Главная страница

Jar of Flies
Minialbum zespołu Alice in Chains
Wydany 25 stycznia 1994
Nagrywany 7–14 września 1993 w London Bridge Studio, Seattle[1]
Gatunek rock akustyczny[2]blues rock[3]folk rock[4]rock alternatywny[5]
Długość 30:49
Wydawnictwo Columbia
Producent Alice in Chains
Album po albumie
Single z albumu Jar of Flies
  1. No Excuses
    Wydany: luty 1994
  2. I Stay Away
    Wydany: maj 1994

Jar of Flies – trzeci minialbum amerykańskiego zespołu muzycznego Alice in Chains, wydany 25 stycznia 1994 nakładem wytwórni Columbia. Sesja nagraniowa trwała tydzień i odbyła się w London Bridge Studio na terenie Seattle. Procesem produkcji zajęli się muzycy. Jar of Flies uchodzi za kontynuację akustycznego i melancholijnego brzmienia, zapoczątkowanego na wydawnictwie Sap z lutego 1992[6]. Promowany był przez single „No Excuses” i „I Stay Away”.

12 lutego zadebiutował na 1. pozycji Billboard 200[7], przechodząc do historii jako pierwszy album wydany w formacie EP, który tego dokonał[8]. 19 września 1995 uzyskał od Recording Industry Association of America certyfikat 3-krotnej platyny w Stanach Zjednoczonych po przekroczeniu progu 3 milionów sprzedanych egzemplarzy[9]. W Kanadzie Jar of Flies zdobył status 2-krotnej platyny, za sprzedaż 200 tys. kopii[10]. Na terenie Wielkiej Brytanii, po przekroczeniu progu 60 tys. egzemplarzy, uzyskał certyfikat srebrnej płyty[11].

Kontekst

Od czerwca do sierpnia 1993 zespół występował podczas amerykańskiej edycji festiwalu Lollapalooza[12]. W trakcie jego trwania, Cantrell zadzwonił do Toby’ego Wrighta z propozycją współpracy przy nowym materiale[13]. Producent zarezerwował dziesięć dni w London Bridge Studio[13]. Perkusista Sean Kinney w wywiadzie dla magazynu „Guitar World” z 1999 wspomniał proces nagrań: „Po graniu głośnej muzyki przez ostatni rok, chcieliśmy wrócić do domu, a ostatnią rzeczą jaką mieliśmy ochotę zrobić, to podkręcić nasze wzmacniacze od razu. Zrobiliśmy Jar of Flies by zobaczyć, jak to jest nagrywać z Mikiem Inezem. Po prostu poszliśmy do studia bez żadnego gotowego utworu, aby przekonać się jaka chemia jest między nami. To wszystko zaczęło się układać. Brzmienie i dźwięki były naprawdę dobre. Pomyśleliśmy, że wielkim marnotrawstwem byłoby niewydanie tego materiału”[6].

Nagrywanie

Jar of Flies jest pierwszym wydawnictwem zespołu nagranym z basistą Mikiem Inezem[6]

Sesja rozpoczęła się 7 września[13]. Staley: „Gdy spotkaliśmy się i zaczęliśmy pisanie i nagrywanie, nie posiadaliśmy żadnej idei, nie wiedzieliśmy w którą stronę ma to zmierzać. To była część zabawy. Chcieliśmy po prostu udać się do studia na parę dni z naszymi gitarami akustycznymi i zobaczyć co się stanie. Dla nas było to jedynie doświadczenie, gdzie czterech facetów spotyka się razem w studiu i tworzy muzykę”[14]. W ciągu siedmiu dni[15], odbyły się dwie sesje[13]. Pracowano intensywnie od 14 do 18 godzin dziennie[13]. Pełniący rolę asystenta inżyniera dźwięku Jonathan Plum przyznał, że sesja była „wyczerpująca”[13]. Przeważająca część materiału została zarejestrowana na taśmie magnetycznej Digital Audio Tape. Wright: „Większość nagraliśmy na niej, ponieważ konwencjonalne taśmy 2-calowe posiadały tylko około 16 minut”[16]. Producent zaznaczył, że chciał by akustyczne brzmienie zespołu było jak najbardziej „naturalne”. „Jednym z żądań Layne’a było to, aby nie używać Pro Tools. Doskonale wiedział o swoich preferencjach dźwiękowych w studiu – a brzmienie analogowe było lepsze dla zespołu. Nagrane zostało w ciągu tygodnia na konsoli Neve 8068[14]. Wright podkreślił przy tym, że cała sesja była „płodna”, a utwory rejestrowano w większości za pierwszym lub drugim podejściem[13]. Cantrell w jednym z wywiadów przyznał: „Naprawdę zabawnym było robić tę płytę, to było bardzo spontaniczne. Pisaliśmy i nagrywaliśmy te utwory w terminie siedmiu dni, z wyłączeniem «Don’t Follow», który napisałem na poprzedniej, europejskiej części trasy. Przyjechaliśmy do studia i nikt nie miał żadnych pomysłów, co było dziwne, bo zwykle zawsze ja coś przynosiłem lub Layne”[17].

