Главная страница

Nauru na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996
Nauru
Kod MKOl NRU
Letnie Igrzyska Olimpijskie 1996
Atlanta
Chorąży Marcus Stephen
Liczba zawodników 3 w 3 konkurencjach w 1 dyscyplinie
Medale
Pozycja: –.
Złoto
0
Srebro
0
Brąz
0
Razem
0

Reprezentacja Nauru na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996 liczyła trzech zawodników. Nauru miało swoich swoich przedstawicieli w 1 spośród 27 rozgrywanych dyscyplin. Zawodnicy z tego kraju nie zdobyli żadnego medalu[1]. Chorążym reprezentacji był sztangista Marcus Stephen[2]. Najmłodszym przedstawicielem tego państwa na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2004 był 17-letni sztangista Quincy Detenamo, a najstarszym przedstawicielem był niespełna 27-letni Stephen[1].

Był to debiut tej reprezentacji na igrzyskach olimpijskich[2]. Najlepszym wynikiem, jaki osiągnęli reprezentanci tego kraju na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996, była 20. pozycja, jaką Detenamo zajął w rywalizacji sztangistów w kategorii wagowej do 77 kilogramów.

Tło startu

Narodowy Komitet Olimpijski Nauru powstał w 1991 roku, a Międzynarodowy Komitet Olimpijski uznał jego członkostwo trzy lata później, tj. 4 sierpnia 1994 r. podczas 105. sesji MKOL-u w Paryżu[3]. Od tego czasu Komitet Olimpijski Nauru zgłasza reprezentacje tego kraju do udziału w najważniejszych imprezach międzynarodowych, takich jak igrzyska Wspólnoty Narodów, czy igrzyska olimpijskie[a]. Najbardziej utytułowanym sportowcem z tego kraju jest sztangista i były prezydent, Marcus Stephen. Ośmiokrotnie brał udział w mistrzostwach świata – od 1989 do 1999[4]. Jego największym sukcesem do czasu Igrzysk w Atlancie, były trzy złote medale, zdobyte podczas Igrzysk Wspólnoty Narodów 1994 w kategorii do 59 kilogramów[5], zaś jego największym osiągnięciem po Igrzyskach w Atlancie było zajęcie drugiego miejsca w podrzucie w kategorii 62 kg podczas mistrzostw świata w Atenach w 1999[6].

Największe sukcesy sportowcy z tego kraju osiągają na Igrzyskach Wspólnoty Narodów. Do czasu startu w Atlancie, reprezentacja Nauru zdobyła 6 medali[7]. Wówczas jedynym medalistą z "kraju fosforytów" był Marcus Stephen, który zdobył 4 złote i 2 srebrne medale. Ponadto sportowcy z Nauru osiągają sukcesy w Igrzyskach Pacyfiku (w całej historii startów zdobyli 142 medale[8]).

Mimo, iż był to pierwszy start reprezentacji Nauru na igrzyskach, na poprzednich Igrzyskach w Barcelonie w 1992 roku Marcus Stephen wystąpił w barwach Samoa. Ówcześnie Narodowy Komitet Olimpijski Nauru nie był jeszcze zatwierdzony przez MKOL (stało się to dopiero w 1994 roku), a Stephen musiał wystąpić w barwach innego kraju. Wówczas udzielono mu tymczasowego obywatelstwa Samoa i w jego barwach wystąpił w Barcelonie, gdzie zajął 9. miejsce w kategorii do 59 kilogramów[9][10].

Statystyki według dyscyplin

Spośród dwudziestu siedmiu dyscyplin sportowych, które Międzynarodowy Komitet Olimpijski włączył do kalendarza igrzysk, reprezentacja Nauru wzięła udział w jednej. Wszyscy zawodnicy wystartowali w podnoszeniu ciężarów[1].

Lp. Sport Mężczyźni Kobiety Łącznie
1. Podnoszenie ciężarów 3 0 3
Łącznie 3 0 3

Wyniki reprezentantów Nauru

Podnoszenie ciężarów

Nauru w podnoszeniu ciężarów reprezentowało troje zawodników. Każdy wystartował w jednej konkurencji.

Minima kwalifikacyjne do Igrzysk wypełnił tylko Stephen, a Quincy Detenamo i Gerard Garabwan zostali dopuszczeni do startu w igrzyskach[9]. Stephen przed Igrzyskami był zaliczany w gronie faworytów do zdobycia jednego z czołowych miejsc w swojej kategorii. Na czas Igrzysk, zawodnicy trenowali w San Francisco[9] pod okiem trenera Paula Coffy z Australii[3].

Jako pierwszy podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 1996 wystartował Marcus Stephen. Wystąpił w kategorii wagowej do 59 kilogramów. Zawody w tej kategorii odbyły się 21 lipca 1996 roku. W rwaniu trzy razy podchodził do sztangi ważącej 120 kilogramów, jednak wszystkie podejścia spalił, a tym samym nie ukończył zawodów i odpadł z rywalizacji o medale[11]. Zwycięzcą tej konkurencji został Tang Lingsheng z Chin[12].

