Главная страница

Szablon:Lokomotywa elektryczna infobox Pafawag 1E (seria początkowo E110, następnie E02 i EP02) – normalnotorowa pasażerska lokomotywa elektryczna produkcji polskiej produkowana w latach 1953–1957 w zakładach Państwowej Fabryki Wagonów we Wrocławiu. Wyprodukowano 8 sztuk tej lokomotywy.

Konstrukcja

Aparatura elektryczna była taka jak w lokomotywie produkcji angielskiej English Electric EL.100 (EP01), natomiast układy mechaniczne produkcji krajowej zostały znacznie unowocześnione: pudło lokomotywy było konstrukcją całkowicie spawaną, urządzenia cięgłowo-zderzne znajdowały się na czołownicach pudła lokomotywy; te ostatnie w lokomotywach elektrycznych English Electric EL.100 i ASEA E150 (EP03) były przytwierdzone do czołownic wózków. Lepsza konstrukcja wózków umożliwiła podniesienie prędkości konstrukcyjnej do 110 km/h.

Eksploatacja

Lokomotywy typu 1E[1]
Oznaczenie Rok produkcji Data skreślenia
z inwentarza
Przebieg [km]
pierwotne ostatnie
E110 EP02-01 1953 22 maja 1973 1 068 060
E111 EP02-02 1954 3 lipca 1973 1 424 152
E112 EP02-03 1954 15 maja 1973 473 150
E113 EP02-04 1954 1 sierpnia 1973 1 397 485
E114 EP02-05 1954 21 marca 1972 1 706 680
E115 EP02-06 1954 1 sierpnia 1973 1 581 415
E116 EP02-07 1954 (1956)[2] 21 marca 1972 831 856
E117 EP02-08 1957 21 marca 1972 960 365

Lokomotywę w fazie projektowania oznaczono jako seria E110. W roku 1951 zmieniono oznaczenie na E02, a ostatecznie w 1959 na EP02. Początkowo lokomotywy tego typu służyły do przeciągania składów przez warszawski tunel średnicowy, a po elektryfikacji linii WarszawaŁódź w 1964 obsługiwały także połączenia na tej trasie. W latach 1969–1970 lokomotywy te zostały relokowane do lokomotywowni w Dębicy. Po tej zmianie prowadziły głównie pociągi osobowe na liniach do Krakowa i Przemyśla.

Lokomotywa ta nie była do końca udaną konstrukcją – przy wyższych prędkościach miała bardzo niespokojny bieg. Na początku lat 60. XX wieku wycofano je z obsługi pociągów pośpiesznych, w 1971 ograniczono ich prędkość do 70 km/h, by ostatecznie, w latach 1972–1973, zakończyć eksploatację ostatnich egzemplarzy, przekazując je do stacjonarnego ogrzewania składów wagonów, przy którym pracowały aż do lat 90. XX wieku. Zachowano trzy egzemplarze tych lokomotyw: EP02-02 znajduje się w Muzeum Kolejnictwa w Warszawie, EP02-07 można zobaczyć w skansenie taboru kolejowego w Chabówce, a EP02-08 stoi na terenie lokomotywowni Kraków Prokocim.

Zobacz też

  1. Paweł Terczyński. EP02. „Świat kolei”. 2/97, s. 10-14. EMI-PRESS. ISSN 1234-5962 (pol.). 
  2. Według dokumentów lokomotywy – 1954, według ewidencji i tabliczki producenckiej – 1956