Jednym z głównych zadań było skoncentrowanie się na brzmieniu partii gitar Cantrella. Wright podkreślił, że w trakcie rejestracji ścieżek, w niektórych momentach wykonywano overdubbing poszczególnych partii akustycznych, a następnie poddawano je procesowi miksowania z pozostałymi. „Gdy członkowie zespołu nagrywali «na żywo», używałem różnych przetworników które miał w swoich gitarach w tym czasie, starając się trzymać dźwięk tak blisko brzmienia akustycznego jak to tylko możliwe. Dzięki temu odnosiło się wrażenie jakby była to gitara akustyczna a nie elektryczno-akustyczna[14]. Cantrell podczas sesji korzystał z modeli Ovation[14].

Aby w pełni oddać akustyczny klimat, w trakcie nagrywania partii perkusji, Sean Kinney w niektórych momentach korzystał ze szczotek perkusyjnych, uzyskując dzięki temu efekt delikatniejszego uderzenia[14]. Do rejestracji Wright użył mikrofony AKG 414s, które zamontowane były nad zestawem, D-12 umieszczono na podłodze i stojakach oraz wraz z 421s na bębnie wielkim[14]. Na górnej części bębna małego zamontowano 451s i 57s, natomiast na dolnej 441s[14]. Charakterystyczne synkopowane otwarcie partii perkusji w „No Excuses” uzyskano w wyniku improwizacji. Kinney odgrywał technikę, polegającą na uderzaniu w obręcz werbla[1]. Wright, który nie był zwolennikiem jej stosowania przyznał: „Ostatecznie zdecydowaliśmy się zlikwidować niektóre bongosy i mniejsze bębny usytuowane nad wysokim kapeluszem (hi-hat), dzięki czemu włączyliśmy je do tego rytmu[1].

Wszystkie teksty Layne Staley pisał w trakcie trwania sesji w studiu, po czym nagrywał partie prowadzące i harmonijne[14]. Wright stwierdził, że proces rejestracji śpiewu odbywał się sprawnie. Ścieżki nagrywano za pierwszym lub drugim podejściem[14]. Staley partie wokalu rejestrował przy użyciu modelu mikrofonu Neumann M-49[14]. Cantrell nagrał wokal prowadzący w utworze „Don’t Follow”[1]. Wright określił styl śpiewu gitarzysty jako „wspaniały”, podkreślając przy tym doskonałą harmonię ze Staleyem[14]. Sesja zakończyła się 14 września[1]. Od 17 do 22 września Wright pracował nad procesem miksowania materiału w Scream Studio w Kalifornii[13].

Kompozycje

Muzyka

Marionetki użyte w teledysku do utworu „I Stay Away”, mieszczą się w muzeum Rock and Roll Hall of Fame

Jar of Flies ze względu na dominację instrumentów akustycznych, częstokrotnie uważany jest za kontynuację brzmienia zapoczątkowanego na minialbumie Sap z 1992[2][6]. Płyta dobrze pokazuje szeroki zakres możliwości zespołu, oferując szereg utworów o akustycznej teksturze[2], zawierającej w sobie elementy AOR[3], blues rocka[3], folk rocka[4], rocka alternatywnego[5] i rocka klasycznego[18]. Cantrell w większości utworów zastosował standardowy dla zespołu, niski sposób strojenia E obniżonego o pół tonu w dół, według schematu Eb-Ab-Db-Gb-Eb (np. „No Excuses”)[19], choć w niektórych przypadkach („I Stay Away”) nastrojony jest do alternatywnego i bardziej otwartego D (Db-Ab-Db-Gb-Bb-Eb)[20]. W utworze „Rotten Apple” muzyk skorzystał z akordu Em7[20].

