Главная страница

Newag
{{{nazwa oryginalna}}}
Logo
[[Plik:{{{grafika}}}|240x240px|alt=Ilustracja|{{{opis grafiki}}}]]
{{{opis grafiki}}}
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Siedziba ul. St. Wyspiańskiego 3
33-300 Nowy Sącz
Adres {{{adres}}}
Data założenia 1876
Forma prawna spółka akcyjna
Prezes Zbigniew Konieczek[1]
Przewodniczący Rady Nadzorczej Zbigniew Jakubas[1]
Udziałowcy {{{udziałowcy}}}
Numer rejestru {{{numer rejestru}}}
Zatrudnienie 1563 (30 czerwca 2017)[2]
Giełda GPW Warszawa
ISIN PLNEWAG00020
Symbol akcji NEWAG (NWG)
Dane finansowe ({{{rok}}})
Przychody {{{przychody}}}
Wynik operacyjny {{{wynik operacyjny}}}
Wynik netto {{{wynik netto}}}
Kapitał własny {{{kapitał własny}}}
Kapitał zakładowy {{{kapitał zakładowy}}}
Położenie na mapie Nowego Sącza
Mapa lokalizacyjna Nowego Sącza
Brak współrzędnych
Nieprawidłowe parametry: {{{{współrzędne}}}}
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Brak współrzędnych
Nieprawidłowe parametry: {{{{współrzędne}}}}
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Brak współrzędnych
Nieprawidłowe parametry: {{{{współrzędne}}}}
Nieprawidłowe parametry: {{{{współrzędne}}}|}
Strona internetowa

Newag – polskie przedsiębiorstwo produkcyjne (spółka akcyjna) specjalizujące się w produkcji oraz modernizacji taboru szynowego, zarówno spalinowego, jak i elektrycznego, oraz wagonów pasażerskich. Główna siedziba spółki znajduje się w Nowym Sączu, a w Gliwicach znajduje się Zamiejscowy Wydział Produkcji Lokomotyw Elektrycznych. Pojazdy wyprodukowane przez Newag eksploatowane są w Polsce i we Włoszech. Zakłady wywodziły się z warsztatów kolejowych założonych w 1876 roku, a w latach 1952–2005 funkcjonowały jako Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego (ZNTK) Nowy Sącz.

Historia

Lata 1876–1952

W 1876 w Nowym Sączu powstały Cesarsko-Królewskie Warsztaty Kolei stanowiące zaplecze techniczno-remontowe dla nowo wybudowanej tarnowsko-leluchowskiej linii kolejowej, która przebiegała przez to miasto[3].

W latach 1880–1912 zakłady były stopniowo rozbudowywane[4]. W czasie I wojny światowej warsztaty nie uległy zniszczeniu oraz uzyskały nową specjalność związaną z naprawą i produkcją pociągów pancernych na potrzeby armii austro-węgierskiej[4].

W 1918 zakłady wyremontowały pierwszą w niepodległej Polsce lokomotywę parową serii 308[4]. Do 1920 działalność warsztatów została rozszerzona o remonty i naprawy taboru dla przewoźników cywilnych[3], a w 1922 zmieniono nazwę na Warsztaty Główne I klasy Nowy Sącz[4]. Przedsiębiorstwo,w którym zatrudnienie sięgało 1800 pracowników, podzielono na trzy wydziały: parowozowy, wagonowy i mechaniczny[3].

W przededniu wybuchu II wojny światowej przeprowadzono ewakuację części personelu i urządzeń warsztatowych do Stanisławowa[4]. Po zajęciu Nowego Sącza przez Niemców zakłady rozbudowano, a w 1944 zatrudnienie w warsztatach wynosiło 6000 pracowników[3]. Kilka miesięcy przed wyzwoleniem Niemcy rozebrali i wywieźli większość maszyn i urządzeń oraz zniszczyli około połowy budynków[3]. Część narzędzi ukrytych przez pracowników na terenie warsztatów udało się uratować, dzięki czemu już w dwa tygodnie po wyzwoleniu było możliwe ich odgruzowywanie i odbudowa oraz uruchomienie profilu naprawczego[3][4].

W 1950 zakłady otrzymały nazwę Przedsiębiorstwo Polskie Koleje Państwowe, Warsztaty Mechaniczne Nr 3 w Nowym Sączu, a rok później zmieniono ją na Zakłady Naprawcze Parowozowo-Wagonowe Nr 3 w Nowym Sączu[4].

Okres ZNTK (1952–2005)

W 1952, po wyłączeniu warsztatów ze struktur PKP, przekształcono je w samodzielne przedsiębiorstwo i nadano im nową nazwę Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego Nowy Sącz[4].

