Главная страница

Szablon:PropozycjaDobregoArtykułu F.D.C. Willard (Felix Domesticus Chester Willard) - kot syjamski, żyjący w latach siedemdziesiątych XX wieku w stanie Michigan w USA, który został autorem lub współautorem dwóch prac naukowych z dziedziny fizyki niskich temperatur. Kot nosił imię Chester i należał do amerykańskiego naukowca J. H. Hetheringtona, pracującego na Michigan State University w East Lansing w stanie Michigan.

Artykuł w Physical Review Letters

Pierwsza praca, której współautorem był F.D.C. Willard, miała tytuł Two-, Three-, and Four-Atom Exchange Effects in bcc ³He i ukazała się w listopadzie 1975 w Physical Review Letters[1]. Tematyka pracy dotyczyła własności izotopu helu ³He, będącego w stanie stałym o układzie krystalograficznym regularnym przestrzennie centrowanym.

J. H. Hetherington tłumaczył, że podał swojego kota jako drugiego autora, ponieważ praca napisana była w pierwszej osobie liczby mnogiej, a redakcja Physical Review Letters dopuszczała taką formę tylko wtedy, gdy praca została napisana przez przynajmniej dwóch autorów[2]. Koszt przepisania całej pracy w formie pierwszej osoby liczby pojedynczej przy ówczesnych kosztach obróbki tekstu przewyższał koszt wymiany pierwszej strony z dodanym współautorem. Jako nazwisko współautora Hettherington podał imię ojca Chestera - Willarda, syjamskiego kota mieszkającego w Aspen, i dodał do imienia Felix Domesticus.

Kształt odcisku łapy Chestera, jaki złożył na kopii artykułu

Konsekwencje

Po otrzymaniu od wydawnictwa kopii artykułu, właściciel zanurzył łapę Chestera w atramencie i przycisnął ją do kartki ze stroną tytułową artykułu oraz sam się podpisał. Następnie ok. 10 takich kopii artykułu, „podpisanych” przez obu autorów, rozesłał wśród przyjaciół. To sprawiło, że sprawa stała się głośna[2].

W 1978 organizatorzy LT-15 (15. Międzynarodowa Konferencja Fizyki Niskich Temperatur) w Grenoble rozważali zaproszenie Willarda, ponieważ dotychczas ten autor nie miał nigdzie wystąpienia konferencyjnego. Jednak po ujawnieniu przez jednego z uczestników spotkania, że F.D.C. Willard jest prawdopodobnie kotem, zrezygnowano z tego[3].

Drugi artykuł F.D.C. Willarda

We wrześniu 1980 we francuskim czasopiśmie Recherche pojawił się drugi artykuł, który był sygnowany przez F.D.C. Willarda (jako jedynego autora)[4]. Tym razem był to pseudonim autorów, którzy nie mogli uzgodnić pewnych merytorycznych szczegółów i uznali, że w przypadku gdyby końcowe ustalenia okazały się błędne, to odpowiedzialność za to zostanie zrzucona na F.D.C. Willarda[3]. Ta praca również dotyczyła ³He, tym razem własności antyferromagnetycznych.

  1. J. H. Hetherington, F.D.C. Willard. Two-, Three-, and Four-Atom Exchange Effects in bcc ³He. „Physical Review Letters”. 35. s. 1442-1444. 
  2. a b Robert Lemmerman Weber: More Random Walks in Science. CRC Press, 1982, s. 110. ISBN 0854980407.
  3. a b Robert Lemmerman Weber: More Random Walks in Science. CRC Press, 1982, s. 111. ISBN 0854980407.
  4. F.D.C. Willard. L'hélium 3 solide : un antiferromagnétique nucléaire. „La Recherche”. s. 972.