Steve Huey z AllMusic, w swojej ocenie podkreślił, że „nastrój jest wciąż beznadziejnie ponury, ale wzruszający; intrygujący ton rodzi poczucie akceptacji, która rzeczywiście jest kojąca. Rozwiązania Jerry’ego Cantrella stają się coraz bardziej szczegółowe i ułożone; podczas gdy jest kilka hałaśliwych momentów, większość Jar of Flies skąpana jest w czystej, migoczącej atmosferze, której źródło jest trudne do zdefiniowana”[5]. Ric Albano z brytyjskiego „Classic Rock”, przyznał, że Jar of Flies jest „odkrywaniem nowych przygód muzyki rockowej”[21]. Paul Evans na łamach „Rolling Stone” podkreślił, że partie wokalu Staleya w „Rotten Apple” i „Swing on This”, które autor przyrównuje do działalności zespołów Styx i Kansas, w połączeniu z pracą gitar Cantrella, przywołują na myśl twórczość Black Sabbath, wywołując przy tym patos i gniew[22]. Dziennikarz Greg Kot w wydanej w 2004 książce Rolling Stone Album Guide napisał: „Jar of Flies może być zaprojektowany jako przerwa między wielkimi albumami, jednak ten minialbum z siedmioma utworami brzmi jak odpowiedź Alice na Led Zeppelin III – inspirowane tempem. Głos Staleya płynie z gitarami akustycznymi, harmonijką ustną i smyczkami, a melodie należą do najbardziej trwałych”[23]. Grzegorz Kszczotek z miesięcznika „Tylko Rock”, materiał podsumował: „Ta krótka płyta jest chyba jakąś reakcją na inność anglosaskiej kultury muzycznej, ale też nie brak tu folk rockowych wątków, nierozerwalnie kojarzących się z hippisowskim zachodnim wybrzeżem USA. Podobieństwo harmonii wokalnych do Crosby, Stills and Nash nie jest chyba czystym przypadkiem…”[4].

Tom Sinclair z amerykańskiego tygodnika „Entertainment Weekly”, brzmienie „No Excuses” porównał do klasycznego rocka lat 70., natomiast „Swing on This” opisał jako „postmodernistyczne boogie-woogie[18]. Autor zaznaczył, że „I Stay Away” z uwagi na podwojone harmonie, przypomina połączenie The Beatles z duetem Simon & Garfunkel[18]. Diana Darzin na łamach „Kerrang!” napisała: „«Nutshell» cechuje się nieposkromionym, rytmicznym i marzycielskim klimatem, o odcieniach Pink Floyd, wstawiającym się w osiągnięcie apogeum smugi dźwięku”[24]. Instrumentalny „Whale & Wasp” Cantrell skomentował: „Był to kolejny numer, który miałem odłożony na później. W rzeczywistości jest to jeden z moich najwcześniejszych utworów muzycznych – miałem prawdopodobnie 18 lub 19 lat gdy go napisałem. Więc gdy zaczęliśmy nagrywać Jar of Flies, musiałem go sobie przypomnieć. Nazwałem go «Whale & Wasp» ponieważ brzmiał on dla mnie jak rozmowa pomiędzy wielorybem a osą”[17]. Grzegorz Kszczotek z „Tylko Rock”, „Don’t Follow” przyrównał do dokonań Bruce’a Springsteena, natomiast zamykający „Swing on This” opisał jako „skoczne, pobrzmiewające jazzem granie i zadziorny śpiew w konwencji boogie. Nawet solo gitary trzyma się czystego brzmienia staromodnego bluesa[4].