W 1963 zakłady zostały uchwałą Rady Ministrów wytypowane do napraw taboru spalinowego[4], w 1966 przystosowano je do napraw spalinowych pojazdów trakcyjnych[5], a rok później rozpoczęły naprawy lokomotyw serii SM30. W czerwcu 1972 miało miejsce uroczyste pożegnanie ostatniego naprawionego parowozu TKt48-166 i w tym samym roku naprawiono pierwszą lokomotywę spalinową serii SM42. W 1977 rozpoczęto przygotowania do uruchomienia napraw lokomotyw serii SP42, SM48 i SM31[4]. Zakłady były w tym okresie monopolistą w kraju w zakresie remontów parowozów wąskotorowych (których liczbę jednak w latach 70. starały się ograniczać z uwagi na małą opłacalność, co prowadziło do przyspieszonej eliminacji trakcji parowej na kolejach wąskotorowych)[6].

W 1982 nastąpiło ponowne wcielenie zakładów do struktur PKP, a w 1991 znów stały się one samodzielnym przedsiębiorstwem państwowym podległym Ministerstwu Transportu[4]. W tym samym roku w ZNTK Nowy Sącz rozpoczęto modernizacje wagonów osobowych, a do 1996 wdrożono do napraw głównych połączonych z modernizacją wszystkie typy wagonów osobowych eksploatowanych wówczas przez PKP[7].

6 września 1994 Minister Przekształceń Własnościowych wydał akt notarialny przekształcający zakłady w jednoosobową spółkę akcyjną skarbu państwa[4]. W 1995 akcje spółki wniesiono do narodowych funduszy inwestycyjnych, a pakiet większościowy do X NFI Foksal[4].

Na początku 2001 ZNTK Nowy Sącz znalazły się w trudnej sytuacji finansowej związanej z ograniczoną liczbą zamówień[4]. W czerwcu tego roku, decyzją rady nadzorczej zakładu, zmieniono jego zarząd i rozpoczęto proces restrukturyzacji[4]. W tym samym roku oddano do eksploatacji pierwszą naprawioną lokomotywę elektryczną EU07-379[4]. W 2003 akcje spółki zostały nabyte przez prywatnego inwestora oraz wdrożono system zapewniania jakości ISO 9001:2001[4].

W 2004 nastąpiło oddanie do eksploatacji pierwszego naprawionego i zmodernizowanego w ZNTK Nowy Sącz EZT serii EN57 o numerze 1806[4]. W tym samym roku zakłady nawiązały współpracę z General Electric[8], co wiązało się z wyposażeniem hal produkcyjnych ZNTK w nowe urządzenia[9].

Newag (od 2005)

Wnętrze hali Newagu (2007)
Lakiernia (2016)

W 2005 nazwa spółki została zmieniona na Newag[4]. Zbiegło się to w czasie z przekazaniem do eksploatacji pierwszego naprawionego w Nowym Sączu EZT serii EN71 oraz nastąpiło uroczyste przekazanie Szybkiej Kolei Miejskiej Sp. z o.o. w Warszawie nowo wyprodukowanego EZT 14WE-01[4]. W 2007 przekazano LHS pierwszą zmodernizowaną lokomotywę 311D[4].

W 2008 Newag nabył pakiet większościowy akcji Zakładów Naprawczych Lokomotyw Elektrycznych Gliwice (spółka później zmieniła nazwą na Newag Gliwice)[10][11].

W 2009 pojazd 19WE otrzymał świadectwo typu[4]. Rok później pierwsza zmodernizowana lokomotywa 16D została przekazana LHS, pierwszą lokomotywę 6Dg dostarczono PKP Cargo, SKM Warszawa otrzymał 4 pojazdy 19WE, a także wyprodukowano i dostarczono pierwsze pojazdy spalinowe serii SA137 i SA138 zamówione przez Urząd Marszałkowski Województwa Pomorskiego[4]. W 2012 wyprodukowano pierwszy niskopodłogowy EZT serii 35WE należący do rodziny Newag Impuls oraz pierwszy tramwaj 126N Nevelo[12]. W 2013 skład 31WE Impuls osiągnął prędkość 211,6 km/h na Centralnej Magistrali Kolejowej, ustanawiając rekord Polski dla pojazdów zaprojektowanych i wyprodukowanych wyłącznie w Polsce[13].

5 grudnia 2013 Newag zadebiutował na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie, przy czym w ramach debiutu sprzedano akcje stanowiące 43,47% kapitału zakładowego spółki[14]. 1 czerwca 2015 spółka Taurus Capital Investments kupiła 53 proc. akcji będących dotychczas własnością Bogdana Borka, Zbigniewa Jakubasa, Zbigniewa Konieczka i Wiesława Piwowara[15].

2 lutego 2015 zakończono proces podziału spółki zależnej – Newagu Gliwice, w ramach którego kluczowa część majątku przedsiębiorstwa, czyli aktywa związane z produkcją, naprawą, modernizacją oraz dzierżawą pojazdów szynowych przeniesione zostały na spółkę matkę – Newag, a w Gliwicach utworzony został Zamiejscowy Wydział Produkcji Lokomotyw Elektrycznych. W spółce zależnej Newag Gliwice pozostawiona została zorganizowana część przedsiębiorstwa prowadząca działalność w zakresie zarządzania majątkiem mieszkaniowym – Gliwice Property Managment[16][17][18].

W styczniu 2016 została oddana do użytku nowa lakiernia[19].

