Главная страница

{{{nazwa}}}
[[Plik:{{{zdjęcie}}}|240x240px|alt=Ilustracja|{{{opis zdjęcia}}}]]
{{{opis zdjęcia}}}
Inne nazwy {{{inne nazwy}}}
Producent {{{producent}}}
Projektant {{{projektant}}}
Zaprezentowany {{{premiera}}}
Okres produkcji {{{okres produkcji}}}
Miejsce produkcji {{{miejsce produkcji}}}
Poprzednik {{{poprzednik}}}
Następca {{{następca}}}
Dane techniczne
Segment {{{segment}}}
Typy nadwozia {{{typy nadwozia}}}
Silniki {{{silniki}}}
Skrzynia biegów {{{skrzynia biegów}}}
Rodzaj napędu {{{rodzaj napędu}}}
Długość {{{długość}}}
Szerokość {{{szerokość}}}
Wysokość {{{wysokość}}}
Rozstaw osi {{{rozstaw osi}}}
Masa własna {{{masa własna}}}
Zbiornik paliwa {{{zbiornik paliwa}}}
Liczba miejsc {{{liczba miejsc}}}
Test Euro NCAP [[Grafika:Crashtest-Stern {{{gwiazdki EuroNCAP}}}.svg|90px|{{{gwiazdki EuroNCAP}}} gwiazdek]]
Pojemność bagażnika {{{pojemność bagażnika}}}
Ładowność {{{ładowność}}}
Wyposażenie
dodatkowe
{{{wyposażenie dodatkowe}}}
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
{{{modele bliźniacze}}}
Pokrewne {{{pokrewne}}}
Konkurencja {{{konkurencja}}}

Moskwicz 412 - samochód osobowy produkowany przez radzieckie zakłady AZLK w latach 1967 - 1975.

Historia i opis modelu

Samochód Moskwicz 412 wywodził się z modelu Moskwicz 408, który zapoczątkował trzecią generację samochodów Moskwicz. Ujemną cechą modelu 408 był dość przestarzały i słaby silnik, pojemności 1,4 l, wywodzący się konstrukcyjnie jeszcze z przedwojennej niemieckiej jednostki Opla Kadetta K38[1]. Przede wszystkim w celu utrzymania dość dobrej pozycji samochodów Moskwicza na rynkach zagranicznych, w tym w Europie Zachodniej, zdecydowano opracować samochód z nową, silniejszą jednostką napędową. Nowy silnik o pojemności 1,5 l i półtorakrotnie większej mocy (75 KM wobec 50 KM) zaprojektował Igor Okuniew, wzorując się na nowoczesnym niemieckim silniku BMW M10. Produkcję silnika, oznaczonego UZAM-412, podjęto w Ufimskiej Fabryce Silników Samochodowych (UZAM) w Ufie[1].

Samochód z nowym silnikiem, oznaczony Moskwicz 412, wszedł do produkcji w 1967 w moskiewskich zakładach, noszących jeszcze nazwę Moskiewskiej Fabryki Samochodów Małolitrażowych (MZMA), od 1968: AZLK. Wczesne serie miały takie samo nadwozie i podwozie, jak ówczesny Moskwicz 408 (z dwoma lub czterema okrągłymi reflektorami)[1]. Oba samochody następnie były stopniowo modernizowane i zewnętrznie w zasadzie się nie odróżniają od siebie. Oprócz nowego silnika, samochód otrzymał wspomaganie hamulców (które pozostały bębnowe)[1]. W 1968 dźwignię zmiany biegów przeniesiono w modelu 412 z kierownicy na podłogę samochodu. Przeniesiono tam też dźwignię hamulca ręcznego spod deski rozdzielczej, co spowodowało zastąpienie przedniej kanapy przez indywidualne fotele[1].

W grudniu 1969 unowocześniono nadwozie Moskwiczy 412 i 408[2]. Okrągłe reflektory zastąpiono przez prostokątne (w sześciokątnych chromowanych oprawach), a staromodne pionowe lampy zespolone z tyłu zastąpiono przez poziome, z charakterystycznymi trójkątnymi kierunkowskazami na szczątkowych pionowych "płetwach". Zgodnie z europejskimi tendencjami, zadbano o bezpieczeństwo: nowe nadwozie miało strefy zgniotu z przodu i z tyłu, metalowa deska przyrządów i wewnętrzne elementy nadwozia otrzymały od lutego 1969 miękkie poliuretanowe nakładki, a od 1971 cała deska przyrządów była wykonywana z poliuretanu[1]. Od 1969 montowano też dwuobwodowe hamulce i standardowo pasy bezpieczeństwa[1].