Jako drugi podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 1996 wystartował Quincy Detenamo. Wystąpił w kategorii wagowej do 76 kilogramów. Zawody w tej kategorii odbyły się 24 lipca 1996 roku. Detenamo wszystkie próby na 100, 105 i 110 kilogramów miał udane. Rwanie zakończył na ostatnim, 22. miejscu wśród sklasyfikowanych zawodników[13]. W podrzucie pierwszą próbę na 137,5 kilograma zaliczył, kolejną na 142,5 spalił, natomiast ostatnią próbę na 142,5 kilograma miał udaną; podrzut zakończył na przedostatnim, 20. miejscu wśród sklasyfikowanych zawodników (tylko reprezentant Aruby Junior Faro miał gorszy wynik)[14], i z wynikiem 252,5 kilograma w dwuboju zajął przedostatnie, 20. miejsce, wyprzedzając tylko Juniora Faro z Aruby. Zwycięzcą tej konkurencji został Pablo Lara z Kuby[12].

Jako trzeci podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 1996 wystartował Gerard Garabwan (z zawodu hydraulik[15]). Wystąpił w kategorii wagowej do 91 kilogramów. Zawody w tej kategorii odbyły się 27 lipca 1996 roku. W rwaniu pierwsze dwie próby na 110 i 115 kilogramów miał udane, natomiast trzecią na 120 kilogramów spalił; tym samym kończąc rwanie z wynikiem 115 kilogramów (zajął przedostatnie, 24. miejsce, wyprzedzając tylko jednego zawodnika)[16]. W podrzucie jedną próbę na 150 kilograma zaliczył, a następne dwie na 157,5 kilograma spalił. Podrzut zakończył z wynikiem 150 kilogramów[17], i z wynikiem 265 kilogramów w dwuboju zajął przedostatnie, 24. miejsce wśród sklasyfikowanych sztangistów[12]. Zwycięzcą tej konkurencji został Aleksiej Pietrow z Rosji[12].

Mężczyźni
Miejsce Kat. wagowa Zawodnik Rwanie (kg) Podrzut (kg) Dwubój (kg)
1 2 3 Wynik 1 2 3 Wynik
DNF[b] -59 kg Marcus Stephen 120 120 120 - - - - - -
20 -76 kg Quincy Detenamo 100 105 110 110 137,5 142,5 142,5 142,5 252,5
24 -91 kg Gerard Garabwan 110 115 120 115 150 157,5 157,5 150 265
  1. Przed utworzeniem komitetu olimpijskiego, reprezentacja Nauru startowała w kilku większych imprezach międzynarodowych, m.in. w igrzyskach Pacyfiku (od lat 60 XX wieku)
  2. Niesklasyfikowany
  1. a b c Nauru at the 1996 Atlanta Summer Games (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2012-08-03].
  2. a b Nauru (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2012-07-27].
  3. a b Nauru National Olympic Committee (ang.). sportingpulse.com. [dostęp 2012-05-12].
  4. Hon Marcus Stephen MP President of the Republic of Nauru (ang.). Parliament of Nauru. [dostęp 2012-05-12].
  5. The Commonwealth Games Federation (ang.). commonwealthgames.com. [dostęp 2012-08-03].
  6. Getting that Elusive Olympic gold medal (ang.). islandsbusiness.com. [dostęp 12 maja 2012].
  7. Medals Won At Past Games (ang.). sportingpulse.com. [dostęp 2012-08-06].
  8. Medals Won At Past Games (ang.). sportingpulse.com. [dostęp 2012-08-06].
  9. a b c John Benson: Lifter boosts tiny nation's hopes (ang.). sfgate.com, 17 lipca 1996. [dostęp 2012-08-07].
  10. Samoa Weightlifting at the 1992 Barcelona Summer Games (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-07].
  11. Weightlifting at the 1996 Atlanta Summer Games:Men's Bantamweight Snatch (ang.). sports-reference. [dostęp 2012-07-27].
  12. a b c d Weightlifting at the 1996 Atlanta Summer Games (ang.). sports-reference. [dostęp 2012-07-27].
  13. Weightlifting at the 1996 Atlanta Summer Games:Women's Middleweight Snatch (ang.). sports-reference. [dostęp 2012-07-27].
  14. Weightlifting at the 1996 Atlanta Summer Games:Men;s Middleweight Clean and Jerk (ang.). sports-reference. [dostęp 2012-07-27].
  15. Weightlifting (ang.). the.cgf.com. [dostęp 2012-08-06].
  16. Weightlifting at the 1996 Atlanta Summer Games:Men's Middle Heavyweight Snatch (ang.). sports-reference. [dostęp 2012-07-27].
  17. Weightlifting at the 1996 Atlanta Summer Games:Men's Middle Heavyweight Clean and Jerk (ang.). sports-reference. [dostęp 2012-07-27].