Działalność

Elektryczne zespoły trakcyjne

Newag (do 2005 ZNTK Nowy Sącz), bazując na doświadczeniach przy modernizacji EZT serii EN57 i EN71, w 2005 podjął się budowy pierwszego EZT własnej produkcji – 14WE – do którego produkcji wykorzystano części ze skasowanych EN57[20]. 8 sztuk zostało zakupionych przez nowo powstałą SKM Warszawa[21], a jeden został wykorzystany jako pociąg papieski[22].

Pierwszym całkowicie nowym składem powstałym w Newagu był czteroczłonowy 19WE, którego 4 sztuki zakupiła SKM Warszawa[23]. Podczas testów skład został próbnie wydłużony do 6 członów i w takiej konfiguracji otrzymał oznaczenie 20WE[24].

W 2011 rozpoczęła się produkcja trzeciego typu EZT z Newagu: 35WE Impuls. Jest to sześcioczłonowy skład, również przeznaczony dla SKM Warszawa[25]. W grudniu 2012 ukończono produkcję pierwszego egzemplarza czteroczłonowej wersji Impulsa: 31WE. 5 takich składów zakupiły Koleje Dolnośląskie[26]. 15 maja 2013 Newag podpisał z województwem warmińsko-mazurskim na dostawę pierwszego dwuczłonowego impulsa – 37WE[27] – a 3 lipca z województwem podkarpackim na trójczłonowego impulsa: 36WE[28]. W listopadzie podpisano z Kolejami Mazowieckimi pierwszy kontrakt na 5-członowe Impulsy[29]. 10 grudnia 2015 Newag podpisał pierwszy kontrakt na dostawę Impulsów za granicę – do Włoch, dla Ferrovie del Sud Est[30]. Do 11 grudnia 2015 zostało zamówionych 89 Impulsów[31][29][32][33][34][30].

Spalinowe zespoły trakcyjne

We wrześniu 2009 samorząd województwa pomorskiego ogłosił przetarg na 2- i 3-członowe spalinowe zespoły trakcyjne[35]. Newag, chcąc wejść na nowy rynek, we współpracy z krakowskim przedsiębiorstwem EC Engineering zaprojektował takie pojazdy – odpowiednio 220M i 221M – i rozpoczął ich produkcję w lutym 2010, jeszcze przed podpisaniem 21 maja umowy z samorządem województwa pomorskiego[35]. Pierwszy z wyprodukowanych 221M wyjechał na tory we wrześniu 2010, na targi InnoTrans w Berlinie[36].

W późniejszym czasie Newag sprzedał jeszcze 2 sztuki 220M województwu opolskiemu, 1 sztukę 220M województwu lubuskiemu, 1 sztukę 221M województwu śląskiemu oraz 4 sztuki 220M Przewozom Regionalnym[35][37][38][39].

18 czerwca 2013 Newag podpisał z Kolejami Mazowieckimi umowę sprzedaży jednego dwuczłonowego SZT 222M, którego od wcześniejszego 220M odróżnia, między innymi, spełnienie czterech scenariuszy zderzeniowych, wynikających z norm TSI[40][41].

3 grudnia 2013 Newag podpisał umowę z przewoźnikiem Ferrovia Circumetnea na dostawę 4 wąskotorowych SZT Vulcano[42], z możliwością rozszerzenie do 10 sztuk[43].

Tabor metra

Metro

W lutym 2011 Siemens w konsorcjum z Newagiem podpisał umowę na dostawę 35 składów Inspiro dla metra w Warszawie, z których 10 pierwszych zostało całkowicie wyprodukowanych w zakładach Siemensa w Wiedniu, a pozostałe 25 przeszło ostateczny montaż w Nowym Sączu[44]. W latach 2011–2012, specjalnie na potrzeby tego zamówienia, Newag zbudował nową halę. Budynek ten już na etapie projektowania traktowano jako uniwersalny[45], dlatego poza kontraktami na tabor metra w hali tej realizowany jest finalny montaż wszystkich produkowanych pojazdów[19].

28 września 2015 konsorcjum Siemensa i Newagu otrzymało kolejne zamówienie na składy Inspiro, tym razem od metra w Sofii[46].

Lokomotywy elektryczne

Elektrowozy

W 2009 roku w gliwickim oddziale Newagu powstał pierwszy egzemplarz sześcioosiowej lokomotywy Dragon[47], a w 2012 roku pierwszej czteroosiowej Griffin[48]. W 2011 roku STK zakupiło 4 Dragony[49], a w 2012 roku Lotos Kolej 5 sztuk lokomotyw sześcioosiowych[50].

W czerwcu 2016 podjęta została decyzja o przeniesieniu produkcji lokomotyw z Gliwic do Nowego Sącza[51]. Na przełomie 2016 i 2017 na terenie Newagu trwała budowa nowej hali na potrzeby produkcji lokomotyw[52] i równolegle rozpoczęta została produkcja pierwszego nowosądeckiego Dragona[53]. W 2017 zakłady przystąpiły także do budowy pierwszego Griffina[54][55].

