Главная страница

Konsekracja kościoła (od łac. consecrare - poświęcić, consecratio - poświęcenie, przekazanie na własność Bogu): Uroczyste poświęcenie zastrzeżone dla biskupa nowo powstałej świątyni. Ceremonia ta dokonywana jest według obrzędu, którego główne elementy powstały w liturgii gallikańskiej i rzymskiej między IV a IX w. Ceremonia składa się z trzech części. Poprzez pokropienie ścian budynku wodą święconą biskup obejmuje go w posiadanie by następnie odbyć procesje do wnętrza świątyni. Po śpiewie hymnu Veni Creator wypisuje pastorałem na popiele alfabet grecki i łaciński. W kolejnej części za pomocą wody gregoriańskiej uświęca wnętrze kościoła po czym zostaje odmówiona prefacja w której biskup błaga o wspomożenie Ducha Świętego. Dopiero w ostatniej części dokonuję się właściwa konsekracja murów poprzez namaszczenie olejem tzw. zacheuszków symbolizujących dwunastu apostołów. Po namaszczeniu ołtarza spala się na nim kadzidło w czterech rogach i po środku