Главная страница

HMCS "Fraser"
Ilustracja
{{{opis grafiki}}}
Klasa niszczyciel
Typ C/D
Oznaczenie NATO {{{oznaczenie NATO}}}
Historia
Stocznia Vickers-Armstrongs, Barrow-in-Furness
Początek budowy {{{początek budowy}}}
Położenie stępki 1 grudnia 1930
Wodowanie 29 września 1931
 brak
Nazwa HMS "Crescent"
Wejście do służby 21 kwietnia 1932
Wycofanie ze służby 20 października 1936
 brak
Nazwa HMCS "Fraser"
Wejście do służby 17 lutego 1937
Los okrętu zatopiony w kolizji z krążownikiem HMS "Calcutta" 25 czerwca 1940
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1375 długich ton (1397 t) (standardowa)
1865 długich ton (1895 t) (pełna)
Długość 100,3 m
Szerokość 10,1 m
Zanurzenie 3,8 m
Napęd
36 000 shp
(27 000 kW)
2 śruby
2 turbiny parowe Parsonsa
3 × zestawy kotłów Admiralicji
Prędkość 36 węzłów
Zasięg 5 500 mil morskich przy prędkości 15 węzłów
Uzbrojenie
4 x 120 mm
1 x 76 mm plot
2 x 40 mm plot
8 wyrzutni torped (2 x IV) kal. 533 mm
bomby głębinowe
Załoga 145

HMS Crescent był niszczycielem typu C/D. Został zbudowany dla Royal Navy na początku lat 30 XX wieku. Okręt początkowo był przydzielony do Home Fleet, ale czasowo służył na Morzu Czerwonym i Oceanie Indyjskim w czasie kryzysu abisyńskiego w latach 1935-1936. Pod koniec 1936 "Crescent" został sprzedany Royal Canadian Navy. Przemianowano go na HMCS Fraser. Pod kanadyjską banderą do wybuchu II wojny światowej służył na zachodnim wybrzeżu Kanady. Później został przesunięty do służby eskortowej na Atlantyk. Przydzielony do rejonu Wysp Brytyjskich w maju 1940 pomagał ewakuować wojska z Francji na początku czerwca. "Fraser" został zatopiony 25 czerwca 1940 w kolizji z krążownikiem przeciwlotniczym HMS "Calcutta" podczas powrotu z misji ewakuacyjnej

Projekt i budowa

"Crescent" miał wyporność standardową 1375 długich ton (1397 t). Długość całkowita wynosiła 100,3 m, szerokość 10,1 m, a zanurzenie 3,8 m. Napęd stanowiły przekładniowe turbiny parowe Parsonsa napędzające dwie śruby napędowe. Układ ten generował razem moc 36 000 shp i rozpędzał okręt do prędkości maksymalnej 36 węzłów. Parę dla turbin zapewniały trzy zestawy kotłów Admiralicji. Zapas paliwa płynnego wynosił 473 długie tony (481 t), co zapewniało okrętowi zasięg 5500 mil morskich przy prędkości 15 węzłów. Załoga okrętu składała się z 145 oficerów i marynarzy[1].

Okręt był wyposażony w 4 działa kal. 120 mm na pojedynczych podstawach (oznaczenia 'A', 'B', 'X' i 'Y' w kierunku od dziobu do rufy). Do zwalczania celów powietrznych jednostkę wyposażono w jedną armatę kal. 76 mm umieszczoną pomiędzy kominami oraz dwie armaty kal. 40 mm. Działo kal. 76 mm zostało usunięte w 1936, a w jej miejsce przeniesiono działa kal. 40 mm. Okręt był uzbrojony w dwie poczwórne wyrzutnie torped kal. 533 mm[2]. Na pokładzie zamontowano także trzy zrzutnie bomb głębinowych, każda z zapasem dwóch bomb. Po rozpoczęciu II wojny światowej zapas zwiększono do 33 bomb i zamontowano wyrzutnie bomb głębinowych[3].

"Crescent" został zamówiony 30 stycznia 1930 jako część 1929 Naval Programme. Stępkę położono 1 grudnia 1930 w stoczni Vickers-Armstrongs w Barrow-in-Furness. Zwodowano go 29 września 1931, budowę ukończono 15 kwietnia 1932[4].

  1. Whitley, s. 26
  2. Lenton, s. 154
  3. Friedman, s. 209, 236, 298–99
  4. English, s. 45