Главная страница

Elżbieta wrocławska (ur. w latach 1224-1232[1], zm. 16 stycznia 1265 w Modrzu) – śląska księżniczka, księżna wielkopolska, córka Henryka II Pobożnego.

Elżbieta była piątym pod względem starszeństwa dzieckiem księcia śląskiego Henryka II Pobożnego i córki króla Przemysła Ottokara I, Anny Czeskiej.

Dzieciństwo spędziła w klasztorze w Trzebnicy, gdzie pozostawała zapewne pod silnym wpływem babki Jadwigi z Meranu - późniejszej świętej. Nie jest pewne czy ulegając naciskom wstąpiła wówczas do klasztoru. O tym że Elżbieta została jednak mniszką można byłoby sądzić z tonu pełnego oburzenia kroniki wielkopolskiej[2], kiedy w 1244r. opuściła Trzebnicę porwana stamtąd przez rodzonego brata Bolesława Rogatkę,[3] który pragnął wydać ją za księcia wielkopolskiego Przemysła I[4].

Małżeństwo było zawarte z powodów politycznych. Przemysł I chciał za jego pomocą zabezpieczyć się przed awanturniczą polityką Bolesława Rogatki. Być może liczył również, że pozwoli mu ono na odzyskanie terytorialnych strat ojca na rzecz książąt śląskich - południowo-zachodniej Wielkopolski. Ślub nie spełnił w pokładanych w nim nadziei, gdyż już w 1246r. doszło do zbrojnego konfliktu pomiędzy szwagrami[5].

O rządach Elżbiety jako księżny poznańskiej wiemy bardzo niewiele. W 1250 stała ona zapewne za fundacją klasztoru cysterek w Owińskach, gdzie sprowadzono mniszki m.in. z Trzebnicy.

Elżbieta Wrocławska z małżeństwa z Przemysłem I pochodziło pięcioro dzieci:

Kiedy 4 czerwca 1257r.[6] zmarł Przemysł I Elżbieta zamieszkała w swoich dobrach oprawnych w Modrzu koło Poznania, gdzie zmarła 16 stycznia 1265[7]. Pochowana została najprawdopodobniej w katedrze poznańskiej.[8]

4. Henryk I Brodaty zm. 19 marca 1238      
    2. Henryk II Pobożny zm. 9 kwietnia 1241
5. Jadwiga Merańska zm. 14 października 1243        
      1. Elżbieta wrocławska zm. 16 stycznia 1265
6. Przemysł Ottokar I zm. 15 grudnia 1230    
    3. Anna Czeska zm. 23 czerwca 1265    
7. Konstancja Węgierska zm. 6 grudnia 1240      
 

Bibliografia

  • Jasiński K., Genealogia Piastów wielkopolskich. Potomstwo Władysława Odonica, [w:] Nasi Piastowie, „Kronika Miasta Poznania” 1995, nr 2, s. 34-66.

Przypisy

  1. Kazimierz Jasiński, Rodowód Piastów Śląskich, Wrocław 1973, t. I, s. 115-117, Włodzimierz Dworzaczek, Genealogia, Warszawa 1959, tablica 5, 82.
  2. Kronika Wielkopolska, tłumaczył Kazimierz Abgarowicz, wstęp i komentarze Brygida Kurbisówna, Warszawa 1965, s. 224.
  3. Fakt pobytu Elżbiety w klasztorze trzebnickim degebat in Trebnicz odnotowały: Kronika Polska, oprac. L.Ćwikliński, w: MPH, t. III, s. 651, oraz Kronika książąt polskich, oprac. Z. Węclewski, w: MPH, t. III, s. 490. Nie przesądza to wbrew zdaniu Oswalda Balzera, Genealogia Piastów, Kraków 2005, s. 402, że Elżbieta złożyła śluby zakonne. Według K. Jasińskiego - Genealogia Piastów wielkopolskich. Potomstwo Władysława Odonica, [w:] Nasi Piastowie, „Kronika Miasta Poznania” 1995, nr 2, s. 41 zapewne wychowywała się przed ślubem w tym klasztorze.
  4. Tak Kronika Wielkopolska ... s. 224, 277. Z nieznanych powodów kronikarz wielkopolski w jednym miejscu zapisał, że żona Przemysła miała na imię Jadwiga, w drugim widnieje już poprawne imię: Elżbieta.
  5. Aleksander Swierzawski, Przemysł II. Król Polski, Warszawa 2006, s. 71.
  6. Oswald Balzer, Genealogia Piastów ..., s.400.
  7. Kronika Wielkopolska ... , s. 277.
  8. K. Jasiński, Genealogia Piastów wielkopolskich. Potomstwo Władysława Odonica, s. 41.