Главная страница

Ten artykuł dotyczy holownika. Zobacz też: inne okręty o ten nazwie.
Lech
Oznaczenie NATO {{{oznaczenie NATO}}}
Historia
Stocznia F. Schichau w Elblągu Niemcy
Początek budowy {{{początek budowy}}}
Wodowanie 1903?
 Polska
Nazwa Herkules (1904)
Brussa (1921)
Krakus (1926)
Wejście do służby 1903
 Marynarka Wojenna
Nazwa Lech
Wejście do służby 1930 Polska PMW
Los okrętu zatonął 14 września 1939
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 280 t (poj. 159 BRT[1])
Długość 32 m
Szerokość 7 m (inne dane: 6,5 m[1])
Zanurzenie 3,8 m
Napęd
maszyna parowa potrójnego rozprężania 450 KM[1][2]
Prędkość 12 węzłów
Załoga 12

Lechholownik, służący w polskiej Marynarce Wojennej w latach 30., utracony podczas kampanii wrześniowej.

Zbudowany w 1903 w stoczni F. Schichau w Elblągu[3]. Pierwotnie przed I wojną światowa należał do stoczni Schichau w Gdańsku, pod nazwą "Hercules". Od 1921 pod nazwą "Brussa" należał do towarzystwa żeglugowego Hapag w Hamburgu, a od 1923 do Bugsier-, Reederei- und Bergungs AG w Hamburgu[1]. W 1926 został zakupiony przez polskie nowo powstałe tczewskie Towarzystwo Żegluga Wisła-Bałtyk i używany pod nazwą "Krakus" do holowania lichtug wywożących węgiel z Tczewa do zagranicznych portów nadbałtyckich[1].

Około 1929 został zakupiony od upadającego armatora dla polskiej Marynarki Wojennej[2]. Po modernizacji rozpoczął służbę w 1930 r. Był największym z holowników Marynarki Wojennej (nie licząc okrętu pomocniczego "Smok"). Był używany do manewrów cumowniczych w porcie wojennym w Oksywiu i holowania w Zatoce Gdańskiej tarcz artyleryjskich, przydzielony do szkolnego okrętu artyleryjskiego "Mazur" i podczas manewrów PMW. Z racji posiadania wzmocnień przeciwlodowych, zimą pełnił także zadania łamania lodu[1].

Po wybuchu II wojny światowej, 1 września 1939 r. przekazany do dyspozycji Lądowej Obrony Wybrzeża płk. Stanisława Dąbka. Z powodu licznych bombardowań Oksywia, został wysłany do Jastarni m.in. w celu obsługi kryp minowych zakotwiczonych w Jamie Kuźnickiej, niedaleko Jastarni[2] (warto zauważyć, że trzy krypy minowe były dawnymi lichtugami Towarzystwa Żegluga Wisła-Bałtyk)[1]. W porcie tym "Lech" został zatopiony 14 września 1939 przez niemieckie lotnictwo. O jego dalszym losie brak jest informacji[1][2].

  1. a b c d e f g h J.Miciński...
  2. a b c d J. Pertek...
  3. Zbudowany w 1904 wg J.Miciński...

Bibliografia

  • Jerzy Pertek, Wielkie dni małej floty, Poznań 1976, s. 586
  • Jerzy Miciński, Księga statków polskich: 1918-1945. T.1, Gdańsk: Polnord-Oskar, 1996, ISBN 83-86181-23-0, s. 154-175
  • A. Zasieczny, Broń Wojska Polskiego 1939-1945 Lotnictwo, Marynarka Wojenna
  • WEU 1918-1939

Szablon:MW