Teksty

Lirycznie minialbum jest mroczny i ponury[5]. Steve Huey z AllMusic napisał, że „Jar of Flies jest o życiu z konsekwencjami, pełnymi głęboko odczuwanych refleksji na temat samotności, nałożonej na siebie izolacji i utraty ludzkich powiązań”[5]. Krytyk Jon Pareles z „The New York Times” przyznał, że „Alice in Chains opowiadają o samotności na Jar of Flies, zestawie utworów o chropowatym indywidualizmie, który zmienił się w wygnanie”[25]. Dziennikarz Kyle Anderson podkreślił, że otwierający wers w „I Stay Away” – „Yeah, I want to travel south this year”, wskazuje na „chęć samodoskonalenia”[2]. Warstwa liryczna „No Excuses” będąca autorstwa Cantrella[26], skupia się na tematyce relacji interpersonalnych. Matt Melis z magazynu on-line Consequence of Sound zaznaczył, że wers „You’re my friend, I will defend and if we change, well, I love you anyway”, śpiewany wspólnie przez Cantrella i Staleya, czyni go „pięknym sentymentem o przyjaźni[27].

Oprawa graficzna

Autorem oprawy graficznej jest Rocky Schenck[1]. Główna okładka minialbumu została wykonana 8 września 1993 w jadalni artysty[1]. „Zespół wymyślił nazwę i chciał aby okładka przedstawiała młodego chłopca, wpatrującego się w słoik pełen much. Pamiętam, że poprosili mnie o wykorzystanie «szalonych kolorów» podczas filmowania, więc użyłem wielu różnych kolorowych żeli w świetle, aby móc osiągnąć ostateczny wygląd”[1]. Asystent Schencka odbył kilka podróży do pobliskiej stajni, gdzie za pomocą siatki na motyle złapał kilkaset sztuk much[1]. Tytuł Jar of Flies wziął się z doświadczenia szkolnego wykonywanego na lekcji nauk przyrodniczych przez Cantrella. Będąc w trzeciej klasie, muzyk wykonał doświadczenie polegające na trzymaniu w domu dwóch słoików pełnych much. W jednym znajdowały się muchy dokarmiane, w drugim głodzone. W słoiku gdzie muchy były dożywiane z powodu szybkiego rozmnażania ginęły na skutek przeludnienia. W słoiku gdzie muchy były niedożywiane, niektóre z nich przeżyły nawet rok[28]. Staley: „Wydaje mi się, że gdzieś w tym jest jakiś morał. Ewidentnie eksperyment zrobił na Jerrym wielkie wrażenie”[28].

Designem zajęła się Mary Maurer, która w roku 1995 otrzymała nominację do nagrody Grammy w kategorii Best Recording Package[29].

Wydanie

Jar of Flies opublikowany został 25 stycznia 1994 nakładem wytwórni Columbia[2]. 12 lutego zadebiutował na 1. pozycji Billboard 200[7], przechodząc do historii, jako pierwszy album wydany w formacie EP, który tego dokonał[a][1]. Minialbum uplasował się także na czołowych miejscach m.in. w Australii (2. lokata)[30], 3. w Finlandii[31], 1. w Nowej Zelandii[32], 7. w Norwegii[33] i 4. w Wielkiej Brytanii[34]. Promowany był dwoma singlami – „No Excuses” i „I Stay Away”[14], do których zrealizowane zostały teledyski[14]. Pierwszy z utworów, 26 marca uplasował się na 1. lokacie Album Rock Tracks[35][36], stając się pierwszym singlem w dorobku grupy, który odnotował najwyższą lokatę notowania przygotowywanego przez tygodnik „Billboard[35]. W styczniu 1995 „Whale & Wasp” został wydany w formacie singla promocyjnego[14]. Jerry Cantrell przyznał na łamach „Guitar World”: „Nie mogliśmy uwierzyć, że poszło tak dobrze. Sukces Jar of Flies pokazał, że możemy robić co nam się podoba i, że innym osobom także będzie się to podobać”[6].

W roku 1995 wyprodukowano limitowaną edycję CD-Plus[14]. Dodatkami na płycie były teksty, dyskografia oraz teledyski do „No Excuses” i „I Stay Away”. Obraz na płycie był fioletowy a zdjęcia pomarańczowe wykonane w negatywie[14]. Oprócz limitowanej edycji, Jar of Flies ukazał się w liczbie 2,5 tys.[3] na podwójnym winylu wraz z minialbumem Sap[37][38]. (Na pierwszej i drugiej stronie był Jar of Flies, na trzeciej Sap a na czwartej znajdowało się logo Alice in Chains)[37]. Jar of Flies i Sap zostały wydane również na podwójnym CD[39].

