Главная страница

Kodeks 0244 (GA)
Ilustracja
Data powstania V wiek
Rodzaj Kodeks majuskułowy
Numer 0244
Zawartość Dzieje Apostolskie
Język grecki
Rozmiary 18 x 14
Typ tekstu aleksandryjski
Kategoria II
Data odkrycia 1952
Miejsce przechowywania Leuven

Kodeks 0244 (Gregory-Aland no. 0244) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, datowany metodą paleograficzną na V wiek. Zachował się niewielki fragment rękopisu, który przechowywany jest w Leuven. Tekst rękopisu jest wykorzystywany we współczesnych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.

Opis

Zachował się tylko fragment 1 pergaminowej karty rękopisu, z greckim tekstem Dziejów Apostolskich (11,29-12,5)[1]. Oryginalne karty kodeksu miały prawdopodobnie rozmiar 18 na 14 cm. Prawdopodobnie tekst pisany był dwoma kolumnami na stronę, 18 linijkami w kolumnie[1]. Badacze przypuszczają, że rękopis mógł być bilingwiczny, grecko-łaciński, ze względu na sposób dzielenia linijek tekstu. Jednak do naszych czasów zachowała się tylko partia grecka. Litery mają kształt charakterystyczny dla biblijnej uncjały[2].

Tekst

Tekst rękopisu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował tekst rękopisu do kategorii II[1].

W Dz 12,3 przed rzeczownikiem ἡμέραι (dni) brak rodzajnika αἱ. Wariant rękopisu 0244 wspierany jest przez Chester Beatty I, Kodeks Synajski, Kodeks Watykański, Codex Angelicus, Minuskuł 6, 1175, 1241, 1739. Wariant z rodzajnikiem zawiera Kodeks Aleksandryjski, Codex Claromontanus, Kodeks Laudiański, Kodeks Athous Lavrensis oraz rękopisy bizantyjskiej tradycji tekstualnej. Krytycy tekstu za autentyczny uważają wariant z rodzajnikiem[3].

W Dz 12,4 rękopis opuszcza słowo στρατιωτών (żołnierzy). Wariant rękopisu jest odosobniony, pozostałe rękopisy zawierają ten termin[3].

Historia

INTF datuje rękopis na V wiek[4]. Rękopis został znaleziony w Khirbet Mird, w Izraelu, w 1952 roku. Ze względu na miejsce pochodzenia rękopisu jako prawdopodobne miejsce jego powstania wskazywana jest Palestyna[2].

Na listę greckich rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Kurt Aland w 1963 roku, oznaczając go przy pomocy siglum 0244[5][6]. Rękopis jest wykorzystywany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu. Po raz pierwszy został wykorzystany w roku 1979, w 26 wydaniu Nestle-Alanda[7][8].

Rękopis jest przechowywany w Université catholique de Louvain (P.A.M. Khirbet Mird 8) w Leuven[1][4].

Zobacz też

  1. a b c d Aland i Aland 1989 ↓, s. 136.
  2. a b Lakmann 2009 ↓, s. 467-478.
  3. a b NA26 1991 ↓, s. 355.
  4. a b INTF Cod. 0244 ↓.
  5. Aland 1963 ↓, s. 11.
  6. Aland i Aland 1989 ↓, s. 84.
  7. NA26 1991 ↓, s. 50*.
  8. NA27 2006 ↓, s. 59*.

Bibliografia

Krytyczne wydania Nowego Testamentu
  • K. Aland (pod red.), E. Nestle: Novum Testamentum Graece. Wyd. 26. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 1991. ISBN 3-438-05100-1. [w skrócie NA26]
  • Eberhard et Erwin Nestle, communiter ediderunt: B. et K. Aland, J. Karavidopoulos, C.M. Martini, B.M. Metzger: Novum Testamentum Graece. Wyd. 27 revisa. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 2006. ISBN 978-3-438-05100-4. [NA27]
  • K. Aland, M. Black, C. M. Martini, B. Metzger, A. Wikgren: The Greek New Testament. Wyd. 3. Stuttgart: United Bible Societies, 1983. [UBS3]
Listy rękopisów NT
  • K. Aland: Kurzgefasste Liste der griechieschen Handschriften des Neuen Testaments. Berlin: Walter de Gruyter, 1963, s. 10. (niem.)
  • INTF: Kodeks 0244 (GA). W: Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2017-03-05].
Introdukcje do krytyki tekstu NT
  • Kurt Aland, Barbara Aland: Der Text des Neues Testaments: Einfürung in die wissenschaftlichen Ausgaben sowie Theorie und Praxis der modernen Textkritik. Wyd. 2. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 1989. ISBN 3-438-06011-6. (niem.)
Inne