Lokomotywy spalinowe

W 2007 roku Newag przekazał do użytku pierwsze zmodernizowane lokomotywy spalinowe: 6Dg (modernizacja lokomotywy manewrowej Ls800/6D produkowanej w Fabloku) i 311D (modernizacja lokomotywy liniowej M62 produkowanej w Ługańsku). W 2010 roku przedsiębiorstwo wykonało pierwszą modernizację manewrowo-liniowej lokomotywy TEM2, która po modernizacji otrzymuje typ 15D lub 16D (w zależności od rozstawu szyn)[56]. W okresie od lipca 2014 do maja 2015 producent wykonał dla PKP Intercity po 10 modernizacji lokomotyw typu 6D do typów 6Dl i 18D[57]. W listopadzie 2015 Newag podpisał umową na modernizację lokomotyw M62 eksploatowanych na Ukrainie[58].

Spółka ma również w swojej ofercie spalinową wersję lokomotyw Dragon i Griffin[59][60].

Wagony osobowe

Wagony osobowe

Newag modernizuje i remontuje wagony osobowe wszystkich typów[61]. W 2011 w Newagu w ramach modernizacji kuszetki 134Ab (o prędkości maksymalnej 160 km/h) dostosowano ją do prędkości 200 km/h[62]. W 2013 roku w ramach modernizacji przedziałowych wagonów 111A, powstał 168A – bezprzedziałowy wagon przystosowany do przewozu osób niepełnosprawnych na wózkach inwalidzkich[63]. Natomiast w 2017 roku w ramach modernizacji wagonów tego samego typu postało 16 wagonów 168A dostosowanych do przewozu rowerów[64].

Tramwaje

Tramwaje

Przedsiębiorstwo w czasach ZNTK Nowy Sącz realizowało naprawy główne tramwajów typu 105N dla MPK Kraków[65].

W marcu 2012 Newag ukończył produkcję prototypowego egzemplarza swojego pierwszego tramwaju o nazwie Nevelo[12]. Jedyna dotychczas wybudowana sztuka tego pojazdu odbyła 25 czerwca 2013 pierwszy liniowy kurs z pasażerami na pokładzie[66], a później była użytkowana przez MPK Kraków[67].

Zestawienie wyprodukowanych pojazdów

Własna produkcja
elektryczne zespoły trakcyjne
14WE
Halny
19WE
 
31WE
Impuls
35WE
Impuls
36WE
Impuls
37WE
Impuls
39WE
 
45WE
Impuls
 
Inspiro[a]
 
Inspiro[a]
Suma
9 4 36+ 10 34+ 3 6 23+ 25 0+ 150+
spalinowe zespoły trakcyjne
220M
 
221M
 
222M
 
226M
Vulcano
Suma
9 5 2 4 20
lokomotywy elektryczne[b]
E4MSU
Griffin
E4DCU-DP
Griffin
E6ACT
Dragon
E6DCF-DP
Dragon
Suma
1 1+ 9 6 17+
tramwaje
126N
Nevelo
Suma
1 1
Modernizacje
elektryczne zespoły trakcyjne[c]
EN57 EN71 Suma
96 3 99
lokomotywy elektryczne[b]
EU07
303Eb
EU07
303Ec
EP07P
303Eb
EP09
104Ec
EM10
405Em
3E-100
 
ET22
201El
ET22
201Ek
ET22
201Em
EL2
 
Suma
23 1 5 34+ 4 4+ 17 20 28 3 139+
lokomotywy spalinowe
6Dg 6Dl 15D/16D 18D 311D Suma
159+ 10 30 10 37 246+
+ – produkowane są dalsze pojazdy danego typu / przeprowadzana są dalsze modernizacje danego typu

Szablon:Uwagi-lista

Prezentacje na targach

Stoisko na InnoTrans 2014
Stoisko na Trako 2015
Stoisko na InnoTrans 2016
Rok Targi EZT SZT Lokomotywa
elektryczna
Lokomotywa
spalinowa
Wagon
2005 Trako 14WE Halny
(14WE-02)
[68]
2007 Trako 6Dg
(6Dg-01)
311D
(311D-04)
[69]
2008 InnoTrans 19WE
(19WE-01)
311D
(311D-03)
[70]
2009 Trako EN71AC
(EN71AC-045)
E6ACT Dragon 6Dg
(SM42-1501)
[47][71]
2010 InnoTrans 221M
(221M-01)
E6ACT Dragon [36]
2011 Trako 220M
(SA137-001)
E6ACT Dragon kuszetka 134Ac
(57 51 51-40 001-8)
[72]
2012 InnoTrans 35WE Impuls
(35WE-004)
E4MSU Griffin 16D
(16D-009)
[73]
2013 Trako 31WE Impuls
(31WE-005)
E4MSU Griffin
(E4MSU-001)
15D
(ST48-002)
osobowy 168A [74][75]
2014 InnoTrans 36WEa Impuls
(36WEa -011)
222M
(222M-001)
E6ACT Dragon
(E6ACT-008)
[76]
2015 Trako 45WE Impuls
(45WE-010)
E6ACT Dragon
(E6ACT-008)
[77]
2016 InnoTrans 36WEa Impuls
(EN63A-028)
E6ACTd Dragon
(E6ACTd-101)
[78][79]
2017 Trako 36WEb Impuls
(36WEb-002)
E4DCUd Griffin
(E4DCUd-002)
osobowy 168A [80][81]

Współpraca z oświatą i nauką

Newag współpracuje z Politechniką Krakowską, w ramach tej współpracy prowadzone są projekty badawczo-rozwojowe i dydaktyczne[82]. W 2017 roku Newag został patronem nowej specjalności na Wydziale Mechanicznym – Inżynieria Pojazdów Szynowych[83].