Odbiór

Krytyka

Recenzje
Wydawca Ocena
AllMusic 4/5 gwiazdek[5]
Encyclopedia of Popular Music 4/5 gwiazdek[40]
Entertainment Weekly B-[18]
Kerrang! 4/5 gwiazdek[24]
Los Angeles Times 2/4 gwiazdek[41]
Melody Maker korzystne[42]
The New York Times korzystne[25]
Q 4/5 gwiazdek[43]
Rolling Stone 4/5 gwiazdek[22]
Rolling Stone Album Guide 3.5/5 gwiazdek[23]
Spin korzystne[44]
Spin Alternative Record Guide 8/10 gwiazdek[45]
Tylko Rock 4/5 gwiazdek[4]

Steve Huey z AllMusic, recenzując minialbum opisał go jako „mroczny i wspaniały”[5]. Autor podkreślił, że „Jar of Flies jest niską tonacją, boleśnie piękną i udręczoną smutkiem. W pewnym sensie jest to logiczny sequel Dirt – pomimo okleiny spokoju, głosy utworów wciąż winią tylko siebie samego”[5]. Huey zwrócił uwagę na fakt, że „nastrój panujący na płycie, jest depresyjny i mroczny, lecz ze względu na wzruszającą warstwę brzmieniową, wytwarza pewne poczucie akceptacji”[5]. Autor wyraził pochlebną opinię na temat gry Cantrella, podkreślając techniczny aspekt pracy gitar, których brzmienie porównał do tego panującego na Dirt[5]. Tom Sinclair z amerykańskiego tygodnika „Entertainment Weekly” napisał: „Jeżeli przełomowy album Alice in Chains Dirt uchwycił rozpacz mężczyzn tarzających się w duchowym szambie, to Jar of Flies brzmi jak opis tych samych facetów ze zwisającymi nogami w mętnej wodzie”[18]. Katherine Turman z dziennika „Los Angeles Times”, w swojej ocenie przyznała: „Jar of Flies brakuje trzeźwej intensywności i niezapomnianych utworów”[41]. Autorka w dalszej części dodała: „Ogólny klimat kolekcji siedmiu utworów jest mocny, ciepły i eteryczny, ale poza kilkoma wyjątkami, utwory są zbyt liniowe i statyczne, by być przekonującymi”[41]. Brytyjski tygodnik „Melody Maker” napisał: „To jest metal transponowany do czasu snu. Prawdziwy rarytas”[42]. Mark Cooper na łamach magazynu „Q”, podsumował materiał w następujący sposób: „Nie ma niczego wyzwalającego na Jar of Flies; melodie to seria zabiegów, które nie są zainteresowane ucieczką czy transcendencją, a jedyną radością jest zdolność Alice do stawienia czoła własnym demonom. Delikatnie tkane instrumentalne partie we «Whale & Wasp» i sekcja smyczkowa w «I Stay Away», to krótkie chwile wytchnienia pośród duchowego pustkowia takich kompozycji jak «Rotten Apple», ale w większości przypadków, ta muzyka jest przeciągana ze studni depresji”[43]. Paul Evans z „Rolling Stone” zauważa, że niektóre kompozycje tematyką przypominają te z albumu Dirt, jednak poprzez akustyczne brzmienie, nabierają zupełnie innego znaczenia[22]. Według Roba Sheffielda z dwumiesięcznika „Spin”, „Jar of Flies oddaje mnóstwo złych nastrojów”[44]. Autor podkreśla przy tym, że „jest to najcieplejszy i najbardziej odprężający album w dorobku zespołu”[44]. Jon Pareles z dziennika „The New York Times”, zwraca uwagę na fakt, że mimo zastosowania wielu efektów gitarowych, brzmienie wcale nie prowadzi do wielkiego crescendo, lecz dryfuje ku ponurej rezygnacji[25]. Recenzent zaznacza w swojej ocenie, że schemat budowy utworów oraz sama muzyka, mocno nawiązują do kompozytorów lat 70., takich jak James Taylor („I Stay Away”) czy Neil Young („Nutshell”)[25].