Produkcja

Oprócz moskiewskich zakładów pomiędzy 1967 a 1975 rokiem, Moskwicz 412 był produkowany od 1967 do 1996 roku w Iżewsku (później w zmodernizowanej postaci). Ogółem wyprodukowano ich 2.313.487 egzemplarzy[1]. Moskwicz 412 był też dwumilionowym samochodem wyprodukowanym przez zakłady MZMA/AZLK (16 sierpnia 1974). Samochody te były montowane z części także w Bułgarii (Moskwicz Rila) i Belgii (Moskvitch Scaldia)[1]. W ZSRR należał do tańszych samochodów - cena wynosiła początkowo 4900 rubli, podczas, gdy np. Żiguli (Łady) 2101 - 5500 rubli[1] (należy jednak pamiętać, że podobnie, jak w innych krajach socjalistycznych, w ZSRR przeciętny użytkownik miał trudności w zakupie nowego samochodu, z powodu ograniczonej podaży i konieczności oczekiwania w kolejce, a samochody na rynku wtórnym były znacznie droższe[3]).

Moskwicz 412 używany był, podobnie, jak poprzedniki, także w radzieckim sporcie samochodowym. Samochody tego typu wzięły udział w dwóch dużych rajdach, organizowanych przez brytyjskie gazety: Londyn - Sydney w listopadzie-grudniu 1968 i Londyn - Meksyk w kwietniu-maju 1970. W pierwszym z nich uczestniczyły 4 Moskwicze i wszystkie ukończyły rajd długości 16.000 km, na miejscach od 20. do 38. (na 56 sklasyfikowanych samochodów). W drugim, długości 26.000 km, uczestniczyło 5 Moskwiczy, z tego rajd ukończyły 3, na miejscach 12., 17. i 20. (z 96 startujących i 23 sklasyfikowanych samochodów), zajmując 3. miejsce drużynowo (zwyciężyły samochody Ford Escort Mk I)[1].

Na bazie modelu 412 (podobnie, jak na bazie 408) produkowano także wersje kombi Moskwicz 427 oraz furgon Moskwicz 434.

Dane techniczne

Główne źródło:[1]
  • Nadwozie: samonośne, stalowe, 4-drzwiowe, 5-miejscowe
  • Długość/szerokość/wysokość: 4120 / 1550 / 1480 mm
  • Rozstaw osi: 2400 mm
  • Rozstaw kół przód/tył: 1247 / 1237 mm
  • Masa własna: 1045 kg
  • Masa całkowita: 1445 kg
  • Prześwit pod osiami: 176 mm
  • Silnik: UZAM-412 - gaźnikowy, 4-suwowy, 4-cylindrowy rzędowy, górnozaworowy, chłodzony cieczą, umieszczony z przodu, napędzający koła tylne
  • Pojemność skokowa: 1478 cm³
  • Średnica cylindra / skok tłoka: 82/70 mm
  • Moc maksymalna: 75 KM przy 5800 obr./min
  • Stopień sprężania - 8,8:1
  • Gaźnik: K-126N
  • Skrzynia przekładniowa mechaniczna 4-biegowa, biegi do przodu zsynchronizowane, z dźwignią przy kierownicy lub w podłodze
  • Zawieszenie przednie: niezależne, poprzeczne wahacze resorowane sprężynami, teleskopowe amortyzatory hydrauliczne
  • Zawieszenie tylne: zależne, sztywna oś na podłużnych resorach półeliptycznych, teleskopowe amortyzatory hydrauliczne
  • Hamulce przednie i tylne bębnowe, ze wspomaganiem, od 1969 dwuobwodowe; hamulec ręczny mechaniczny na koła tylne
  • Ogumienie o wymiarach 6,45-13
  • Prędkość maksymalna: 140 km/h
  • Zużycie paliwa: 8,8 l/100 km przy V=80 km/h
  1. a b c d e f g h i j k l Moskwicz-412, Avtolegendy SSSR Nr.46
  2. Moskwicz-408, Avtolegendy SSSR Nr.12, DeAgostini 2009, ISSN 2071-095X, (ros.)
  3. Igor Girszowicz, Poczemu ja jezżu po dowieriennosti w: Igruszki Dla Bolszych, nr 22/2003, s.44-45

Bibliografia

  • Moskwicz-412, Avtolegendy SSSR Nr.46, DeAgostini 2010, ISSN 2071-095X, (ros.)