Newag współpracuje również z Narodowym Centrum Badań i Rozwoju, które przyznało mu następujące dotacje:

Nazwa projektu Pojazd Kwota dotacji
Opracowanie tramwaju nowej generacji na potrzeby transportu miejskiego Nevelo 5 mln zł [84]
Pierwsza na świecie rodzina autonomicznych, rekonfigurowanych, bimodalnych pojazdów trakcyjnych przeznaczonych do realizacji przewozów w ruchu pasażerskim międzyregionalnym, regionalnym i aglomeracyjnym, spełniających wymagania Technicznych Specyfikacji Interoperacyjności TSI 15 mln zł [85]
Pierwsza na świecie 4-osiowa lokomotywa z zaawansowanymi spalinowo-elektrycznymi wielosystemowymi układami napędowymi zgodna z TSI 2014 12,5 mln zł [86]

Wyniki finansowe

Źródła: [87][88][89][90][91][92][93][94][95][96][97].

Nagrody i wyróżnienia

  • 2010 – tytuł Firmy 20-lecia przyznany przez Polski Klub Biznesu[4].
  • 2012 – tytuł Innowator 2012 przyznany przez tygodnik Wprost[98].
  • 2014 – tytuł Diament Forbesa – 2. miejsce w województwie małopolskim i 8. w Polsce pod względem przeciętnego rocznego wzrostu wartości[99].
  • 2014 – tytuł Lider Małopolski 2013 przyznany przez Stowarzyszenie Gmin i Powiatów Małopolski[100].
  • 2014 – tytuł Inwestor Roku przyznany na VII Forum Inwestycyjnym w Tarnowie[101].
  • 2015 – tytuł Diament Forbesa – 3. miejsce w województwie małopolskim i 20. w Polsce pod względem przeciętnego rocznego wzrostu wartości[102].
  • 2015 – Małopolska Nagroda Gospodarcza 2015 w kategorii Duży Przedsiębiorca[103].
  • 2015 – tytuł Najbardziej innowacyjna firma kolejowa w Europie przyznany w pierwszej edycji konkursu ERCI Innovation Awards[104].
  1. a b Oferta Publiczna sprzedaży do 21.800.000 akcji zwykłych na okaziciela serii A, serii B oraz serii C o wartości nominalnej 0,25 zł każda oraz ubieganie się o dopuszczenie i wprowadzenie 45.000.000 akcji zwykłych na okaziciela serii A, serii B oraz serii C do obrotu na rynku regulowanym (rynku podstawowym) prowadzonym przez Giełdę Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. newag.pl, 2013-11-08. [dostęp 2013-11-15].
  2. Newag nadal na minusie, ale poprawia wyniki za pierwsze półrocze (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2017-09-19. [dostęp 2017-09-27].
  3. a b c d e f Polska firma ze 130 letnią historią Newag – Nowy Sącz. „LindePartner”. 3/2013. s. 14-15. [dostęp 2013-10-19]. 
  4. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x Newag: Historia. newag.pl. [dostęp 2013-10-19].
  5. Janusz Gośliński: Zaplecze naprawcze spalinowych pojazdów trakcyjnych – dotychczasowy rozwój i zamierzenia. W: Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Komunikacji, Zarząd Główny, Sekcja Główna Kolejowa, Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Mechaników Polskich, Sekcja Pojazdów Szynowych: Sympozjum naukowo-techniczne z okazji 50-lecia kolejowej trakcji spalinowej w Polsce. Poznań: 21–22 września 1984, s. 84. (pol.)
  6. Bogdan Pokropiński, Parowóz wąskotorowy typu Ryś;; w: „Świat Kolei” nr 10/2009, s.38
  7. Marek Babeł. Modernizacja wagonów osobowych w ZNTK Nowy Sącz S.A.. „Technika Transportu Szynowego”. 3/1997, s. 32. Łódź: Emi-Press. ISSN 1232-3829 (pol.). 
  8. Newag: Referencje (pol.). newag.pl. [dostęp 2017-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-17)].
  9. Jakub Klimkiewicz, Michał Grobelny. 19WE wkrótce zawalczy o polski rynek. „Rynek Kolejowy”. 3/2008, s. 89. Warszawa: Zespół Doradców Gospodarczych „Tor”. ISSN 1644-1958 (pol.). 
  10. Inforail: Gliwice: ZNLE S.A. został przejęty przez Newag. inforail.pl, 2008-07-18. [dostęp 2014-02-24].
  11. Newag Gliwice S.A. – Historia. [dostęp 2013-07-16].
  12. a b Jakub Madrjas. Tramwaj na innowacjach. „Rynek Kolejowy”. 8-9/2013, s. 60-61. Warszawa: Zespół Doradców Gospodarczych „TOR” Spółka z o.o.. ISSN 1644-1958. 
  13. Film z przejazdu 31WE na CMK z V=211 km/h. kurierkolejowy.eu, 2013-03-04. [dostęp 2013-03-06].