Nagrody i nominacje

7 grudnia 1994 podczas 6. ceremonii wręczenia nagród Billboard Music Award, „No Excuses” został wyróżniony nominacją w kategorii Top Rock Song[46]. 1 marca 1995 w trakcie 37. gali rozdania nagród Grammy, kompozycja „I Stay Away” została nominowana w kategorii Best Hard Rock Performance[47]. Odpowiedzialna za design minialbumu Mary Maurer, uzyskała nominację w kategorii Best Recording Package[29].

Sprzedaż

W pierwszym tygodniu od momentu premiery, Jar of Flies uzyskał sprzedaż na poziomie 141 tys. kopii w Stanach Zjednoczonych[48]. 15 marca minialbum osiągnął nakład na poziomie dwóch milionów egzemplarzy, uzyskując status 2-krotnej platyny w Stanach[9]. 30 maja otrzymał od organizacji Music Canada status platyny, po przekroczeniu progu 100 tys. sprzedanych kopii w Kanadzie[10]. 31 sierpnia Jar of Flies osiągnął nakład sprzedaży na poziomie 200 tys., otrzymując certyfikat 2-krotnej platyny w Kanadzie[10]. 1 stycznia 1995 minialbum na terenie Wielkiej Brytanii odnotował ilość sprzedanych kopii w liczbie 60 tys., uzyskując certyfikat srebrnej płyty[11]. Według danych opublikowanych przez system Nielsen SoundScan, płyta na terenie Stanów Zjednoczonych sprzedała się w ilości 2 milionów 60 tys. kopii[49]. 19 września Jar of Flies przekroczył próg trzech milionów kopii w Stanach, zdobywając certyfikat 3-krotnej platyny[9].

Wyróżnienia

Publikacja Kraj Wyróżnienie Rok Pozycja
Raw Wielka Brytania „Album roku”[50] 1995 3
„Start!” Szwecja „25 najlepszych albumów lat 90.”[50] 1996 15
„Guitar World” Stany Zjednoczone „10 najlepszych albumów 1994 roku”[51] 2011 4
Loudwire „10 najlepszych hardrockowych albumów 1994 roku”[52] 2014 5
„Guitar World” „50 albumów będących ikonami listy 1994 roku”[53] 1
„Rolling Stone” „40 najlepszych albumów alternatywnych 1994 roku”[54] 12
Diffuser „25 najbardziej wpływowych grunge’owych albumów w historii”[55] 2015 10

Promocja

Osobny artykuł: Down in Your Hole Tour.

Zespół nowy materiał promował podczas tournée Down in Your Hole Tour[38]. Kompozycje „Rotten Apple” i „Nutshell” swoje premiery miały podczas koncertów we wrześniu 1993 w Stanach Zjednoczonych[38]. Prezentowane były na żywo także podczas występów na kontynencie europejskim, azjatyckim i australijskim w październiku i listopadzie 1993[38]. Utwór „No Excuses” zadebiutował podczas koncertu w Hollywood Palladium 7 stycznia 1994, który był częścią benefisu Johna Norwooda Fishera z formacji Fishbone[56]. Wszedł także w skład setlisty podczas występu z serii MTV Unplugged, który odbył się 10 kwietnia 1996 w Majestic Theatre w Nowym Jorku, i został zamieszczony na wydawnictwie Unplugged[57]. Kompozycja „I Stay Away” została wykonana na żywo raz. Miało to miejsce 2 listopada 2007 w trakcie charytatywnego koncertu na rzecz dziecięcego szpitala Seattle Children’s, który odbył się w Benaroya Hall, przy akompaniamencie ponad 200-osobowej orkiestry symfonicznej Northwest Symphony Orchestra[58]. „Don’t Follow” zadebiutował w 2006 w ramach Finish What we Started Tour[59].

