Главная страница

Szablon:CVG infobox Call of Duty: United Offensive (z ang. Poczucie obowiązku: Zjednoczona ofensywa, [kɔːɫ ɔv ˈdjuːtɪ uːnaɪtɪd əˈfɛnsɪv]) – gra komputerowa z gatunku first-person shooter w realiach II wojny światowej, wyprodukowana przez amerykańskie studio Gray Matter Interactive i wydana w 2004 roku przez Activision. Jest to dodatek do gry Call of Duty.

W Call of Duty: United Offensive gracz obejmuje kontrolę nad amerykańskim kapralem Scottem Rileyem, brytyjskim kapralem Jamesem Doyle'em i rosyjskim szeregowym Jurijem Pietrenką. Akcja gry jest rozłożona na trzy kampanie i toczy się podczas operacji "Husky" na Sycylii, bitwy na Łuku Kurskim i ofensywy w Ardenach. Dodatek przyniósł w stosunku do wersji podstawowej zmiany takie jak możliwość kierowania pojazdami i poprawę oprawy graficznej, a także rozbudowany tryb gry wieloosobowej.

Podobnie jak Call of Duty, United Offensive zdobyła uznanie wśród krytyków. Chwalono tryb gry wieloosobowej i poprawioną oprawę wizualną, natomiast krytyce była poddawana chaotyczna kampania jednoosobowa.

Rozgrywka

Zobacz więcej w artykule Call of Duty, w sekcji Rozgrywka.

W porównaniu z wersją podstawową dodatek United Offensive wprowadza nową kampanię jednoosobową. Składa się na nią ciąg trzech kampanii: amerykańskiej podczas niemieckiej kontrofensywy w Ardenach, brytyjskiej w trakcie operacji „Husky” i radzieckiej podczas bitwy na Łuku Kurskim[1].

Dokonano przekształceń w trybie gry wieloosobowej. Wprowadzone zostały nowe tryby rozgrywki: Capture the Flag; Domination, w którym należy przejąć kontrolę nad wszystkimi punktami strategicznymi; oraz Base Assault, w którym celem jest zniszczenie bunkra przeciwnika[2][3]. Dostępne stało się kierowanie pojazdami takimi jak czołg T-34, czołg M4 Sherman i samochód Willys Jeep[4]. Wprowadzony został system rang, w którym za osiągnięcia w grze graczowi przyznawane są specjalne zdolności takie jak lepsze uzbrojenie i możliwość przywoływania wsparcia artylerii[2][5]. Dodano również 11 nowych map[6].

Wprowadzone zostały nieznaczne modyfikacje do rozgrywki. Możliwe stało się przeniesienie stacjonarnych karabinów maszynowych, które można rozstawić na przykład na płaskim terenie, oknach i przeszkodach terenowych[7][8]. Kierowany przez gracza bohater zyskał umiejętność szybkiego biegu, a także „podgotowania” granatów, czyli wypuszczenia granatu po pewnym czasie od wyciągnięcia z niego zawleczki, co zmniejsza szanse ochrony wroga przed wybuchem[9]. Oprócz broni z Call of Duty są dostępne nowe jej rodzaje, na przykład lekkie karabiny maszynowe Browning .30 i MG 34 oraz miotacz ognia[7].

Streszczenie

Podczas kampanii jednoosobowej gracz kieruje łącznie trzema żołnierzami. Pierwszym z nich jest kapral Scott Riley z US Army, biorący udział w walkach o Bastogne. Kolejna grywalna postać to brytyjski kapral James Doyle, lotnik Royal Air Force, który uczestniczy w bombardowaniu niemieckich instalacji w Holandii, a także w działaniach na Sycylii. Ostatni z bohaterów gry to rosyjski szeregowy Jurij Petrenko, który bierze udział w bitwie na Łuku Kurskim oraz bitwie o Charków. Do najważniejszych bohaterów drugoplanowych w kampanii amerykańskiej należą kapitan Foley i sierżant Moody, przełożeni Rileya podczas kontrofensywy w Ardenach. W kampanii brytyjskiej jest to major Ingram, dowódca oddziału Doyle'a, który wcześniej pojawił się w Call of Duty jako oficer odbity z obozu jenieckiego w akcji amerykańskich spadochroniarzy. W kampanii radzieckiej ważną postacią jest sierżant Antonow, dowódca drużyny, do której należy Petrenko.