  14. Newag po debiucie giełdowym. inforail.pl, 2013-12-10. [dostęp 2013-12-11].
  15. Pakiet 53 proc. akcji Newagu własnością spółki TCI. kurierkolejowy.eu, 2015-06-02. [dostęp 2015-06-02].
  16. Newag wchłonął majątek produkcyjny Newagu Gliwice. kurierkolejowy.eu, 2015-02-03. [dostęp 2015-02-04].
  17. Podział Spółki zależnej NEWAG Gliwice S.A. zakończony. newag.pl, 2015-02-02. [dostęp 2015-12-23].
  18. SKONSOLIDOWANY RAPORT PÓŁROCZNY ZA I PÓŁROCZE 2015 ZAKOŃCZONE DNIA 30.06.2015. newag.pl, 2015-08-31. [dostęp 2015-12-23].
  19. a b Roman Czubiński. Zakłady Newagu po kolejnych inwestycjach. „Rynek Kolejowy”. 10/2017, s. 158–159. Warszawa: Zespół Doradców Gospodarczych „Tor”. ISSN 1644-1958 (pol.). 
  20. EZT 14 WE. skm.warszawa.pl. [dostęp 2014-02-24].
  21. Karol Trammer. Numery z SKM. „Z Biegiem Szyn”. nr 5 (32) wrzesień-październik 2007. s. 2. [dostęp 2012-08-12]. 
  22. Paweł Terczyński. Elektryczny zespół trakcyjny EN61-001. „Świat Kolei”. 9/2006, s. 17-19. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  23. Marek Graff. Jednostki 19WE z Newagu dla Warszawskiej SKM. „Świat Kolei”. 5/2010, s. 3. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  24. D. Szarek. EZT typu 20WE z Newagu. „Świat Kolei”. 9/2009, s. 4. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  25. Marek Graff. Zespoły trakcyjne SKM 35WE z Newagu. „Świat Kolei”. 7/2012, s. 12-13. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  26. Nowy pociąg Newagu dla Kolei Dolnośląskich gotowy. rynek-kolejowy.pl, 2012-12-21. [dostęp 2012-12-21].
  27. Impuls 37WE dla warmińsko-mazurskiego. inforail.pl, 2013-05-15. [dostęp 2013-05-15].
  28. Ogłoszenie o udzieleniu zamówienia. ted.europa.eu, 2013-07-10. [dostęp 2013-07-10].
  29. a b Największy kontrakt Newagu w 2014 roku podpisany – Impulsy dla Kolei Mazowieckich. rynek-kolejowy.pl, 2014-11-28. [dostęp 2014-11-29].
  30. a b Newag sprzedał pierwsze ezety do Włoch. Pięć Impulsów II dla Bari. rynek-kolejowy.pl, 2015-12-10. [dostęp 2015-12-11].
  31. Marek Graff. Nowoczesne elektryczne zespoły trakcyjne w Polsce. „Technika Transportu Szynowego”. 5-6/2014, s. 34-47. Emi-press. ISSN 1232-3829. 
  32. Koleje Dolnośląskie podpisały umowę na 5 Impulsów. kurierkolejowy.eu, 2015-03-10. [dostęp 2015-03-10].
  33. Już za rok nowe Impulsy na torach SKM Trójmiasto. rynek-kolejowy.pl, 2015-03-23. [dostęp 2015-03-23].
  34. Umowa na opolskie Impulsy podpisana. inforail.pl, 2015-10-29. [dostęp 2015-10-29].
  35. a b c Michał Augustyn. Pierwsze zespoły trakcyjne z Newagu typu 220M i 221M. „Świat Kolei”. 5/2011, s. 30-35. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  36. a b Arkadiusz Lubka. InnoTrans 2010. „Świat Kolei”. 10/2010, s. 3. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  37. Koniec epopei- Lubuskie kupiło pociąg spalinowy. rynek-kolejowy.pl, 2012-04-17. [dostęp 2012-09-10].
  38. Dostawa 1 sztuki nowego spalinowego zespołu trakcyjnego. bip.slaskie.pl, 2010-10-12. [dostęp 2012-11-30].
  39. Polska-Warszawa: Tabor kolejowy 2013/S 131-227386 Ogłoszenie o udzieleniu zamówienia – zamówienia sektorowe. ted.europa.eu, 2013-07-08. [dostęp 2013-09-19].
  40. Koleje Mazowieckie będą miały nowy szynobus. ekonomia.rp.pl, 2013-06-18. [dostęp 2013-06-19].
  41. 222M dla Kolei Mazowieckich (prawie) gotowy. inforail.pl, 2013-10-01. [dostęp 2013-10-01].
  42. jm: Newag zdobył zamówienie we Włoszech. rynek-kolejowy.pl, 2013-12-03. [dostęp 2013-12-03].
  43. Newag potwierdza kontrakt we Włoszech. InfoRail, 2013-12-04. [dostęp 2013-12-04].
  44. Podziemna warszawska „Inspiracja”. infotram.pl, 2011-02-06. [dostęp 2012-10-17].
  45. Jakub Madrjas. Tak robią Inspiro w Nowym Sączu. „Rynek Kolejowy”. 6/2013, s. 56–57. Warszawa: Zespół Doradców Gospodarczych „Tor”. ISSN 1644-1958 (pol.). 
  46. Newag: 20 nowych pojazdów dla sofijskiego metra. newag.pl, 2015-09-29. [dostęp 2015-09-30].