Lista utworów

Nr Tytuł utworu AutorzyDługość
1.„Rotten Apple”Layne Staley • Jerry Cantrell • Mike Inez6:58
2.NutshellStaley • Cantrell • Inez • Sean Kinney4:19
3.I Stay AwayStaley • Cantrell • Inez4:14
4.No ExcusesCantrell4:15
5.„Whale & Wasp” (instrumentalny)Cantrell2:37
6.Don’t FollowCantrell4:22
7.„Swing on This”Staley • Cantrell • Inez • Kinney4:04
30:49

Twórcy

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[26]:

Alice in Chains

Muzycy sesyjni

  • April Acevez – altówka (utwór 3)
  • Darrel Peters – dodatkowy wokal wspierający
  • David Atkinson – harmonijka ustna (utwór 6)
  • Justine Foy – wiolonczela (utwór 3)
  • Matthew Weiss – altówka (utwór 3)
  • Randy Biro – dodatkowy wokal wspierający (utwór 6)
  • Rebecca Clemons-Smith – wiolonczela (utwór 3)

Produkcja

  • Aranżacja: Jerry Cantrell, Mike Inez, Sean Kinney
  • Teksty utworów: Layne Staley, Jerry Cantrell

Pozycje na listach i certyfikaty

Album

Lista (1994) Pozycja
Alben Top 100 (Szwajcaria)[61] 31
Billboard 200 (Stany Zjednoczone)[7] 1
Billboard European Hot 100 (Europa)[62] 11
Dutch Alben Top 100 (Holandia)[63] 17
Nielsen Music Control & IFPI (Dania)[64] 5
NZ Top 40 Albums Chart (Nowa Zelandia)[32] 1
Official Albums Chart Top 75 (Wielka Brytania)[34] 4
Offizielle Top 100 (Niemcy)[65] 25
RPM 100 (Kanada)[66] 5
Suomen virallinen lista (Finlandia)[31] 3
Top 50 Albums (Australia)[30] 2
Topp 40 Album (Norwegia)[33] 7
Topplistan (Szwecja)[67] 6
Ö3 Austria Top 40 (Austria)[68] 22

Notowania końcoworoczne

Lista (1994) Pozycja
Billboard 200[69] 52

Single

Rok Singel Najwyższa pozycja
Hot 100
[70]
USA Album Rock Tracks
[35]
USA Modern Rock Tracks
[71]
CAN
[72]
1994 No Excuses 48[b] 1 3 17
I Stay Away 10
„–” oznacza, że singel nie dostał się na listę.

Notowane utwory

Rok Tytuł Najwyższa
pozycja
USA Album Rock Tracks
[35]
1994 Don’t Follow
25

Szablon:Przypisy-lista

Certyfikaty

Państwo Certyfikacja Sprzedaż
Kanada (MC)[10]
2× platynowa płyta
200 000+[c]
Stany Zjednoczone (RIAA)[9]
3× platynowa płyta
3 000 000+[d]
Wielka Brytania (BPI)[11]
srebrna płyta
60 000+[e]


Poprzedzony przez
Kickin’ it UpJohn Michael Montgomery
Billboard 200
Jar of Flies

12 lutego 1994–18 lutego 1994
Poprzedzający
Music BoxMariah Carey
  1. Wyczyn ten powtórzyła EP-ka Collision Course Linkin Park i rapera Jay-Z, wydana dziesięć lat później[1].
  2. Singel uplasował się jedynie na liście Billboard Hot 100 Airplay[70].
  3. Sprzedaż ustalona na podstawie certyfikatu przyznanego 31 sierpnia 1994[10].
  4. Sprzedaż ustalona na podstawie certyfikatu przyznanego 19 września 1995[9].
  5. Sprzedaż ustalona na podstawie certyfikatu przyznanego 1 stycznia 1995[11].

