Главная страница

Jimmu na japońskim malowidle z końca XIX wieku

Cesarz Jimmu (jap. 神武天皇 Jinmu tennō, ur. 13 lutego 711 r.p.n.e., zm. 9 kwietnia 585 r.p.n.e.) – pierwszy cesarz Japonii[1], według tradycyjnego porządku dziedziczenia[2]. Jimmu jest, według mitologii japońskiej, twórcą państwa japońskiego[3].

Imię

Imię Jimmu (jap. 神武) nadane pośmiertnie oznacza dosłownie boska potęga lub bóg wojownik. Za życia Jimmu nosił imiona Wakamikenu no Mikoto (jap. 若御毛沼命 Dostojny Któremu Przepadła Młodość), Toyomikenu no Mikoto (jap. 豐御毛沼命 Dostojny Któremu Przepadły Bogactwa), Kamuyamatoiwarehiko no Mikoto (jap. 神倭伊波礼琵古命 lub 神日本磐余彦尊 Syn Słońca Który Opuścił Siedzibę Odgadując Bierność Duchów)[4][5] (według Kiki).

Życie

Według shintoistycznych wierzeń, Jimmu był potomkiem bogini Amaterasu. Był czwartym synem Amatsuhikohikonagisatakeugayafukiaezu no Mikoto (jap. 彦波瀲武鸕鶿草葺不合命 Niebiański Młodzian Uśmierzający Wszystkie Ziemie Przodujący w Szczęściu i Zapewniający Niezawodnie Jadłodajne Kłosy), oraz prawnukiem Ninigiego, zesłanego na ziemię wnuka bogini Amaterasu.

Urodził się 13 lutego 711 p.n.e. W wieku około 15 lat otrzymał tytuł "kōtaishi" (皇太子 – książę, następca tronu) i poślubił Ahiratsu-hime (吾平津姫). Obdarzyła go ona synem – Tagishimimi no Mikoto (手研耳命). Kiedy stał się dorosły, zapragnął zawładnąć wyspami japońskimi i w tym celu udał się w drogę, aby zdobyć władzę. Jego podróż trwała około 30 lat. W wieku około 45 lat panował już nad wszystkimi ziemiami zachodniej Japonii. Gdy Jimmu przejął ziemie całej Japonii, poślubił Himetataraisuzu-hime no Mikoto (媛蹈鞴五十鈴媛命) i uczynił ją jedyną prawowitą cesarzową. Badania archeologiczne w Japonii wykazują, że pewne fakty z jego życia i wyprawy są w pewnym stopniu prawdą.

18 lutego 660 p.n.e., w wieku 51 lat Jimmu, który podbił już tereny Japonii, został intronizowany na cesarza Japonii. Za swoją siedzibę obrał Fujiwara-kyō (obecnie Kashihara), które później stało się pierwszą stolicą zjednoczonego państwa japońskiego. W 29 roku panowania, Himetataraisuzu-hime wydała na świat Kamununakawamimi no Mikoto (神渟名川耳尊). W 49 roku panowania mianował go na swego następcę (kōtaishi). Sprawował urząd cesarza przez 75 lat, aż do śmierci.

Jimmu zmarł 9 kwietnia 585 p.n.e. w sędziwym wieku – aż 126 lat[6].

Kult

Kult Jimmu jako założyciela Japonii rozpowszechnił się pod koniec XIX wieku przez działalność cesarza Mutsuhito. W 1872 ten właśnie cesarz ustanowił narodowe święto 11 lutego, Kigensetsu (紀元節), które upamiętnia początek panowania cesarza Jimmu. W 1889 na polecenie Mutsuhito w Kashihara wybudowano poświęconą mu świątynię. W okolicach Kashihara znajduje się także przypuszczalny grób Jimmu, miejsce pielgrzymek shintoistów. Po zakończeniu walk na Pacyfiku (II wojna światowa) obchody święta zostały zawieszone, aż do 1966 r., kiedy to święto wznowiono jako Kenkoku Kinen no Hi (建国記念の日).

