p. Pojemność netto statku Stawki do obliczenia dochodu
1. do 1 000 NT 0,5 euro za każde 100 NT
2. od 1 001 do 10.000 NT 0,35 euro za każde 100 NT powyżej 1 000 NT
3. od 10 001 do 25.000 NT 0,20 euro za każde 100 NT powyżej 10 000 NT
4. od 25 001 NT 0,10 euro za każde 100 NT powyżej 25 000 NT

Wysokość podatku w złotych ustala się na podstawie średniego kursu NBP ogłoszonego w ostatnim dniu miesiąca, za który stawka jest rozliczana[1].

Podatek tonażowy wynosi 19% podstawy opodatkowania[1].

Zwolnienia, ulgi i wyłączenia

Ustawa o podatku tonażowym nie daje żadnych zwolnień, ulg oraz wyłączeń. Podatek tonażowy jest podatkiem alternatywnym wobec podatku dochodowego od osób prawnych oraz fizycznych stąd ewentualne zwolnienia, ulgi i wyłączenia zawierają się w podatku dochodowym[1].

Historia podatku

  1. a b c d e f g h i Dz.U. z 2006 r. nr 183, poz. 1353
  2. Druk nr 372 (V kadencja Sejmu), Uzasadnienie. sejm.gov.pl, 2005-10-19. s. 2. [dostęp 2009-04-21].