Przypisy

Szablon:Przypisy-lista

Bibliografia

Linki zewnętrzne

  1. a b c d e f g h i j k de Sola 2015 ↓, s. 220–221.
  2. a b c d e Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie An
    BŁĄD PRZYPISÓW
  3. a b c d Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie blues
    BŁĄD PRZYPISÓW
  4. a b c d e Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie TerazRock1
    BŁĄD PRZYPISÓW
  5. a b c d e f g h i j Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie allmusic.com
    BŁĄD PRZYPISÓW
  6. a b c d e Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Dirt – Guitar World
    BŁĄD PRZYPISÓW
  7. a b c Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Billboard Jar of Flies
    BŁĄD PRZYPISÓW
  8. de Sola 2015 ↓, s. 221; Prato 2009 ↓, s. 405.
  9. a b c d e Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie RIAA
    BŁĄD PRZYPISÓW
  10. a b c d e Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie CRIA
    BŁĄD PRZYPISÓW
  11. a b c d Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie BPI
    BŁĄD PRZYPISÓW
  12. Yarm 2012 ↓, s. 423.
  13. a b c d e f g h de Sola 2015 ↓, s. 218–219.
  14. a b c d e f g h i j k l m n o p Brown 2010 ↓.
  15. Prato 2009 ↓, s. 405.
  16. Yarm 2012 ↓, s. 484.
  17. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Alternative
    BŁĄD PRZYPISÓW
  18. a b c d e Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie weekly
    BŁĄD PRZYPISÓW
  19. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Edge1
    BŁĄD PRZYPISÓW
  20. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie tuning
    BŁĄD PRZYPISÓW
  21. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Classic
    BŁĄD PRZYPISÓW
  22. a b c Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Rolling Stone - Jar of Flies
    BŁĄD PRZYPISÓW
  23. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie rolling
    BŁĄD PRZYPISÓW
  24. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie ker
    BŁĄD PRZYPISÓW
  25. a b c d Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie NYT
    BŁĄD PRZYPISÓW
  26. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Jarinfo2
    BŁĄD PRZYPISÓW
  27. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Con
    BŁĄD PRZYPISÓW
  28. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Laynejar
    BŁĄD PRZYPISÓW
  29. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Mary
    BŁĄD PRZYPISÓW
  30. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie AUS chart
    BŁĄD PRZYPISÓW
  31. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Timo
    BŁĄD PRZYPISÓW
  32. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie NZ chart
    BŁĄD PRZYPISÓW
  33. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie NOR chart
    BŁĄD PRZYPISÓW
  34. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Roberts
    BŁĄD PRZYPISÓW
  35. a b c d Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie mainstream
    BŁĄD PRZYPISÓW
  36. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie book
    BŁĄD PRZYPISÓW
  37. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie wydanie
    BŁĄD PRZYPISÓW
  38. a b c d Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Hit
    BŁĄD PRZYPISÓW
  39. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie 2CD
    BŁĄD PRZYPISÓW
  40. a b c Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Los
    BŁĄD PRZYPISÓW
  41. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie maker
    BŁĄD PRZYPISÓW
  42. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie q
    BŁĄD PRZYPISÓW
  43. a b c Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Spin
    BŁĄD PRZYPISÓW
  44. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie sp
    BŁĄD PRZYPISÓW
  45. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Top
    BŁĄD PRZYPISÓW
  46. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Grammy
    BŁĄD PRZYPISÓW
  47. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie premiera
    BŁĄD PRZYPISÓW
  48. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie sales
    BŁĄD PRZYPISÓW
  49. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie RAW
    BŁĄD PRZYPISÓW
  50. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Guitar
    BŁĄD PRZYPISÓW
  51. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie best1
    BŁĄD PRZYPISÓW
  52. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie best2
    BŁĄD PRZYPISÓW
  53. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie best3
    BŁĄD PRZYPISÓW
  54. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Dif
    BŁĄD PRZYPISÓW
  55. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Aliceset94
    BŁĄD PRZYPISÓW
  56. de Sola 2015 ↓, s. 253.
  57. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie orkiestra
    BŁĄD PRZYPISÓW
  58. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Set
    BŁĄD PRZYPISÓW
  59. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Edge
    BŁĄD PRZYPISÓW
  60. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie SWI chart
    BŁĄD PRZYPISÓW
  61. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie EU Charts
    BŁĄD PRZYPISÓW
  62. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie NLD chart
    BŁĄD PRZYPISÓW
  63. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie AliceDEN
    BŁĄD PRZYPISÓW
  64. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie GER chart
    BŁĄD PRZYPISÓW
  65. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Canadian Charts
    BŁĄD PRZYPISÓW
  66. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie SWE chart
    BŁĄD PRZYPISÓW
  67. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie AUT chart
    BŁĄD PRZYPISÓW
  68. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Bill200
    BŁĄD PRZYPISÓW
  69. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie hot
    BŁĄD PRZYPISÓW
  70. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie modern
    BŁĄD PRZYPISÓW
  71. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie CAN
    BŁĄD PRZYPISÓW