Главная страница

Szablon:Manuskrypt biblijny infobox Kodeks 0221 (Gregory-Aland no. 0221) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na IV wiek. Do naszych czasów zachowały się fragmenty dwóch kart kodeksu. Jest przechowywany w Wiedniu. Jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.

Opis

Do dnia dzisiejszego (2008) zachowały się fragmenty dwóch kart, z tekstem Listu do Rzymian (5,16-17.19.21-6,3)[1][2]. Oryginalne karty kodeksu miały rozmiar 18 na 16 cm[1], zachowany fragment ma rozmiary 6,1 na 6,0 cm. Pergamin ma barwę ciemno-brunatną[2].

Tekst pisany jest dwoma kolumnami na stronę, w 20 linijkach w kolumnie[1], około 10 liter w linijce. Litery są niewielkie, o regularnych kształtach i są charakterystyczne dla biblijnej uncjały. Litery epsilon, omikron i omega mają okrągłe kształty[2].

Nomina sacra (imiona święte) zapisywane są skrótami. Stosuje interpunkcję, przydechy, nie ma dierezy, ani ioty adscriptum[2].

Tekst

Fragment reprezentuje mieszaną tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii III[1], co oznacza, że jest ważny dla poznania historii tekstu Nowego Testamentu[3].

W Rz 5,17 stosuje formę βασιλευσουσι bez końcowego ν (w rekonstrukcji dokonanej przez Petera Sanza ν końcowe występuje). Wariant nie został odnotowany w 27 wydaniu Nestle-Alanda (NA27)[2], ma on jedynie gramatyczne znaczenie.

Historia

Peter Sanz był zdania, że rękopis jest starszy od Kodeksu Synajskiego (IV wiek) a młodszy od Kodeksu Watykańskiego (IV wiek). Za datą tą opowiadają się również i inni paleografowie[2]. Rękopis datowany jest przez INTF na IV wiek[1][4].

Przypuszcza się, że fragment powstał w Egipcie. Klaas Worp, z Lejdy, uważa że został znaleziony w Fajjum[5]. Porterowie są jednak ostrożniejsi i podają, że nieznane jest miejsce, z którego pochodzi fragment[2][a].

Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Kurt Aland w 1953 roku, oznaczając go przy pomocy siglum 0221[6][7].

Transkrypcję tekstu opublikował Peter Sanz w 1946[2] oraz Porterowie w 2008 roku[8]. Odczyt Porterów w kilku miejscach różni się od odczytu Sanza[9]. Fragment był badany ponadto przez włoskiego paleografa Guglielmo Cavallo, który opublikował jego faksymile[5].

Fragment jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu, w NA27 został zaliczony do rękopisów cytowanych w pierwszej kolejności[10].

Rękopis przechowywany jest w Austriackiej Bibliotece Narodowej (Pap. G. 19890) w Wiedniu[1][4].

Zobacz też

  1. Fragment nabyty został od handlarzy.

Przypisy

Bibliografia

  • Eberhard et Erwin Nestle: Novum Testamentum Graece. communiter ediderunt: B. et K. Aland, J. Karavidopoulos, C. M. Martini, B. M. Metzger. Wyd. 27. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 2001. ISBN 978-3-438-05100-4. [NA27]
  • Kurt Aland, Barbara Aland: Der Text des Neues Testaments: Einfürung in die wissenschaftlichen Ausgaben sowie Theorie und Praxis der modernen Textkritik. Wyd. 2. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 1989. ISBN 3-438-06011-6. (niem.)
  • K. Aland: Kurzgefasste Liste der griechieschen Handschriften des Neuen Testaments. Wyd. 1. Berlin: Walter de Gruyter, 1963, s. 10. (niem.)
  • Stanley E. Porter, Wendy J. Porter: New Testament Greek Papyri and Parchments. Berlin - New York: Walter de Gruyter, 2008, s. 205–209. ISBN 978-3-11-020308-0. (ang.)

Linki zewnętrzne

  • INTF: Kodeks 0221 (GA) (niem.). W: Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2014-09-07].