Opis fabuły

Gra rozpoczyna się niedaleko miejscowości Bastogne w Belgii, gdy pluton sierżanta Moody'ego odbywa patrol. Niespodziewanie rozpoczyna się atak niemieckiej piechoty wspartej przez siły pancerne. Scott Riley, Moody i szeregowy żołnierz Ender docierają do jeepa i wycofują się do okopów. Tam żołnierze odpierają atak Niemców. Nocą Amerykanie kontratakują na niemieckie pozycje, zajmując gospodarstwo. Moody wysadza działa broniące domostwa, a żołnierze amerykańscy pojmują niemieckiego oficera. Ten ujawnia miejsce przetrzymywania amerykańskich jeńców, lecz podczas kontrofensywy Niemców próbuje uciec. Zostaje zabity, a Amerykanie odpierają kontratak. Moody odnajduje jeńców i przydziela im sanitariusza. Następnie jego oddział wspiera grupę próbującą powstrzymać uderzenie Niemców na skrzyżowanie. Nadchodzący konwój wroga zostaje zniszczony.

Następnie Riley bierze udział w akcji zdobywania wioski Foy niedaleko Bastogne. Amerykański konwój pancerny zostaje zniszczony przez działa 88 mm. Spadochroniarze likwidują obsługi dział i karabinów maszynowych, po czym zdobywają kościół. Drużyna strzeże kolejny konwój, który wypiera Niemców z wioski, po czym zdobywają ich centrum łączności. Ostatecznie Amerykanie zajmują wioskę Noville i odpierają kontratak sił niemieckich.

Akcja gry potem przenosi się do Holandii. James Doyle bierze udział w bombardowaniu kompleksu przemysłowego z samolotu B-17. Zostaje on jednak zestrzelony, a Doyle ratuje się skokiem ze spadochronu. Na ziemi spotyka majora Ingrama i holenderskich partyzantów, po czym bierze udział w akcji podkładania ładunków wybuchowych na moście kolejowym. Potem partyzanci uciekają na farmę.

Następnie Doyle, już jako podwładny Ingrama, bierze udział w akcji Special Air Service w Sycylii, gdzie w okolicach Cappo-Murro-di-Porco detonuje bunkier strzegący wybrzeża przed brytyjską flotą. Komandosi podczas ucieczki ponoszą znaczące straty. Doyle i Ingram docierają do portu, po czym kradną łódź i ewakuują się na brytyjski okręt.

Później akcja gry przenosi się w okolice Łuku Kurskiego. Jurij Petrenko bierze udział w obronie okopów przed atakiem niemieckim oraz niszczy działa samobieżne. Następnie siły radzieckie atakują i oczyszczają z sił wroga wioskę Ponuri. Potem Petrenko dołącza do załogi czołgu T-34 i uczestniczy w wielkiej bitwie pancernej pod Kurskiem, która kończy się zwycięstwem Armii Czerwonej.

Następnie drużyna Petrenki bierze udział w walkach o Charków. Ostrzał artylerii kierowanej przez Petrenkę niszczy wrogie stanowiska bojowe. Żołnierze radzieccy podczas zaciętych walk zdobywają śródmieście i plac, po czym odpierają kontratak Niemców na stację kolejową.

Wydanie gry

25 marca 2004 roku portale GameSpot i IGN na podstawie doniesień z pisma „PC Gamer” opublikowały pierwsze informacje o Call of Duty: United Offensive[10][11]. 9 kwietnia 2004 roku Activision opublikowało pierwsze zrzuty ekranu z gry[12][13]. Jednocześnie oficjalnie zostały ogłoszone prace nad grą[14].

Gra została pokazana 12 maja 2004 roku na targach Electronic Entertainment Expo – zaprezentowano wersję demonstracyjną zawierającą obronę Bastogne, inwazję na Sycylię oraz misję pod Kurskiem[15][16]. Recenzent Dan Adams z portalu IGN pochwalił demo gry za rozgrywkę i poprawioną w stosunku do Call of Duty oprawę graficzną, szczególnie wygląd nieba i chmur[15].

14 września 2004 roku gra pojawiła się w sklepach w Stanach Zjednoczonych[17][18]. Dwa dni później została opublikowana wersja demonstracyjna gry[19]. 22 października 2004 gra została wydana w Polsce; dystrybutorem był Licomp Empik Multimedia[20]. 22 grudnia 2004 roku opublikowano dodatkowy zestaw ośmiu nowych map do trybu gry wieloosobowej[21]. 5 kwietnia 2005 roku Call of Duty: United Offensive ukazała się wraz z podstawową Call of Duty w ramach pakietu Call of Duty Deluxe Edition[22].

Odbiór gry

Szablon:Recenzje gier

Call of Duty: United Offensive została pozytywnie przyjęta przez recenzentów, osiągając według agregatora Game Rankings średnią wynoszącą około 87% maksymalnych ocen[23]. Chwalono ulepszone, poprawiające wygląd gry efekty cząsteczkowe[1][24]. Shawn Sanders z portalu Game Revolution pozytywnie ocenił ponadto oprawę dźwiękową[6].