Wędrówka Jimmu

Według Kiki, Jimmu i jego bracia urodzili się w Takachiho, w południowej części Kiusiu (dzisiejsza prefektura Miyazaki). Wyruszyli na wschód, gdyż uznali, że ich położenie nie jest odpowiednie do sprawowania rządów nad całym krajem. Początkowo wyprawie przewodził starszy brat Jimmu, Itsuse no Mikoto. Przeprawili się przez Morze Wewnętrzne z pomocą lokalnego wodza Saonetsuhiko. Gdy dotarli do Ninawa (dzisiejsza Osaka) starli się w bitwie z lokalnym wodzem – Tominonagasunehiko. W wynikłej walce zginął Itsuse no Mikoto. Jimmu zauważył, że zostali pokonani, ponieważ walczyli "pod słońce". Postanowił popłynąć na wschód do półwyspu Kii i zaatakować ze wschodu. Dotarli do Kumano i z pomocą Yatagarasu (八咫烏) wkroczyli do prowincji Yamato. Ponownie zmierzyli się z Nagasunehiko, lecz tym razem wyszli z bitwy zwycięsko. W Yamato rezydował Nigihayahi no Mikoto, który uważał się za potomka bogów Takamagahara. Jednak z chwilą, gdy spotkał on Jimmu, natychmiast uznał jego prawowitość do tronu. Jimmu został nowym cesarzem.

Genealogia

Jego ojcem był Hikonagisatakeugayafukiaezu no Mikoto (jap. 彦波瀲武鸕鶿草葺不合命), a matką Tamayorihime no Mikoto (jap. 玉依姫命). Miał trzech starszych braci:

  • Itsuse no Mikoto (jap. 五瀬命 Dostojny Który Bohatersko Zginął),
  • Inahi no Mikoto (jap. 稲飯命 Dostojny Który Razem Odszedł),
  • Mikenu no Mikoto (jap. 御毛沼命 Dostojny Który Ciałem Zgasł)

Żony Jimmu i ich dzieci:

  • Airahime (jap. 吾平津姫 Dziewczyna Która Weszła w Związki) – okres przedcesarski
    • Tagishimimi no Mikoto (jap. 手研耳命 Duch Bardzo Się Brzydzący Swą Słabością)
    • Kasumimi no Mikoto (jap. 岐須美美命 Duch Widzący Swą Słabość)
  • Himetataraisuzuhime no Mikoto (jap. 媛蹈鞴五十鈴媛命 Dziewczyna Wrażliwa na Dopusty Grożące Dziewczętom) – okres cesarski
    • Hikoyai no Mikoto (jap. 日子八井命 Związany na Stałe z Marną Chatą)
    • Kamuyaimimi no Mikoto (jap. 神八井耳命 Święty Duch Związany na Stałe z Bożym Domem)
    • Kamununakawamimi no Mikoto (jap. 神渟名川耳尊 Święty Duch Któremu się Przydały Boskie Zalety).


Izanagi
 
 
 
Izanami
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Inni bogowieAmaterasuTsukuyomiSusanoo
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Takamimusubi
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Toyoakitsushi
 
 
 
 
 
OshihomimiŌyamatsumi
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
WatatsumiNinigi
 
 
 
Konohanasakuya
 
 
 
 
Tenazduchi
 
 
 
Ashinadzuchi
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Otohime
 
 
 
HooriHoderiHosuseriKushiinada
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Tamayori-bime
 
 
 
 
 
UgayafukiaezuSuseri-bime
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ōkuninushi
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
InahiMikenuItsuseAirahime
 
 
 
Jimmu
 
 
 
 
 
Himetataraisuzu
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
TagishimimiKasumimiKawamata-bime
 
 
 
KamununakawamimiHikoyaiKamuyaimimi
 
 
 

Powyższe drzewo genealogiczne przedstawia wywód Jimmu od boga Izanagiego i jego żony Izanami, zostało sporządzone według wierzeń sintoistycznych.

Mauzoleum cesarza Jimmu znajduje się w Nara. Nazywa się ono Unebi-yama no ushitora no sumi no misasagi[7].


  1. Kunaichō: 神武天皇 (01)
  2. Titsingh, Issac. (1834). Annales des empereurs du japon, p. 1; Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial Family of Japan, pp. 28-29.
  3. Alexandrowicz, Jerzy et al. (1902). "Japonia," Wielka encyklopedya powszechna ilustrowana, Vol. 31, p. 625.
  4. Ponsonby-Fane, p. 7.
  5. Część komentatorów uznaje, że wszystkie imiona cesarza tu przedstawione są imionami pośmiertnymi, gdyż wskazują na wydarzenia, mające miejsce w późniejszym okresie życia postaci. Inni uznają, że były to imiona prorocze.
  6. Według Kojiki Jimmu zmarł w wieku lat 130 (131 według miary japońskiej).
  7. Ponsonby-Fane, p. 418.

Bibliografia

Szablon:Władca-Japonia