Главная страница

ORP Bóbr
Ilustracja
{{{opis grafiki}}}
Klasa trałowiec
Typ T-61 (NATO: T-43)
Projekt 254M
Oznaczenie NATO {{{oznaczenie NATO}}}
Historia
Stocznia Stocznia im. Komuny Paryskiej
Początek budowy {{{początek budowy}}}
Położenie stępki 1957
 Marynarka Wojenna (PRL)
Wejście do służby 1958
Wycofanie ze służby 1990

ORP „Bóbr” – polski trałowiec bazowy projektu 254M, o numerze burtowym 606.

Historia

Jego budowę w Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni rozpoczęto w 1957 roku, natomiast rok później ukończoną jednostkę przekazano polskiej Marynarce Wojennej. Początkowo wszedł w skład dywizjonu trałowców w Helu, a w latach 60. XX wieku na skutek zmian organizacyjnych w MW przeniesiono go do Świnoujścia i podporządkowano 12 dywizjonowi trałowców bazowych 8 Flotylli Obrony Wybrzeża. ORP „Bóbr” wszedł w skład II grupy okrętów (604, 605, 606). Został skreślony ze spisu floty w 1990 roku. Spuszczenie bandery odbyło się w Porcie Wojennym Świnoujście w maju 1990 roku.

„ORP Bóbr” należał do serii dwunastu trałowców projektu 254 (według nomenklatury NATO: typ T-43), zbudowanych na licencji radzieckiej, w Polsce oznaczonych jako typ T-61. Był trzecim okrętem projektu 254M, który opracowano w Centralnym Biurze Konstrukcji Okrętowych nr 2 w Gdańsku, poprzez modernizację oryginalnego projektu 254K. Oprócz wyposażenia przeciwminowego, posiadał silne uzbrojenie przeciwlotnicze, a także możliwość wykrywania i zwalczania okrętów podwodnych przy pomocy podkadłubowej stacji hydrolokacyjnej. Wśród wyposażenia elektronicznego znajdował się radar nawigacyjny oraz urządzenie rozpoznania technicznego NIKIEL – zapytujące i CHROM – odpowiadające. Trałowce tej klasy były przeznaczone do:

  • poszukiwania i zwalczania min (kotwicznych i dennych)
  • stawiania obronnych zagród i łach minowych
  • poszukiwania i zwalczania okrętów podwodnych
  • zwalczania celów powietrznych i lekkich sił nawodnych.

Dane taktyczno-techniczne

  • Wyporność: standardowa 540 t, całkowita 580 t
  • Długość: 59,08 m,
  • Zanurzenie: 2,33 m
  • Szerokość 8,5 m
  • Prędkość: maksymalna 15 w, marszowa 10 w
  • Zasięg – 4500 Mm przy prędkości 10 w
  • Autonomiczność: 5 dób
  • Załoga: 56 (5 oficerów, 9 podoficerów)
  • Miny: 56 min t. JAM lub 16 min t. 08/39 lub 10 t. OD
  • Siłownia: dwa silniki wysokoprężne (900 obr./min) 1100 KM każdy, dwie śruby nastawne (mechanizm WRSZA z GSD),
  • Zasilanie: pięć agregatów prądotwórczych, w tym dwa do zasilania trału elektromagnetycznego i akustycznego oraz jeden postojowy.

Wyposażenie nawigacyjne

  • Radionamiernik ARP-50
  • Żyrokompas KURS 4M
  • Log hydrodynamiczny
  • Radar nawigacyjny TRN-823
  • Odbiornik systemu radionawigacyjny RYM (później zamontowano system BRAS)
  • Odbiornik systemu nawigacyjnego DECCA

Wyposażenie łączności i obserwacji technicznej

  • radiostacja KF R-644
  • radiotelefon morski FM 309K
  • radiostacja UKF R-619
  • odbiornik WOŁNA K
  • stacja hydroakustyczna TAMIR 11
  • urządzenie rozpoznania swój – obcy NICHROM

Wyposażenie przeciwminowe

  • trał kontaktowy MT-2
  • trał elektromagnetyczny TEM-PE-2
  • trał akustyczny BGAT

Sterowanie pracą trałów niekontaktowych odbywało się za pomocą urządzenia ST 400.

Uzbrojenie

Dowódcy ORP Bóbr

por. mar. Zbigniew Zdunowski 8.10.1958 – 29.05.1961
por. mar. Zenon Odyniec 29.05.1961 – 25.07.1964
por. mar. Bogusław Wabia 25.07.1964 – 2.01.1968
kpt. mar. Tadeusz Jankowski 2.01.1968 – 5.09.1969
por. mar. Ryszard Borkowski 5.09.1969 – 5.10.1973
por. mar. Jerzy Golasik 5.10.1973 – 1.09.1976
por. mar. Krzysztof Schacht 1.09.1976 – 6.12.1978
kpt. mar. Janusz Łysoń 6.12.1978 – 10.05.1983
kpt. mar. Paweł Kusz 10.05.1983 – 1.12.1986
kpt. mar. Bogdan Dziuba 1.12.1986 – 28.08.1989
kpt. mar. Krzysztof Teryfter 28.08.1989 – 18.05.1990

Zobacz też

Szablon:MW