W grze zauważono jednak, że podobnie jak w podstawowej wersji, gracz nie ma możliwości swobodnego poruszania się w świecie gry[25][26]. Sal Accardo z portalu GameSpy skrytykował grę za chaos występujący w misjach i przesadnie dużą ilość komputerowych wrogów[27]. Krytycy ze strony 1UP.com również negatywnie ocenili zbyt dużą ilość przeciwników, podając jeszcze jedną wadę gry – krótki czas trwania trybu gry jednoosobowej[28]. Tom McNamara z portalu IGN stwierdził, że w kampanii możliwość kierowania pojazdami daje się zauważyć jedynie przez krótką chwilę[26].

Pozytywnie oceniony został tryb gry wieloosobowej. Według recenzenta z portalu GameZone dodatek znacząco odmienił rozgrywkę wieloosobową w stosunku do gry podstawowej[1]. Tom McNamara pisał, że dzięki systemowi Kill Cam pokazującemu pozycję zabójców oraz zaprojektowaniu map skutecznie zostało ograniczone zjawisko kampowania[29]. Jason Ocampo z portalu GameSpot pochwalił grę wieloosobową za zmniejszenie roli strzelców wyborowych na rzecz pojazdów[2], a Tom Bramwell ze strony Eurogamer stwierdził, że na tle kampanii jednoosobowej rozgrywka wieloosobowa jest względnie łatwa[25].


  1. a b c Call of Duty: United Offensive – PC – Review (ang.). GameZone, 2004-09-20. [dostęp 2010-12-12].
  2. a b c Jason Ocampo: Call of Duty: United Offensive Review for PC – Page 2 (ang.). GameSpot, 2004-09-14. [dostęp 2010-12-12].
  3. Andrew Park: Call of Duty: United Offensive Updated Hands-On: Single-Player and Multiplayer (ang.). GameSpot, 2004-09-02. [dostęp 2010-12-12].
  4. Call of Duty: United Offensive Manual, ss. 24-26.
  5. Call of Duty: United Offensive Manual, ss. 38-39.
  6. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie GameRev-rec
    BŁĄD PRZYPISÓW
  7. a b Jason Ocampo: Call of Duty: United Offensive Review for PC (ang.). GameSpot, 2004-09-14. [dostęp 2010-12-12].
  8. Call of Duty: United Offensive Manual, s. 22.
  9. Call of Duty: United Offensive Manual, s. 11, 15.
  10. Justin Calvert: United Offensive for Call of Duty (ang.). GameSpot, 2004-05-24. [dostęp 2011-01-18].
  11. David Adams: Call of Duty Expansion Coming (ang.). IGN, 2004-05-24. [dostęp 2011-01-18].
  12. David Adams: Call of Duty: United Offensive details (ang.). IGN, 2004-04-09. [dostęp 2011-01-18].
  13. Tor Thorsen: First Look: Call of Duty: United Offensive (ang.). GameSpot, 2004-04-09. [dostęp 2011-01-18].
  14. Call of Duty: United Offensive Announced (ang.). IGN, 2004-04-09. [dostęp 2011-01-18].
  15. a b Dan Adams: E3 2004: Call of Duty: United Offensive (ang.). IGN, 2004-05-12. [dostęp 2011-01-18].
  16. Sam Parker: Call of Duty: United Offensive E3 2004 Hands-On Impressions (ang.). GameSpot, 2004-05-12. [dostęp 2011-01-18].
  17. David Adams: Call of Duty: United Offensive Ships (ang.). IGN, 2004-09-14. [dostęp 2011-01-18].
  18. Tor Thorsen: Call of Duty: United Offensive ships (ang.). GameSpot, 2004-09-14. [dostęp 2011-01-18].
  19. Tor Thorsen: United Offensive demo launched (ang.). GameSpot, 2004-09-16. [dostęp 2011-01-18].
  20. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie GOL-data
    BŁĄD PRZYPISÓW
  21. Activision publikuje zestaw ośmiu map do Call of Duty: United Offensive (pol.). GRY-OnLine, 2004-12-22. [dostęp 2011-01-18].
  22. Tim Surette: Call of Duty gets the Deluxe treatment (ang.). GameSpot, 2005-04-05. [dostęp 2011-01-18].
  23. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie GR
    BŁĄD PRZYPISÓW
  24. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie IGN-rec-1
    BŁĄD PRZYPISÓW
  25. a b Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie EuroG-rec
    BŁĄD PRZYPISÓW
  26. a b Tom McNamara: Call of Duty: United Offensive Review – PC Review (Page 2) (ang.). IGN, 2004-09-14. [dostęp 2011-01-21].
  27. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie GSpy-rec-1
    BŁĄD PRZYPISÓW
  28. Błąd w przypisach: Błąd w składni elementu <ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie 1UP-rec
    BŁĄD PRZYPISÓW
  29. Tom McNamara: Call of Duty: United Offensive Review – PC Review (Page 3) (ang.). IGN, 2004-09-14. [dostęp 2011-01-21].

Bibliografia

  • Call of Duty: United Offensive Manual. 2004.

Linki zewnętrzne