  47. a b Paweł Korcz. TRAKO 2009. „Świat Kolei”. 11/2009, s. 4. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  48. Pierwsza odsłona E4MSU Griffin [zdjęcia]. kurierkolejowy.eu. [dostęp 2012-09-18].
  49. STK Wrocław kupiło 4 Dragony. rynek-kolejowy.pl, 2011-10-12. [dostęp 2012-09-19].
  50. InnoTrans 2012: 5 Dragonów dla Lotos Kolej. kurierkolejowy.eu, 2012-09-19. [dostęp 2012-09-19].
  51. Radio Kraków: Koniec Gliwic (pol.). inforail.pl, 2016-06-28. [dostęp 2017-09-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-03)].
  52. Jakub Madrjas: Newag buduje nową halę dla lokomotyw (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2017-01-07. [dostęp 2017-09-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-08)].
  53. Jakub Madrjas: Newag buduje tajemniczego Dragona. rynek-kolejowy.pl, 2017-01-20. [dostęp 2017-09-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-20)].
  54. Jakub Madrjas: Griffin Newagu w barwach producenta… i z nowymi zadaniami (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2017-03-13. [dostęp 2017-09-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-13)].
  55. Michał Szymajda: Pierwszy Griffin dla Lotos Kolej już gotowy [zdjęcia] (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2017-05-22. [dostęp 2017-09-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-22)].
  56. Potencjał modernizacyjny lokomotyw spalinowych NEWAG S.A.. exposilesia.pl, 2012-04-17. [dostęp 2013-11-11].
  57. Paweł Terczyński. Lokomotywy typów 18D i 6Dl PKP Intercity. „Świat Kolei”. 9/2015, s. 12-17. Łódź: Emi-Press. ISSN 1234-5962. 
  58. Nowy rynek dla Newagu. Zmodernizuje ukraińskie lokomotywy. rynek-kolejowy.pl, 2015-11-26. [dostęp 2015-11-29].
  59. DRAGON. newag.pl. [dostęp 2014-02-24].
  60. Newag: Platforma lokomotyw czteroosiowych Griffin. newag.pl. [dostęp 2013-11-10].
  61. OFERTA > WAGONY. newag.pl. [dostęp 2013-12-27].
  62. Trako 2011: Przełomowa kuszetka Newagu. inforail.pl, 2011-10-18. [dostęp 2013-12-27].
  63. OFERTA > 168A. newag.pl. [dostęp 2013-12-27].
  64. Newag pokazuje zmodernizowane wagony 168A. Rowerzyści się ucieszą (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2017-07-16. [dostęp 2017-07-17].
  65. Roman Chochorowski. Nevelo 126N z Nowego Sącza. „Technika Transportu Szynowego”. 7–8/2013, s. 46. Łódź: Emi-Press. ISSN 1232-3829 (pol.). 
  66. ggł: Oszczędny tramwaj Nevelo na testach w Krakowie [ZDJĘCIA]. krakow.gazeta.pl, 2013-08-24. [dostęp 2013-09-15].
  67. Nevelo zostaje w Krakowie do końca 2013 roku. [dostęp 2015-11-04].
  68. Jacek Gożdziewicz. Trako 2005. „Świat Kolei”. 11/2005, s. 16-19. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  69. Jacek Goździewicz. Tabor na Trako 2007. „Świat Kolei”. 11/2007, s. 12-13. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  70. Światowa premiera 19WE podczas targów InnoTrans 2008. inforail.pl, 2008-10-07. [dostęp 2012-06-13].
  71. Modernizacja elektrycznych zespołów trakcyjnych Spółki PKP SKM w Trójmieście Sp. z o.o.. 2011-02-08. [dostęp 2012-08-30].
  72. Paweł Terczyński. Międzynarodowe Targi Kolejowe TRAKO 2011. „Świat Kolei”. 11/2011, s. 12-15. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  73. Dariusz Kalinowski, Ryszard Rusak. Targi InnoTrans 2012. „Świat Kolei”. 10/2012, s. 12-15. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  74. Targi TRAKO już jutro. Zobacz wystawę taboru. rynek-kolejowy.pl, 2013-09-23. [dostęp 2013-09-24].
  75. Lokomotywy manewrowe na targach TRAKO. kurierkolejowy.eu, 2013-09-24. [dostęp 2013-09-24].
  76. InnoTrans: Newag pokazał trzy pojazdy. inforail.pl, 2014-09-26. [dostęp 2014-09-26].
  77. TRAKO 2015. newag.pl, 2015-09-06. [dostęp 2015-09-29].
  78. Ruszają targi InnoTrans – pierwsze zdjęcia taboru. inforail.pl, 2016-09-19. [dostęp 2016-09-21].
  79. Startuje rekordowy InnoTrans 2016. Cały kolejowy świat w Berlinie (zdjęcia) (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2016-09-19. [dostęp 2016-09-21].
  80. Tabor kolejowy na targach TRAKO 2017 (pol.). kurierkolejowy.eu, 2017-09-26. [dostęp 2017-10-01].
  81. PKP Intercity pokazały na Trako zmodernizowane wagony (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2017-09-26. [dostęp 2017-10-01].
  82. Newag zacieśnia współpracę z uczelniami wyższymi. kurierkolejowy.eu, 2015-08-11. [dostęp 2015-08-16].
  83. Newag patronem nowej specjalności na Politechnice Krakowskiej. kurierkolejowy.eu, 2017-04-29. [dostęp 2017-04-29].
  84. Newag: „Nevelo” – pierwszy tramwaj z Newagu. 2013-06-25. [dostęp 2014-02-24].
  85. Newag zawarł umowę z NCBiR. inforail.pl, 2016-05-06. [dostęp 2016-05-07].
  86. Newag Newag rozpoczyna prace nad swoją innowacyjną lokomotywą (pol.). rynek-kolejowy.pl, 2017-06-24. [dostęp 2017-08-07].
  87. Newag‎. Sprawozdanie finansowe za 2005 rok. „Monitor Polski B”. 1131/2007, s. 72323–72334, 2007-06-26. Warszawa: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów. ISSN 1233-4502 (pol.). 
  88. Newag‎. Sprawozdanie finansowe za 2006 rok. „Monitor Polski B”. 486/2008, s. 36143–36153, 2008-03-27. Warszawa: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów. ISSN 1233-4502 (pol.). 
  89. Newag‎. Sprawozdanie finansowe za 2007 rok. „Monitor Polski B”. 386/2009, s. 25085–25095, 2009-03-12. Warszawa: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów. ISSN 1233-4502 (pol.). 
  90. Newag‎. Sprawozdanie finansowe za 2008 rok. „Monitor Polski B”. 755/2010, s. 46641–46652, 2010-04-27. Warszawa: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów. ISSN 1233-4502 (pol.). 
  91. Newag‎. Sprawozdanie finansowe za 2009 rok. „Monitor Polski B”. 535/2011, s. 34661–34673, 2011-03-02. Warszawa: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów. ISSN 1233-4502 (pol.). 
  92. Newag‎. Sprawozdanie finansowe za 2010 rok. „Monitor Polski B”. 754/2012, s. 48683–48694, 2012-03-05. Warszawa: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów. ISSN 1233-4502 (pol.). 
  93. Newag‎. Sprawozdanie finansowe za 2011 rok. „Monitor Polski B”. 3030/2012, s. 197230–197240, 2012-11-21. Warszawa: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów. ISSN 1233-4502 (pol.). 
  94. Newag: Jednostkowe roczne sprawozdanie finansowe za okres od 01.01.2013 do 31.12.2013 sporządzone wg ustawy o rachunkowości (pol.). newag.pl, 2014-02-28. s. 14. [dostęp 2017-09-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-03)].
  95. Newag: Jednostkowe roczne sprawozdanie finansowe za rok 2014 sporządzone wg Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (pol.). newag.pl, 2015-02-26. s. 7. [dostęp 2017-09-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-03)].
  96. Newag: Jednostkowe sprawozdanie finansowe za rok 2015 (pol.). newag.pl, 2016-03-18. s. 2. [dostęp 2017-09-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-03)].
  97. Newag: Jednostkowe sprawozdanie finansowe za rok 2016 (pol.). newag.pl, 2017-04-24. s. 5. [dostęp 2017-09-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-03)].
  98. Newag Innowatorem Wprost 2012. kurierkolejowy.eu, 2012-10-22. [dostęp 2012-10-22].
  99. Newag wyróżniony Diamentem Forbesa 2014. kurierkolejowy.eu, 2014-02-04. [dostęp 2014-02-05].
  100. Newag z tytułem „Lider Małopolski 2013”. kurierkolejowy.eu, 2014-03-27. [dostęp 2014-03-28].
  101. Newag Inwestorem Roku. inforail.pl, 2014-09-02. [dostęp 2014-09-02].
  102. NEWAG S.A. wyróżniony Diamentem Forbesa 2015. inforail.pl, 2015-01-30. [dostęp 2015-01-30].
  103. Newag laureatem Małopolskiej Nagrody Gospodarczej. kurierkolejowy.eu, 2015-10-25. [dostęp 2015-10-27].
  104. Newag uznany za najbardziej innowacyjną firmę kolejową w Europie!. bankier.pl, 2015-11-20. [dostęp 2015-11-20].


Błąd w przypisach: Istnieje znacznik <ref> dla grupy o nazwie „uwaga”, ale nie odnaleziono odpowiedniego znacznika <references group="uwaga"/>
BŁĄD PRZYPISÓW